Carlos Moyá

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carlos Moyá
Carlos Moyá
Państwo  Hiszpania
Miejsce zamieszkania Genewa
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1976
Palma de Mallorca
Wzrost 190 cm
Masa ciała 86 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1995
Zakończenie kariery 2010
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 20
Najwyżej w rankingu 1 (15 marca 1999)
Australian Open F (1997)
Roland Garros W (1998)
Wimbledon 4R (2004)
US Open SF (1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 108 (29 października 2001)
Australian Open QF (2001)

Carlos Moyá Llompart (ur. 27 sierpnia 1976 w Palma de Mallorca) – hiszpański tenisista, zwycięzca French Open 1998 w grze pojedynczej, lider rankingu ATP, zdobywca Pucharu Davisa, olimpijczyk z Aten (2004).

Do 2007 roku był związany z włoską tenisistką, Flavią Pennettą. Później związał się z Caroliną Cerezuelą. W sierpniu 2010 roku urodziła im się córka Carla, a w grudniu 2012 roku syn Carlos.

Kariera tenisowa[edytuj]

Jako zawodowy tenisista Moyá występował w latach 1995–2010[1].

W grze pojedynczej Hiszpan wygrał 20 turniejów rangi ATP World Tour oraz uczestniczył w 24 finałach.

Jednym z jego największych sukcesów był triumf we French Open w 1998 roku. W ćwierćfinale zawodów pokonał Marcela Ríosa, a w finale 6:3, 7:5, 6:3 Àlexa Corretję. Sezon 1998 był ogólnie najlepszym w karierze Moyi. Oprócz tytułu w Paryżu wygrał rozgrywki ATP Super 9 w Monte Carlo, był w półfinale US Open, w finale na Majorce i ATP Finals. W turnieju ATP Finalsp podczas meczów grupowych pokonał Karola Kučerę i Jewgienija Kafielnikowa, a poniósł porażkę z Pete'em Samprasem. W spotkaniu półfinałowym wyeliminował Tima Henmana, a w meczu o tytuł uległ Àlexowi Corretji. W styczniu 1997 roku Moyá awansował do finału Australian Open, gdzie nie sprostał Pete'owi Samprasowi.

W 2004 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atenach. W turnieju singlowym dotarł do ćwierćfinału przegrywając z Nicolásem Massú, natomiast w zawodach deblowych odpadł w 1 rundzie, startując razem z Rafaelem Nadalem.

W latach 1996–2004 Moyá reprezentował Hiszpanię w Pucharze Davisa. Łącznie przez ten czas zagrał w 27 meczach singlowych, wygrywając 20 z nich. W 2004 roku pomógł drużynie zdobyć trofeum, po zwycięstwie 3:2 w finale ze Stanami Zjednoczonymi. W swoich pojedynkach pokonał Mardy'ego Fisha i Andy'ego Roddicka[2].

W rankingu gry pojedynczej Moyá najwyżej był na 1. miejscu (15 marca 1999), a w klasyfikacji gry podwójnej na 108. pozycji (29 października 2001). Liderem zestawienia singlowego był przez 2 tygodnie, do 28 marca 1999 roku.

