Aleksandr Łoktajew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandr Łoktajew
Data i miejsce urodzenia

10 stycznia 1994
Bałakowo

Informacje klubowe
Klub

liga polska PSŻ Poznań
liga duńska: Region Varde Speedway

Kariera seniorska
Lata Klub
Liga rosyjska
2009 Turbina Bałakowo
2013–2015 Mega Łada Togliatti
Liga ukraińska
2009–2010 Szachter Czernowograd
Liga duńska
2010–2013 Holstebro Speedway Klub
2016 Holstebro Speedway Klub
2022– Region Varde Speedway
Liga polska
2010–2016 Falubaz Zielona Góra
2011 RKM Rybnik (wypożyczenie)
2013 Polonia Bydgoszcz (wypożyczenie)
2017–2018 Orzeł Łódź
2019 TŻ Ostrovia
2020–2021 Orzeł Łódź
2022– PSŻ Poznań
Liga szwedzka
2012 Örnarna Mariestad
2013 Hammarby IF
2014 Dackarna Målilla
2017 Lejonen Speedway
2019 Masarna Avesta
2021 Eskilstuna Smederna
2022 Vetlanda Speedway
Liga niemiecka
2012 MSC Diedenbergen
2013 ST Wolfslake
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja
2011–2013 Ukraina Ukraina
2014 Rosja Rosja
2015– Ukraina Ukraina
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Ukraina
Mistrzostwa świata juniorów
brąz 2011 drużynowo
Mistrzostwa Europy juniorów
brąz 2012 drużynowo
Mistrzostwa Europy Par
złoto 2012 drużynowo
brąz 2013 drużynowo

Aleksandr Dmitrijewicz Łoktajew, ros. Александр Дмитриевич Локтаев, Ołeksandr Dmytrowycz Łoktajew, ukr. Олександр Дмитрович Локтаєв (ur. 10 stycznia 1994 w Bałakowie) – rosyjski i ukraiński żużlowiec. Od 2011 roku reprezentował Ukrainę. W roku 2014 startował dla Rosji, natomiast w 2015 roku powrócił do jazdy dla Ukrainy. Brązowy medalista drużynowych mistrzostw świata juniorów oraz drużynowych mistrzostw Europy juniorów. Trzykrotny indywidualny mistrz Ukrainy. Wielokrotny reprezentant Ukrainy w eliminacjach drużynowych mistrzostw świata. Pierwszy ukraiński żużlowiec, który startował w Grand Prix na żużlu[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

We wczesnych latach kariery, Łoktajew odnosił dobre wyniki w wielu turniejach. Jest dwukrotnym medalistą indywidualnych mistrzostw Rosji młodzików: złotym (2006) oraz srebrnym (2007),a także dwukrotnym złotym medalistą drużynowych mistrzostw Rosji młodzików (2005, 2006).

W 2008, w wieku zaledwie 14 lat, pierwszy raz w karierze został indywidualnym mistrzem Ukrainy[2]. W 2009 zdobył srebrny medal indywidualnych mistrzostw Rosji juniorów oraz brązowy medal indywidualnych mistrzostw Ukrainy juniorów. Sezon 2009 był jego pierwszym w profesjonalnych rozgrywkach ligowych. Miał podpisane kontrakty w ligach rosyjskiej (Turbina Bałakowo) oraz ukraińskiej (Szachter Czerwonogród). W obu drużynach wywalczył drużynowe mistrzostwo kraju.

Potencjał młodego zawodnika dostrzegł również ekstraligowy Falubaz Zielona Góra, kontraktując go na sezon 2010. W swoim debiutanckim sezonie w polskiej lidze wystartował w 15 meczach, w 35 wyścigach, w których zdobył łącznie 25 punktów i cztery bonusy, a jego średnia biegowa wyniosła 0,829[3].Najlepszy występ zaliczył w drugiej kolejce w meczu przeciwko Włókniarzowi Częstochowa, gdzie zdobył 7 punktów z bonusem (3,2*,2,0,0)[4]. Rok później został wypożyczony do RKMu Rybnik. 3 września 2011 z reprezentacją Ukrainy zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw świata juniorów (Bałakowo 2011).

