Byron Black

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Byron Black
Państwo  Zimbabwe
Miejsce zamieszkania Harare
Data i miejsce urodzenia 6 października 1969
Harare
Wzrost 175 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1991
Zakończenie kariery 2002
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 22 (29 kwietnia 1996)
Australian Open 4R (1998)
Roland Garros 3R (1999)
Wimbledon QF (2000)
US Open QF (1995)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 22
Najwyżej w rankingu 1 (14 lutego 1994)
Australian Open F (1994, 2001)
Roland Garros W (1994)
Wimbledon F (1996)
US Open SF (1999)

Byron Hamish Black (ur. 6 października 1969 w Harare) – zimbabwejski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, zwycięzca turniejów ATP World Tour w singlu oraz deblu.

Byron Black pochodzi z rodziny o tradycjach związanych z tenisem. Ojciec Don w przeszłości był zawodowym tenisistą, a jego młodsze rodzeństwo - brat Wayne i siostra Cara - byli czołowymi deblistami, wygrywającymi wielkoszlemowe turnieje. Jest jednym z niewielu profesjonalnych graczy, wykonującym oburęczny forehand.

W roku 1991 rozpoczął karierę tenisową. W grze pojedynczej wygrał dwa turnieje kategorii ATP World Tour, najpierw w sezonie 1996 w Seulu (w finale pokonał Martina Damma), a w roku 1999 w Ćennaju (w meczu finałowym pokonał Rainera Schüttlera). Ponadto był uczestnikiem ośmiu innych finałów singlowych, w których ostatecznie został pokonany. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był pod koniec kwietnia 1996 roku na 22. miejscu.

W grze podwójnej Black jest mistrzem wielkoszlemowego French Open z 1994 roku. Razem z Jonathanem Starkiem w drodze po tytuł stracili jednego seta, a w pojedynku finałowym pokonał szwedzki debel Jan Apell-Jonas Björkman 6:4, 7:6. Łącznie Black wygrał 22 turniejów ATP World Tour w grze podwójnej oraz 19 razy był finalistą rozgrywek tej ranki (w tym wielkoszlemowego Australian Open z 1994 i 2001 roku oraz Wimbledonu z 1996 roku. W połowie lutego 1994 roku został sklasyfikowany na pozycji lidera rankingu deblistów. Na szczycie listy gry podwójnej znajdował się przez osiem tygodni, do lipca 1994 roku.

W latach 1987-2002 Black reprezentował swój kraj w Pucharze Davisa, rozgrywając przez ten czas 84 meczów zarówno w singlu, jak i deblu, z których wygrał 56 pojedynków.

W roku 2002 zakończył karierę tenisową, w trakcie której jego zarobki przekroczyły kwotę 5 milionów dolarów amerykańskich.

14 grudnia 1996 roku Black poślubił Fionę. 27 lipca 2000 roku urodziła się ich córka Shawn. Bratową Blacka jest była kazachska tenisistka Irina Sielutina.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2-8)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (0–0)
ATP International Series Gold (0–2)
ATP International Series (2–6)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (2–5)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–2)
Dywanowa (0–1)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 7 stycznia 1996 Australia Adelajda Twarda Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:7(0), 6:3, 1:6
Finalista 2. 14 kwietnia 1996 Indie Nowe Delhi Twarda Szwecja Thomas Enqvist 2:6, 6:7(3)
Zwycięzca 1. 28 kwietnia 1996 Korea Południowa Seul Twarda Czechy Martin Damm 7:6(3), 6:3
Finalista 3. 12 kwietnia 1998 Chińska Republika Ludowa Hongkong Twarda Dania Kenneth Carlsen 2:6, 0:6
Finalista 4. 19 kwietnia 1998 Japonia Tokio Twarda Rumunia Andrei Pavel 3:6, 4:6
Finalista 5. 21 czerwca 1998 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Szwecja Jonas Björkman 3:6, 2:6
Zwycięzca 2. 11 kwietnia 1999 Indie Ćennaj Twarda Niemcy Rainer Schüttler 6:4, 1:6, 6:3
Finalista 6. 14 listopada 1999 Rosja Moskwa Dywanowa (hala) Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:7(2), 4:6
Finalista 7. 20 lutego 2000 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Szwecja Magnus Larsson 2:6, 6:1, 3:6
Finalista 8. 25 czerwca 2000 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Francja Sébastien Grosjean 6:7(7), 3:6

