Przejdź do zawartości

Byron Black

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Byron Black
Państwo

 Zimbabwe

Data i miejsce urodzenia

6 października 1969
Salisbury

Wzrost

175 cm

Gra

praworęczna, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

1991

Zakończenie kariery

2002

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

2

Najwyżej w rankingu

22 (29 kwietnia 1996)

Australian Open

4R (1998)

Roland Garros

3R (1999)

Wimbledon

QF (2000)

US Open

QF (1995)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

22

Najwyżej w rankingu

1 (14 lutego 1994)

Australian Open

F (1994, 2001)

Roland Garros

W (1994)

Wimbledon

F (1996)

US Open

SF (1999)

Byron Hamish Black (ur. 6 października 1969 w Salisbury) – zimbabwejski tenisista, zwycięzca French Open 1994 w grze podwójnej, lider rankingu ATP deblistów, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Atlanty (1996).

Byron Black pochodzi z rodziny o tradycjach związanych z tenisem. Ojciec Don w przeszłości był zawodowym tenisistą, a jego młodsze rodzeństwo – brat Wayne i siostra Cara – byli czołowymi deblistami, wygrywającymi wielkoszlemowe turnieje.

14 grudnia 1996 roku Black poślubił Fionę. 27 lipca 2000 roku urodziła się ich córka Shawn. Bratową Blacka jest była kazachska tenisistka Irina Sielutina.

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

Jest jednym z niewielu profesjonalnych graczy, wykonującym oburęczny forhend.

Jako zawodowy tenisista Black występował w latach 1991–2002.

W grze pojedynczej wygrał 2 turnieje kategorii ATP World Tour, najpierw w sezonie 1996 w Seulu (w finale pokonał Martina Damma), a w 1999 roku w Ćennaju (w meczu finałowym pokonał Rainera Schüttlera). Ponadto był uczestnikiem 8 innych finałów singlowych, w których ostatecznie został pokonany. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był pod koniec kwietnia 1996 roku na 22. miejscu.

W grze podwójnej Black jest mistrzem wielkoszlemowego French Open 1994. Razem z Jonathanem Starkiem w drodze po tytuł stracili 1 seta, a w pojedynku finałowym pokonał szwedzki debel Jan ApellJonas Björkman 6:4, 7:6. Łącznie Black wygrał 22 turnieje ATP World Tour w grze podwójnej oraz 19 razy był finalistą rozgrywek tej rangi (w tym Australian Open 1994 i Australian Open 2001 oraz Wimbledonu 1996). W połowie lutego 1994 roku został sklasyfikowany na pozycji lidera rankingu deblistów. Na szczycie listy gry podwójnej znajdował się przez 8 tygodni, do lipca 1994 roku.

W latach 1987–2002 Black reprezentował swój kraj w Pucharze Davisa, rozgrywając przez ten czas 84 meczów zarówno w singlu, jak i deblu, z których wygrał 56 pojedynków.

W 1996 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atlancie. Zarówno w singlu i deblu doszedł do 2 rundy, w grze podwójnej partnerując Wayne’owi Blackowi.

Finały w turniejach ATP World Tour

[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2–8)

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (0–0)
ATP International Series Gold (0–2)
ATP International Series (2–6)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (2–5)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–2)
Dywanowa (0–1)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 7 stycznia 1996 Adelaide Twarda Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:7(0), 6:3, 1:6
Finalista 2. 14 kwietnia 1996 Nowe Delhi Twarda Szwecja Thomas Enqvist 2:6, 6:7(3)
Zwycięzca 1. 28 kwietnia 1996 Seul Twarda Czechy Martin Damm 7:6(3), 6:3
Finalista 3. 12 kwietnia 1998 Hongkong Twarda Dania Kenneth Carlsen 2:6, 0:6
Finalista 4. 19 kwietnia 1998 Tokio Twarda Rumunia Andrei Pavel 3:6, 4:6
Finalista 5. 21 czerwca 1998 Nottingham Trawiasta Szwecja Jonas Björkman 3:6, 2:6
Zwycięzca 2. 11 kwietnia 1999 Ćennaj Twarda Niemcy Rainer Schüttler 6:4, 1:6, 6:3
Finalista 6. 14 listopada 1999 Moskwa Dywanowa (hala) Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:7(2), 4:6
Finalista 7. 20 lutego 2000 Memphis Twarda (hala) Szwecja Magnus Larsson 2:6, 6:1, 3:6
Finalista 8. 25 czerwca 2000 Nottingham Trawiasta Francja Sébastien Grosjean 6:7(7), 3:6

Gra podwójna (22–19)