W sezonie 2012 zdobył kolejne medale reprezentacyjne: brązowy medal drużynowych mistrzostw Europy juniorów 2012 oraz złoto mistrzostw Europy par. Zaliczył wysoki postęp w wynikach względem poprzednich lat – Ligę polską ukończył ze średnią biegową wynoszącą 1,606[5]. Startował również w indywidualnych mistrzostwach świata juniorów 2012, które ukończył na 11. miejscu. Sezon 2013 spędził na wypożyczeniu w jeżdżącej wówczas w ekstralidze Polonii Bydgoszcz. Startując w jej barwach, ukończył sezon ze średnią biegową 1,671 – najwyższą w dotychczasowej karierze spośród tych, które osiągnął w najwyższej polskiej lidze. 29 czerwca 2013 zdobył brązowy medal mistrzostw Europy par. Z powodu upadku wystartował tylko w dwóch biegach[6]. W latach 2013–2014 w barwach Mega Łady Togliatti dwukrotnie zdobył Drużynowe mistrzostwo Rosji.

24 lipca 2015 roku wyniki kontroli antydopingowej przeprowadzonej 28 czerwca po meczu z KS Toruń wykazały, że w organizmie Łoktajewa znajdują się pozostałości marihuany[7][8][9]. Zawodnik dostał zakaz startów przez rok, ponadto musiał zapłacić 5 000 złotych kary[10].

Do ścigania powrócił w 2016 roku, sezon dokończył w barwach Falubazu. Po jego zakończeniu rozwiązał kontrakt z tą drużyną i przeszedł do Orła Łódź. W barwach łódzkiego klubu jeździł w latach 2017–2018.

W sezonie 2019 był zawodnikiem TŻ Ostrovii oraz Masarny Avesty. W 2020 ponownie podpisał kontarkt z Orłem Łódź

Sezon 2020 był dla Łoktajewa lepszy niż poprzednie. Z Łódzkim Orłem zajął 3. miejsce w I lidze, a sam osiągnął śr. biegową 2,111, ósmą najwyższą w lidze[11]. Był bardzo bliski awansu do Grand Prix 2021 poprzez turniej Grand Prix Challenge w chorwackim Gorican. Po czterech seriach startów zajmował drugie miejsce za Krzysztofem Kasprzakiem z dorobkiem jedenastu punktów (3,3,3,2). W swoim ostatnim wyścigu Łoktajew zaliczył upadek, za co został z niego wykluczony. W ostatecznym rozrachunku zajął 4. miejsce w turnieju i nie wywalczył awansu do GP (Awans uzyskują zawodnicy z TOP 3)[12]. Organizatorzy przyznali mu jednak pierwsze miejsce wśród stałych rezerwowych GP 2021, co dało mu realną szansę na zostanie pierwszym ukraińskim żużlowcem w historii cyklu[13].

Poza Orłem Łódź, w 2021 jeździł również dla Eskilstuny Smederny. 28 sierpnia 2021 roku zadebiutował w Grand Prix, zastępując kontuzjowanego Martina Vaculíka podczas Grand Prix Togliatti[14]. Ukończył zawody z dorobkiem sześciu punktów (1,1,2,0,2), co dało mu 11. miejsce i 6 punktów do klasyfikacji generalnej[15]. W tym samym roku zdobył trzecie IM Ukrainy, a z Eskilstuną został drużynowym wicemistrzem Szwecji. Po sezonie 2021 zmienił klub zarówno w Polsce, jak i w Szwecji – Na 2022 podpisał kontrakt z PSŻ Poznań[16] oraz z Vetlandą Speedway[17]. Został również zawodnikiem Region Varde Speedway[18]. Z powodu inwazji Rosji na Ukrainę nie mógł opuścić kraju, w związku z czym nie wystąpił w żadnym meczu[19].

