Andrej Kiska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrej Kiska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1963
Poprad
Prezydent Słowacji
Okres od 15 czerwca 2014
do 15 czerwca 2019
Pierwsza dama Martina Kisková
Poprzednik Ivan Gašparovič
Następca Zuzana Čaputová
Odznaczenia
Order Andreja Hlinki I Klasy (Słowacja) Order Ľudovíta Štúra I Klasy (Słowacja) Krzyż Milana Rastislava Štefánika I Klasy (Słowacja) Krzyż Pribiny I Klasy (Słowacja) Order Orła Białego

Andrej Kiska (ur. 2 lutego 1963 w Popradzie) – słowacki filantrop i przedsiębiorca, w latach 2014–2019 prezydent Słowacji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia inżynier elektrotechnik, kształcił się na Słowackim Uniwersytecie Technicznym. Po studiach pracował jako projektant. W 1990 wyjechał do Stanów Zjednoczonych z zamiarem zamieszkania tam na stałe. W USA pracował jako sprzedawca, po półtora roku powrócił na Słowację. Po pierwszych nieudanych działaniach biznesowych założył wraz z bratem przedsiębiorstwo oferujące pożyczki konsumenckie. Następnie poprzez dwie firmy rozszerzył działalność na rynek kart kredytowych i kredytów na zakup samochodów. W 2005 przedsiębiorstwa te sprzedał bankowi VÚB, który połączył je w Consumer Finance Holding. W kompanii tej Andrej Kiska do 2007 zasiadał w radzie dyrektorów[1][2].

W 2006 założył organizację charytatywną o nazwie „Dobry Anioł” (słow. „Dobrý anjel”), działającą jako sieć darczyńców i zajmującą się udzielaniem pomocy znajdującym się w ciężkiej sytuacji życiowej rodzinom z dziećmi[2][3].

W październiku 2012 był pierwszą osobą, która ogłosiła swoją kandydaturę wyborach prezydenckich w 2014[4]. W pierwszej turze głosowania uzyskał 24% głosów i zajął drugie miejsce (wyprzedził go urzędujący premier Robert Fico). W drugiej turze wygrał, uzyskując ponad 59% głosów[5]. Pięcioletnią kadencję rozpoczął 15 czerwca 2014.

W wyborach w 2019 nie ubiegał się o reelekcję; w trakcie kampanii wyborczej wsparł Zuzanę Čaputovą[6]. Zakończył urzędowanie 15 czerwca 2019. Wkrótce przed końcem kadencji zainicjował powołanie nowej partii pod nazwą Za ľudí[7], w której objął funkcję przewodniczącego[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego drugą żoną została Martina Kisková, ma pięcioro dzieci[9].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Otrzymane z urzędu
Zagraniczne

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Cesta manažéra z pekla, 2011.
  • Vezmi život do svojich rúk, 2013.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrej Kiska (słow.). databazeknih.cz. [dostęp 2016-09-20].
  2. a b Martin Milan Šimečka: Andrej Kiska. Prezydent jak marzenie. wyborcza.pl, 26 września 2015. [dostęp 2016-09-20].
  3. Zakladatelia (słow.). dobryanjel.sk. [dostęp 2016-09-20].
  4. Zakladateľ Dobrého anjela Andrej Kiska je prvý oficiálny kandidát na prezidenta (słow.). pravda.sk, 25 października 2012. [dostęp 2014-03-16].
  5. Wybory na Słowacji: Kiska wyprzedza Fico. rp.pl, 30 marca 2014. [dostęp 2014-03-30].
  6. Mistrík withdraws from the presidential race (ang.). sme.sk, 26 lutego 2019. [dostęp 2019-03-17].
  7. Newsfilter: Kiska mal percentá, ale nemal stranu, teraz má Za ľudí, no už nemá palác (słow.). dennikn.sk, 14 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-15].
  8. Strana exprezidenta Kisku si zvolila, kto ju povedie do volieb (minúta po minúte) (słow.). sme.sk, 28 września 2019. [dostęp 2019-12-08].
  9. Andrej Kiska: Biography (ang.). prezident.sk. [dostęp 2018-05-15].
  10. Prezydent RP odznaczył Orderem Orła Białego Andreja Kiskę. prezydent.pl, 15 maja 2019. [dostęp 2019-05-15].