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem (1–3)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (5–5)
ATP International Series Gold (4–3)
ATP International Series (12–8)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (14–11)
Ceglana (4–2)
Trawiasta (1–2)
Dywanowa (3–4)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
Finalista 1. 19 kwietnia 1992 Hongkong Twarda Południowa Afryka Byron Talbot Stany Zjednoczone Brad Gilbert
Stany Zjednoczone Jim Grabb
2:6, 1:6
Zwycięzca 1. 4 kwietnia 1993 Durban Twarda Południowa Afryka Lan Bale Południowa Afryka Johan De Beer
Południowa Afryka Marcos Ondruska
7:6, 6:2
Finalista 2. 11 lipca 1993 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Jim Pugh Argentyna Javier Frana
Południowa Afryka Christo Van Rensburg
6:4, 1:6, 6:7
Zwycięzca 2. 25 lipca 1993 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:4, 7:5
Finalista 3. 29 sierpnia 1993 Schenectady Twarda Nowa Zelandia Brett Steven Niemcy Bernd Karbacher
Rosja Andriej Olchowski
6:2, 6:7, 1:6
Zwycięzca 3. 3 października 1993 Bazylea Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Brad Pearce
Stany Zjednoczone Dave Randall
3:6, 7:5, 6:3
Zwycięzca 4. 10 października 1993 Tuluza Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Niemcy David Prinosil
Niemcy Udo Riglewski
7:5, 7:6
Zwycięzca 5. 24 października 1993 Wiedeń Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Mike Bauer
Niemcy David Prinosil
6:3, 7:6
Zwycięzca 6. 7 listopada 1993 Paryż Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Holandia Tom Nijssen
Czechy Cyril Suk
7:6, 6:4
Finalista 4. 9 stycznia 1994 Adelaide Twarda Południowa Afryka David Adams Australia Andrew Kratzmann
Australia Mark Kratzmann
4:6, 3:6
Finalista 5. 30 stycznia 1994 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Jonathan Stark Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6, 3:6, 4:6, 3:6
Finalista 6. 6 lutego 1994 San Jose Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 7. 13 lutego 1994 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:2, 6:4
Finalista 7. 6 marca 1994 Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Jonathan Stark Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 8. 5 czerwca 1994 French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Jonathan Stark Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
6:4, 7:6
Zwycięzca 9. 31 lipca 1994 Toronto Twarda Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:4, 6:4
Finalista 8. 9 października 1994 Sydney Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
4:6, 6:7
Finalista 9. 16 października 1994 Tokio Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
3:6, 6:3, 4:6
Finalista 10. 6 listopada 1994 Paryż Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jonathan Stark Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
6:3, 6:7, 5:7
Finalista 11. 8 stycznia 1995 Adelaide Twarda Kanada Grant Connell Stany Zjednoczone Jim Courier
Australia Patrick Rafter
6:7, 4:6
Finalista 12. 14 maja 1995 Hamburg Ceglana Rosja Andriej Olchowski Południowa Afryka Wayne Ferreira
Rosja Jewgienij Kafielnikow
1:6, 6:7
Zwycięzca 10. 28 maja 1995 Bolonia Ceglana Stany Zjednoczone Jonathan Stark Belgia Libor Pimek
Stany Zjednoczone Vince Spadea
7:5, 6:3
Zwycięzca 11. 12 listopada 1995 Moskwa Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jared Palmer Stany Zjednoczone Tommy Ho
Nowa Zelandia Brett Steven
6:4, 3:6, 6:3
Zwycięzca 12. 18 lutego 1996 Dubaj Twarda Kanada Grant Connell Czechy Karel Nováček
Czechy Jiří Novák
6:0, 6:1
Finalista 13. 3 marca 1996 Filadelfia Dywanowa (hala) Kanada Grant Connell Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
1:6, 6:7
Finalista 14. 14 kwietnia 1996 Nowe Delhi Twarda Australia Sandon Stolle Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 13. 19 maja 1996 Rzym Ceglana Kanada Grant Connell Belgia Libor Pimek
Południowa Afryka Byron Talbot
6:2, 6:3
Zwycięzca 14. 23 czerwca 1996 Halle Trawiasta Kanada Grant Connell Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
6:1, 7:5
Finalista 15. 7 lipca 1996 Wimbledon, Londyn Trawiasta Kanada Grant Connell Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 15. 18 sierpnia 1996 New Haven Twarda Kanada Grant Connell Szwecja Jonas Björkman
Czechy Nicklas Kulti
6:4, 6:4
Finalista 16. 18 maja 1997 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Alex O’Brien Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
3:6, 6:4, 5:7
Zwycięzca 16. 12 kwietnia 1998 Hongkong Twarda Stany Zjednoczone Alex O’Brien Południowa Afryka Neville Godwin
Finlandia Tuomas Ketola
7:5, 6:1
Finalista 17. 28 lutego 1999 Londyn Dywanowa (hala) Południowa Afryka Wayne Ferreira Wielka Brytania Tim Henman
Wielka Brytania Greg Rusedski
3:6, 6:7(6)
Zwycięzca 17. 1 sierpnia 1999 Los Angeles Twarda Południowa Afryka Wayne Ferreira Chorwacja Goran Ivanišević
Stany Zjednoczone Brian MacPhie
6:2, 7:6(4)
Finalista 18. 8 sierpnia 1999 Montreal Twarda Południowa Afryka Wayne Ferreira Szwecja Jonas Björkman
Australia Patrick Rafter
6:7(5), 4:6
Zwycięzca 18. 15 sierpnia 1999 Cincinnati Twarda Szwecja Jonas Björkman Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:3, 7:6(6)
Zwycięzca 19. 31 października 1999 Stuttgart Twarda (hala) Szwecja Jonas Björkman Południowa Afryka David Adams
Południowa Afryka John-Laffnie de Jager
6:7(6), 7:6(2), 6:0
Zwycięzca 20. 27 lutego 2000 Meksyk Ceglana Stany Zjednoczone Donald Johnson Argentyna Gastón Etlis
Argentyna Martín Rodríguez
6:3, 7:5
Zwycięzca 21. 7 stycznia 2001 Ćennaj Twarda Zimbabwe Wayne Black Wielka Brytania Barry Cowan
Włochy Mosé Navarra
6:4, 6:3
Finalista 19. 28 stycznia 2001 Australian Open, Melbourne Twarda Niemcy David Prinosil Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
1:6, 7:5, 4:6, 4:6
Zwycięzca 22. 23 września 2001 Szanghaj Twarda Japonia Thomas Shimada Południowa Afryka John-Laffnie de Jager
Południowa Afryka Robbie Koenig
6:2, 3:6, 7:5

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]