Konstantyn I Grecki

Z Wikipedii

Konstantyn I Glücksburg (ur. 2 sierpnia 1868 w Atenach, zm. 11 stycznia 1923 w Palermo, Włochy) — król Grecji w latach 1913-1917 i 1920-1922 z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów. Syn Jerzego I i jego żony - Olgi Konstantinownej.

W młodości służył w pruskiej gwardii królewskiej. Podczas I wojny bałkańskiej był naczelnym wodzem armii greckiej.

Poddani kochali Konstantyna, który umiał zdobyć szacunek Greków prostotą charakteru, uporem, talentem dowódcy wojskowego, szacunkiem okazywanym względem wojennych inwalidów, a także znajomością znacznej ilości greckich przekleństw.

Wielu Greków wierzyło, że ich para królewska, nosząca imiona ostatnich bizantyjskich cesarzy, poprowadzi znowu Greków do Konstantynopola i wskrzesi starożytne imperium. Przegrana wojna z Turcją zaprzepaściła te nadzieje i przyczyniła się do negatywnej oceny panowania króla Konstantyna I, a szczególnie jego polityki zagranicznej.

Ze względu na swoje niemieckie sympatie podczas I wojny światowej w 1917 r. został zmuszony do abdykacji na rzecz swojego drugiego syna, Aleksandra Glücksburga.

W 1920 r. po śmierci syna powrócił na tron. Został zmuszony do abdykacji po raz drugi w 1922 r.

27 października 1889 poślubił księżniczkę Zofię Pruską (14 czerwca 1870 - 13 stycznia 1932). Para miała sześcioro dzieci:

• Jerzy II (1890-1947), król Grecji (1922-1924 i 1935-1947);
• Aleksander (1893-1920), król Grecji (1917-1920);
• Helena (1896-1982), królowa rumuńska;
• Paweł I (1901-1964), król Grecji (1947-1964);
• Irena (1904-1974), księżna Aosty;
• Katarzyna (1913-2007).