Starty w Grand Prix (indywidualnych mistrzostwach świata na żużlu)[edytuj | edytuj kod]

Punkty w poszczególnych zawodach Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2021
GP Czech – Praga GP Czech – Praga GP Polski – Wrocław GP Polski – Wrocław GP Polski – Lublin GP Polski – Lublin GP Szwecji – Målilla GP Rosji – Togliatti GP Danii – Vojens GP Polski – Toruń GP Polski – Toruń miejsce punkty
6 21 6
Statystyki
Starty 1
Zwycięstwa 0
Miejsca na podium 0
Finalista 0
Punkty 6


Pozostałe osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Indywidualne Mistrzostwa Ukrainy
    • 2008 – 1. miejsce
    • 2009 – 5. miejsce
    • 2010 – 2. miejsce
    • 2011 – 2. miejsce
    • 2012 – 1. miejsce
    • 2017 – 4. miejsce
    • 2021 – 1. miejsce

Osiągnięcia drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Żużel. Vaculik nie pojedzie w Grand Prix w Togliatti. Zastąpi go debiutujący Łoktajew, PoBandzie - Portal Sportowy, 25 sierpnia 2021 [dostęp 2022-02-27] (pol.).
  2. SPEEDWAY HISTORY INFO - HISTORIA ŻUŻLA, www.historyspeedway.nstrefa.pl [dostęp 2022-02-27].
  3. Lista klasyfikacyjna, PGE Ekstraliga [dostęp 2022-02-27] (pol.).
  4. Daniel, Łatwe zwycięstwo – relacja z meczu Falubazu Zielona Góra z Włókniarzem Częstochowa, Motogen.pl – testy, nowości, zdjęcia, opinie, porady, relacje, motocykle, 125, 15 czerwca 2010 [dostęp 2022-02-27] (pol.).
  5. Historia Speedwaya w Polsce, www.zuzel.ugu.pl [dostęp 2022-02-28].
  6. Wirtualna Polska Media, Niemcy Mistrzami Europy Par! Srebro Polaków - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 29 czerwca 2013 [dostęp 2022-02-28] (pol.).
  7. Aleksandr Łoktajew złapany na MARIHUANIE! Skandal w Falubazie Zielona Góra, sport.se.pl [dostęp 2022-02-28].
  8. Wirtualna Polska Media, Aleksandr Łoktajew: Była impreza, piwko i podjąłem głupią decyzję - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 24 lipca 2015 [dostęp 2022-02-28] (pol.).
  9. Redakcja, Aleksandr Łoktajew na dopingu! Zawodnik Falubazu przyłapany po meczu w Toruniu, Toruń Nasze Miasto, 24 lipca 2015 [dostęp 2022-02-28] (pol.).
  10. Wirtualna Polska Media, Zapadła decyzja w sprawie Aleksandra Łoktajewa! - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 22 września 2015 [dostęp 2022-02-28] (pol.).
  11. Wirtualna Polska Media, Rozszerzone statystyki - eWinner 1. Liga 2020 - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2022-03-05] (pol.).
  12. Relacja na żywo: GP Challenge – Goričan 2020, speedwaynews.pl [dostęp 2022-03-05] (pol.).
  13. Jest lista rezerwowych Grand Prix 2021. Zaskakujące nazwiska i jeden Polak, Przegląd Sportowy, 5 października 2020 [dostęp 2022-03-05] (pol.).
  14. Żużel. Vaculik nie pojedzie w Grand Prix w Togliatti. Zastąpi go debiutujący Łoktajew, PoBandzie - Portal Sportowy, 25 sierpnia 2021 [dostęp 2022-03-05] (pol.).
  15. Wirtualna Polska Media, Grand Prix Togliatti – Wynik i Relacja na żywo - SGP/IMŚ - 28.08.2021 - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2022-03-05] (pol.).
  16. Żużel. Kolejna bomba transferowa w Poznaniu. Aleksandr Łoktajew dołącza do PSŻ-u!, PoBandzie - Portal Sportowy, 8 listopada 2021 [dostęp 2022-03-05] (pol.).
  17. Żużel - Best Speedway Tv, bestspeedwaytv.pl, 5 grudnia 2021 [dostęp 2022-03-05] (pol.).
  18. l, Poznaliśmy pełne składy ligi duńskiej! Wiele mocnych nazwisk, www.speedwaynews.pl, 4 stycznia 2021 [dostęp 2022-03-05] (pol.).
  19. Nie może opuścić Ukrainy. Ukrywa się w schronie, sport.interia.pl [dostęp 2022-07-05] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]