Śniadowo (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Śniadowo
gmina wiejska
Herb
Herb
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

łomżyński

TERYT

2007072

Wójt

Rafał Pstrągowski

Powierzchnia

162,59 km²

Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności


5 450[1]

• gęstość

33,4 os./km²

Nr kierunkowy

86

Kod pocztowy

18-411

Tablice rejestracyjne

BLM

Adres urzędu:
ul. Ostrołęcka 11
18-411 Śniadowo
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Śniadowo
Liczba sołectw

43[2][3]

Liczba miejscowości

48[3]

Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Śniadowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Śniadowo”
Ziemia53°02′N 21°59′E/53,040000 21,986667
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Polska

Śniadowogmina wiejska w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie łomżyńskim.

Siedziba gminy to Śniadowo.

Według danych z 31 grudnia 2011 roku[4] gminę zamieszkiwało 5734 osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za Królestwa Polskiego gmina Śniadowo należała do powiatu łomżyńskiego w guberni łomżyńskiej[5][6]. 13 października 1870[7] do gminy przyłączono pozbawione praw miejskich Śniadowo[8].

Struktura powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[9] gmina Śniadowo ma obszar 162,59 km², w tym:

  • użytki rolne: 77%
  • użytki leśne: 17%

Gmina stanowi 12,01% powierzchni powiatu.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 4.408 osób, 4.000 było wyznania rzymskokatolickiego, 1 prawosławnego a 407 mojżeszowego. Jednocześnie 4.073 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 334 żydowską a 1 litewską. Na terenie gminy były 672 budynki mieszkalne[10].

Dane z 30 czerwca 2004[4]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 5685 100 2800 49,3 2885 50,7
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
35 17,2 17,7
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Śniadowo w 2014 roku[1].


Piramida wieku Gmina Sniadowo.png

Gminy partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Sołectwa[edytuj | edytuj kod]

Brulin, Chomentowo, Dębowo, Duchny Młode, Grabowo, Jakać-Borki, Jakać Dworna, Jakać Młoda, Jastrząbka Młoda, Jemielite-Wypychy, Kołaczki, Konopki Młode, Koziki, Mężenin, Młynik, Olszewo, Osobne, Ratowo-Piotrowo, Sierzputy-Marki, Sierzputy Zagajne, Stare Duchny, Stara Jakać, Stara Jastrząbka, Stare Jemielite, Stare Konopki, Stare Ratowo, Stare Szabły, Strzeszewo, Szabły Młode, Szczepankowo, Śniadowo, Truszki, Uśnik, Uśnik-Dwór, Uśnik-Kolonia, Wierzbowo, Wszerzecz, Wszerzecz-Kolonia, Zagroby, Zalesie-Poczynki, Zalesie-Wypychy, Żebry, Żebry-Kolonia[2].

Pozostałe miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Bagno, Doły, Jakać Borowa, Koryta, Stare Duchny, Śniadowo-Stara Stacja.

Sąsiednie gminy[edytuj | edytuj kod]

Czerwin, Łomża, Miastkowo, Stary Lubotyń, Szumowo, Troszyn, Zambrów (gmina wiejska)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gmina Śniadowo w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2016-03-16] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. a b Strona gminy, sołectwa
  3. a b Urząd Statystyczny w Białymstoku
  4. a b Rok 2011 w liczbach. [dostęp 2012-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-14)].
  5. Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)
  6. Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359)
  7. 1 października 1870 wg kalendarza juliańskiego
  8. Postanowienie z 28 sierpnia (9 września) 1870, ogłoszone 1 (13) października 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 243, str. 367)
  9. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
  10. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 5, województwo białostockie, 1924, s. 54.