Gra pojedyncza (20–24)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 12 listopada 1995 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Félix Mantilla 6:0, 6:3
Finalista 1. 5 maja 1996 Monachium Ceglana Czechy Ctislav Doseděl 4:6, 6:4, 3:6
Zwycięzca 2. 18 sierpnia 1996 Umag Ceglana Hiszpania Félix Mantilla 6:0, 7:6(4)
Finalista 2. 15 września 1996 Bukareszt Ceglana Hiszpania Alberto Berasategui 1:6, 6:7(5)
Finalista 3. 12 stycznia 1997 Sydney Twarda Wielka Brytania Tim Henman 3:6, 1:6
Finalista 4. 26 stycznia 1997 Australian Open, Melbiurne Twarda Stany Zjednoczone Pete Sampras 2:6, 3:6, 3:6
Finalista 5. 3 sierpnia 1997 Amsterdam Ceglana Czechy Ctislav Doseděl 6:7(4), 6:7(5), 7:6(4), 2:6
Finalista 6. 17 sierpnia 1997 Indianapolis Twarda Szwecja Jonas Björkman 3:6, 6:7(3)
Zwycięzca 3. 24 sierpnia 1997 Long Island Twarda Australia Patrick Rafter 6:4, 7:6(1)
Finalista 7. 14 września 1997 Bournemouth Ceglana Hiszpania Félix Mantilla 2:6, 2:6
Zwycięzca 4. 26 kwietnia 1998 Monte Carlo Ceglana Francja Cédric Pioline 6:3, 6:0, 7:5
Zwycięzca 5. 7 czerwca 1998 French Open, Paryż Ceglana Hiszpania Àlex Corretja 6:3, 7:5, 6:3
Finalista 8. 4 października 1998 Majorka Ceglana Brazylia Gustavo Kuerten 7:6(5), 2:6, 3:6
Finalista 9. 29 listopada 1998 World Championship, Hanower Twarda (hala) Hiszpania Àlex Corretja 6:3, 6:3, 5:7, 3:6, 5:7
Finalista 10. 7 marca 1999 Indian Wells Twarda Australia Mark Philippoussis 7:5, 4:6, 4:6, 6:4, 2:6
Zwycięzca 6. 16 kwietnia 2000 Estoril Ceglana Hiszpania Francisco Clavet 6:3, 6:2
Finalista 11. 22 października 2000 Tuluza Twarda (hala) Hiszpania Àlex Corretja 3:6, 2:6
Finalista 12. 29 kwietnia 2001 Barcelona Ceglana Hiszpania Juan Carlos Ferrero 6:4, 5:7, 3:6, 6:3, 5:7
Zwycięzca 7. 22 lipca 2001 Umag Ceglana Francja Jérôme Golmard 6:4, 3:6, 7:6(2)
Zwycięzca 8. 3 marca 2002 Acapulco Ceglana Brazylia Fernando Meligeni 7:6(4), 7:6(4)
Finalista 13. 21 kwietnia 2002 Monte Carlo Ceglana Hiszpania Juan Carlos Ferrero 5:7, 3:6, 4:6
Zwycięzca 9. 14 lipca 2002 Bastad Ceglana Maroko Junus al-Ajnawi 6:3, 2:6, 7:5
Zwycięzca 10. 21 lipca 2002 Umag Ceglana Hiszpania David Ferrer 6:2, 6:3
Zwycięzca 11. 11 sierpnia 2002 Cincinnati Twarda Australia Lleyton Hewitt 7:5, 7:6(5)
Finalista 14. 29 września 2002 Hongkong Twarda Hiszpania Juan Carlos Ferrero 3:6, 6:1, 6:7(4)
Zwycięzca 12. 23 lutego 2003 Buenos Aires Ceglana Argentyna Guillermo Coria 6:3, 4:6, 6:4
Finalista 15. 30 marca 2003 Miami Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi 3:6, 3:6
Zwycięzca 13. 27 kwietnia 2003 Barcelona Ceglana Rosja Marat Safin 5:7, 6:2, 6:2, 3:0 krecz
Zwycięzca 14. 27 lipca 2003 Umag Ceglana Włochy Filippo Volandri 6:4, 3:6, 7:5
Finalista 16. 12 października 2003 Wiedeń Twarda (hala) Szwajcaria Roger Federer 3:6, 3:6, 3:6
Zwycięzca 15. 11 stycznia 2004 Ćennaj Twarda Tajlandia Paradorn Srichaphan 6:4, 3:6, 7:6(5)
Finalista 17. 18 stycznia 2004 Sydney Twarda Australia Lleyton Hewitt 3:4 krecz
Finalista 18. 22 lutego 2004 Buenos Aires Ceglana Argentyna Guillermo Coria 4:6, 1:6
Zwycięzca 16. 7 marca 2004 Acapulco Ceglana Hiszpania Fernando Verdasco 6:3, 6:0
Zwycięzca 17. 9 maja 2004 Rzym Ceglana Argentyna David Nalbandian 6:3, 6:3, 6:1
Zwycięzca 18. 9 stycznia 2005 Ćennaj Twarda Tajlandia Paradorn Srichaphan 3:6, 6:4, 7:6(5)
Finalista 19. 31 lipca 2005 Umag Ceglana Argentyna Guillermo Coria 2:6, 6:4, 2:6
Finalista 20. 8 stycznia 2006 Ćennaj Twarda Chorwacja Ivan Ljubičić 6:7(6), 2:6
Zwycięzca 19. 19 lutego 2006 Buenos Aires Ceglana Włochy Filippo Volandri 7:6(6), 6:4
Finalista 21. 7 stycznia 2007 Sydney Twarda Stany Zjednoczone James Blake 3:6, 7:5, 1:6
Finalista 22. 3 marca 2007 Acapulco Ceglana Argentyna Juan Ignacio Chela 3:6, 6:7(2)
Zwycięzca 20. 29 lipca 2007 Umag Ceglana Rumunia Andrei Pavel 6:4, 6:2
Finalista 23. 17 lutego 2008 Costa do Sauípe Ceglana Hiszpania Nicolás Almagro 6:7(4), 6:3, 5:7
Finalista 24. 14 sierpnia 2008 Bukareszt Ceglana Francja Gilles Simon 3:6, 4:6