Gra podwójna (22-19)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (1–3)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (5–5)
ATP International Series Gold (4–3)
ATP International Series (12–8)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (14–12)
Ceglana (4–2)
Trawiasta (1–2)
Dywanowa (3–3)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
Finalista 1. 19 kwietnia 1992 Chińska Republika Ludowa Hongkong Twarda Republika Południowej Afryki Byron Talbot Stany Zjednoczone Brad Gilbert
Stany Zjednoczone Jim Grabb
2:6, 1:6
Zwycięzca 1. 4 kwietnia 1993 Republika Południowej Afryki Durban Twarda Republika Południowej Afryki Lan Bale Republika Południowej Afryki Johan De Beer
Republika Południowej Afryki Marcos Ondruska
7:6, 6:2
Finalista 2. 11 lipca 1993 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Jim Pugh Argentyna Javier Frana
Republika Południowej Afryki Christo Van Rensburg
6:4, 1:6, 6:7
Zwycięzca 2. 25 lipca 1993 Stany Zjednoczone Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:4, 7:5
Finalista 3. 29 sierpnia 1993 Stany Zjednoczone Schenectady Twarda Nowa Zelandia Brett Steven Niemcy Bernd Karbacher
Rosja Andriej Olchowski
6:2, 6:7, 1:6
Zwycięzca 3. 3 października 1993 Szwajcaria Bazylea Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Brad Pearce
Stany Zjednoczone David Randall
3:6, 7:5, 6:3
Zwycięzca 4. 10 października 1993 Francja Tuluza Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Niemcy David Prinosil
Niemcy Udo Riglewski
7:5, 7:6
Zwycięzca 5. 24 października 1993 Austria Wiedeń Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Mike Bauer
Niemcy David Prinosil
6:3, 7:6
Zwycięzca 6. 7 listopada 1993 Francja Paryż Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Holandia Tom Nijssen
Czechy Cyril Suk
7:6, 6:4
Finalista 4. 9 stycznia 1994 Australia Adelajda Twarda Republika Południowej Afryki David Adams Australia Andrew Kratzmann
Australia Mark Kratzmann
4:6, 3:6
Finalista 5. 30 stycznia 1994 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Jonathan Stark Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6, 3:6, 4:6, 3:6
Finalista 6. 6 lutego 1994 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 7. 13 lutego 1994 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:2, 6:4
Finalista 7. 6 marca 1994 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Jonathan Stark Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 8. 5 czerwca 1994 Francja French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Jonathan Stark Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
6:4, 7:6
Zwycięzca 9. 31 lipca 1994 Kanada Toronto Twarda Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:4, 6:4
Finalista 8. 9 października 1994 Australia Sydney Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
4:6, 6:7
Finalista 9. 16 października 1994 Japonia Tokio Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
3:6, 6:3, 4:6
Finalista 10. 6 listopada 1994 Francja Paryż Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
6:3, 6:7, 5:7
Finalista 11. 8 stycznia 1995 Australia Adelajda Twarda Kanada Grant Connell Stany Zjednoczone Jim Courier
Australia Patrick Rafter
6:7, 4:6
Finalista 12. 14 maja 1995 Niemcy Hamburg Ceglana Rosja Andriej Olchowski Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira
Rosja Jewgienij Kafielnikow
1:6, 6:7
Zwycięzca 10. 28 maja 1995 Włochy Bolonia Ceglana Stany Zjednoczone Jonathan Stark Belgia Libor Pimek
Stany Zjednoczone Vince Spadea
7:5, 6:3
Zwycięzca 11. 12 listopada 1995 Rosja Moskwa Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jared Palmer Stany Zjednoczone Tommy Ho
Nowa Zelandia Brett Steven
6:4, 3:6, 6:3
Zwycięzca 12. 18 lutego 1996 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Kanada Grant Connell Czechy Karel Nováček
Czechy Jiří Novák
6:0, 6:1
Finalista 13. 3 marca 1996 Stany Zjednoczone Filadelfia Dywanowa (hala) Kanada Grant Connell Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
1:6, 6:7
Finalista 14. 14 kwietnia 1996 Indie Nowe Delhi Twarda Australia Sandon Stolle Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 13. 19 maja 1996 Włochy Rzym Ceglana Kanada Grant Connell Belgia Libor Pimek
Republika Południowej Afryki Byron Talbot
6:2, 6:3
Zwycięzca 14. 23 czerwca 1996 Niemcy Halle Trawiasta Kanada Grant Connell Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
6:1, 7:5
Finalista 15. 7 lipca 1996 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Kanada Grant Connell Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 15. 18 sierpnia 1996 Stany Zjednoczone New Haven Twarda Kanada Grant Connell Szwecja Jonas Björkman
Czechy Nicklas Kulti
6:4, 6:4
Finalista 16. 18 maja 1997 Włochy Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Alex O'Brien Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
3:6, 6:4, 5:7
Zwycięzca 16. 12 kwietnia 1998 Chińska Republika Ludowa Hongkong Twarda Stany Zjednoczone Alex O'Brien Republika Południowej Afryki Neville Godwin
Finlandia Tuomas Ketola
7:5, 6:1
Finalista 17. 28 lutego 1999 Wielka Brytania Londyn Dywanowa (hala) Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira Wielka Brytania Tim Henman
Wielka Brytania Greg Rusedski
3:6, 6:7(6)
Zwycięzca 17. 1 sierpnia 1999 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira Chorwacja Goran Ivanišević
Stany Zjednoczone Brian MacPhie
6:2, 7:6(4)
Finalista 18. 8 sierpnia 1999 Kanada Montreal Twarda Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira Szwecja Jonas Björkman
Australia Patrick Rafter
6:7(5), 4:6
Zwycięzca 18. 15 sierpnia 1999 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Szwecja Jonas Björkman Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:3, 7:6(6)
Zwycięzca 19. 31 października 1999 Niemcy Stuttgart Twarda (hala) Szwecja Jonas Björkman Republika Południowej Afryki David Adams
Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager
6:7(6), 7:6(2), 6:0
Zwycięzca 20. 27 lutego 2000 Meksyk Meksyk Ceglana Stany Zjednoczone Donald Johnson Argentyna Gastón Etlis
Argentyna Martín Rodríguez
6:3, 7:5
Zwycięzca 21. 7 stycznia 2001 Indie Ćennaj Twarda Zimbabwe Wayne Black Wielka Brytania Barry Cowan
Włochy Mose Navarra
6:4, 6:3
Finalista 19. 28 stycznia 2001 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Niemcy David Prinosil Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
1:6, 7:5, 4:6, 4:6
Zwycięzca 22. 23 września 2001 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda Japonia Thomas Shimada Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager
Republika Południowej Afryki Robbie Koenig
6:2, 3:6, 7:5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]