Andrei Pavel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrei Pavel
Andrei Pavel
Państwo  Rumunia
Miejsce zamieszkania Borgholzhausen
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1974
Konstanca
Wzrost 183 cm
Masa ciała 86 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1995
Zakończenie kariery 23 września 2009
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 13 (25 października 2004)
Australian Open 4R (1999, 2004)
Roland Garros QF (2002)
Wimbledon 3R (2000, 2002)
US Open 4R (2000, 2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 18 (30 kwietnia 2007)
Australian Open QF (2005)
Roland Garros SF (2006)
Wimbledon 3R (2004, 2007, 2009)
US Open 2R (2004, 2007, 2009)

Andrei Pavel (ur. 27 stycznia 1974 w Konstancy) – rumuński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Treningi tenisowe rozpoczął w wieku 8 lat, jako 16-latek przeniósł się do Niemiec. Był czołowym juniorem świata, wygrywając w tej kategorii wiekowej Rolanda Garrosa w 1992 roku. W 1992 roku był również w półfinale juniorskiego Wimbledonu.

Jako zawodowy tenisista Pavel występował w latach 1995–2009.

W grze pojedynczej wygrał 3 turnieje o randze ATP World Tour. Awansował ponadto do 6 finałów.

W grze podwójnej wygrał 6 turniejów z cyklu ATP World Tour, a w dalszych 5 osiągnął finały. Był półfinalistą wielkoszlemowego Rolanda Garrosa z 2006 roku, w parze z Alexandrem Waskem.

W 1991 roku zadebiutował w reprezentacji Rumunii w Pucharze Davisa. Wygrał łącznie 40 meczów, a 22 przegrał.

W grze pojedynczej startował 4 razy w igrzyskach olimpijskich, zawsze odpadając w 1 rundzie – w 1992 roku w Barcelonie, 4 lata później w Atlancie, w 2000 roku w Sydney oraz w 2004 roku w Atenach. Również 3 razy przegrywał w 1 rundzie debla, w 1996 roku w parze z Dinu Pescariu, w 2000 roku z Gabrielem Trifu i w 2004 roku z Victorem Hănescu.

W rankingu gry pojedynczej Pavel najwyżej był na 13. miejscu (25 października 2004), a w klasyfikacji gry podwójnej na 18. pozycji (30 kwietnia 2007).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (3–6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 19 kwietnia 1998 Tokio Twarda Zimbabwe Byron Black 6:3, 6:4
Finalista 1. 2 maja 1999 Monachium Ceglana Argentyna Franco Squillari 4:6, 3:6
Finalista 2. 20 czerwca 1999 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Australia Patrick Rafter 6:3, 6:7(7), 4:6
Zwycięzca 2. 28 maja 2000 St. Pölten Ceglana Australia Andrew Ilie 7:5, 3:6, 6:2
Zwycięzca 3. 19 kwietnia 1998 Montreal Twarda Australia Patrick Rafter 7:6(3), 2:6, 6:3
Finalista 3. 2 listopada 2003 Paryż Twarda (hala) Wielka Brytania Tim Henman 2:6, 6:7(6), 6:7(2)
Finalista 4. 1 maja 2005 Monachium Ceglana Argentyna David Nalbandian 4:6, 1:6
Finalista 5. 27 maja 2006 Pörtschach Ceglana Rosja Nikołaj Dawydienko 0:6, 3:6
Finalista 6. 29 lipca 2007 Umag Ceglana Hiszpania Carlos Moyá 4:6, 2:6

Gra podwójna (6–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 20 września 1998 Bukareszt Ceglana Rumunia Gabriel Trifu Rumunia George Cosac
Rumunia Dinu Pescariu
7:6, 7:6
Finalista 1. 14 lutego 1999 Petersburg Dywanowa (hala) Holandia Menno Oosting Stany Zjednoczone Jeff Tarango
Czechy Daniel Vacek
6:3, 3:6, 5:7
Finalista 2. 8 stycznia 2005 Doha Twarda Rosja Michaił Jużny Hiszpania Albert Costa
Hiszpania Rafael Nadal
3:6, 6:4, 3:6
Zwycięzca 2. 31 lipca 2005 Kitzbühel Ceglana Czechy Leoš Friedl Belgia Christophe Rochus
Belgia Olivier Rochus
6:2, 6:7(5), 6:0
Finalista 3. 18 września 2005 Bukareszt Ceglana Rumunia Victor Hănescu Argentyna José Acasuso
Argentyna Sebastián Prieto
3:6, 6:4, 3:6
Zwycięzca 3. 14 stycznia 2006 Auckland Twarda Holandia Rogier Wassen Szwecja Simon Aspelin
Australia Todd Perry
6:3, 5:7, 10–4
Zwycięzca 4. 7 maja 2006 Monachium Ceglana Niemcy Alexander Waske Austria Alexander Peya
Niemcy Björn Phau
6:4, 6:2
Zwycięzca 5. 16 lipca 2006 Gstaad Ceglana Czechy Jiří Novák Szwajcaria Marco Chiudinelli
Szwajcaria Jean-Claude Scherrer
6:3, 6:1
Finalista 4. 25 lutego 2007 Rotterdam Twarda (hala) Niemcy Alexander Waske Czechy Martin Damm
Indie Leander Paes
3:6, 7:6(5), 7–10
Zwycięzca 6. 29 kwietnia 2007 Barcelona Ceglana Niemcy Alexander Waske Hiszpania Rafael Nadal
Hiszpania Bartolomé Salvá-Vidal
6:3, 7:6(1)
Finalista 5. 24 maja 2009 Kitzbühel Ceglana Rumunia Horia Tecău Brazylia Marcelo Melo
Brazylia André Sá
7:6(9), 2:6, 7–10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]