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP World Tour Masters 1000 (gra pojedyncza)[edytuj]

Turniej 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Wielki Szlem
Australian Open 1R F 2R 1R QF 2R 2R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 0 / 13 13–13
French Open 2R 2R W 4R 1R 2R 3R QF QF 4R 3R QF 1R 1 / 13 32–12
Wimbledon 1R 2R 2R 2R 1R 2R 4R 1R 0 / 8 7–8
US Open 2R 1R SF 2R 4R 3R 2R 4R 3R 2R 3R QF 2R 0 / 13 26–13
Bilans spotkań 0–0 2–4 8–4 14–3 5–3 3–3 8–4 4–3 8–3 9–3 4–3 4–3 8–4 1–3 0–1 0–1 N/A 78–46
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals SF F SF RR RR 0 / 5 10–9
ATP World Tour Masters 1000
Indian Wells 3R 3R F 1R 2R 1R 3R 2R QF 2R 4R 3R 2R 0 / 13 18–12
Miami 3R 3R 4R 2R 4R 2R F QF 3R 3R 2R 3R 0 / 12 19–12
Monte Carlo 3R SF W QF 2R 2R F SF SF 1R 1R 1R 1R 1 / 13 26–12
Rzym 3R 3R 3R 3R 2R 1R QF 3R W 1R 1R 1R 1R 1 / 13 20–12
Stuttgart/Madryt 1R 2R 2R 1R 1R 3R 3R 2R 1R 2R 1R 1R 0 / 12 3–12
Montreal/Toronto 2R 2R 1R 3R 1R 3R 1R 1R 0 / 8 6–8
Cincinnati 2R 1R 2R 2R W 1R QF 3R 1R QF QF 1 / 11 19–10
Paryż 3R 2R 2R 2R 1R 1R SF 2R 0 / 8 5–8
Hamburg 3R 2R 1R SF 1R 1R 2R 2R QF 1R SF QF NMS 0 / 12 17–12
Ranking na koniec sezonu
61 28 7 5 22 41 19 5 7 5 31 43 17 42 446 516 N/A

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     RR, odpadł w fazie grupowej

     –, nie startował w turnieju głównym

Kariera trenerska[edytuj]

Od stycznia do listopada 2016 roku był trenerem Milosa Raonica[3][4].

Przypisy

  1. Carlos Moya kończy sportową karierę (pol.). sport.pl. [dostęp 17 listopada 2010].
  2. Spain celebrate Davis Cup victory (pol.). dailymail.co.uk. [dostęp 23 listopada 2014].
  3. Milos Raonic adds former world No. 1 Carlos Moya to coaching staff (ang.). theglobeandmail.com, 2016-01-01. [dostęp 2016-01-02].
  4. Milos Raonic and Carlos Moya part company after 11 months (ang.). bbc.com, 2016-11-30. [dostęp 2017-01-12].

Bibliografia[edytuj]