Aleksander Sosna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Sosna
Data i miejsce urodzenia 21 września 1963
Orla
Zawód polityk, urzędnik samorządowy
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko poseł na Sejm VII kadencji (2014–2015)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Aleksander Sosna, biał. Аляксандр Сасна, Alaksandr Sasna (ur. 21 września 1963 w Orli) – polski urzędnik samorządowy, działacz prawosławny, poseł na Sejm VII kadencji, były doradca społeczny prezydenta RP i wiceprezydent Białegostoku.

Życiorys[edytuj]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Siemiatyczach. W 1987 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego Filia w Białymstoku. Pracował w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, następnie w 1991 został zatrudniony w Państwowej Inspekcji Pracy. Po wyborach samorządowych w 2006 prezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski powierzył mu obowiązki swojego zastępcy[1]. Po wyborach samorządowych w 2010 zachował to stanowisko. Urzędowanie zakończył po objęciu mandatu poselskiego w czerwcu 2014. 13 grudnia 2010 prezydent Bronisław Komorowski powołał go na społecznego doradcę prezydenta ds. społeczności prawosławnej i mniejszości białoruskiej w Polsce[1].

Zaangażowany w działalność organizacji prawosławnych, m.in. jako sekretarz Stowarzyszenia Bractwo Prawosławne św. św. Cyryla i Metodego[1], a także działacz Forum Mniejszości Podlasia. W 2011 w ramach zawartego porozumienia jako przedstawiciel FMP kandydował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej[2]. Nie uzyskał wówczas mandatu, jednak objął go 5 czerwca 2014 w miejsce wybranej do Parlamentu Europejskiego Barbary Kudryckiej. 27 czerwca tego samego roku został odwołany ze stanowiska doradcy społecznego prezydenta w związku z objęciem mandatu poselskiego[3]. We wrześniu 2015 został kandydatem Zjednoczonej Lewicy do Sejmu następnej kadencji, przeszedł też z klubu parlamentarnego PO do klubu Sojuszu Lewicy Demokratycznej[4]. W wyniku wyborów nie uzyskał poselskiej reelekcji.

W 2011 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[5].

Przypisy

  1. a b c Nota biograficzna na stronie prezydent.pl. [dostęp 2014-01-10].
  2. Wybory Parlamentarne 2011. fmp.cerkiew.pl. [dostęp 2014-01-10].
  3. Doradcy społeczni. prezydent.pl. [dostęp 2014-07-03].
  4. Leszek Miller: klub SLD przyjął dwóch dotychczasowych posłów PO. onet.pl, 22 września 2015. [dostęp 2015-09-22].
  5. M.P. z 2011 r. Nr 109, poz. 1106

Bibliografia[edytuj]