Peter Pellegrini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Peter Pellegrini
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 października 1975
Bańska Bystrzyca
Premier Słowacji
Okres od 22 marca 2018
Przynależność polityczna SMER – sociálna demokracia
Poprzednik Robert Fico
Przewodniczący Rady Narodowej
Okres od 25 listopada 2014
do 23 marca 2016
Przynależność polityczna SMER – sociálna demokracia
Poprzednik Pavol Paška
Następca Andrej Danko

Peter Pellegrini (ur. 6 października 1975 w Bańskiej Bystrzycy) – słowacki polityk i ekonomista, parlamentarzysta, w 2014 minister edukacji, następnie do 2016 przewodniczący Rady Narodowej, w latach 2016–2018 wicepremier ds. inwestycji, od 2018 premier Słowacji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn mechanika Otto i nauczycielki Evy, po prapradziadku ma włoskie pochodzenie[1]. Z wykształcenia ekonomista, kształcił się na Uniwersytecie Mateja Bela w Bańskiej Bystrzycy oraz Uniwersytecie Technicznym w Koszycach. Pracował w przedsiębiorstwie Hiljo-Slovakia, był też asystentem posła Ľubomíra Vážnego i członkiem rady nadzorczej agencji rozwoju regionalnego w Bańskiej Bystrzycy[2].

W 2006 z ramienia partii SMER został wybrany do Rady Narodowej, z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w 2010 i w 2012[2]. 3 listopada 2014 objął stanowisko ministra edukacji, nauki, badań naukowych i sportu w drugim rządzie Roberta Fica[3]. 25 listopada tego samego roku został nowym przewodniczącym Rady Narodowej[4].

W 2016 ponownie wybrany na posła do Rady Narodowej[5]. 23 marca 2016 w trzecim rządzie Roberta Fica objął urząd wicepremiera ds. inwestycji[6].

15 marca 2018, po rezygnacji złożonej przez premiera Roberta Fica w związku ze skandalem po zabójstwie dziennikarza Jána Kuciaka, prezydent Andrej Kiska desygnował go na premiera, powierzając mu misję utworzenia nowego rządu[7]. W skład jego gabinetu weszli przedstawiciele partii SMER, narodowców i ugrupowania Most-Híd. Zaprzysiężenie premiera i członków rządu nastąpiło 22 marca tegoż roku[8].

Oprócz ojczystego języka słowackiego posługuje się także angielskim, niemieckim i rosyjskim[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter Pellegrini mal pred pár rokmi iný rodný list: Prečo zmenil meno? (słow.). pluska.sk, 29 listopada 2014. [dostęp 2018-03-23].
  2. a b Profil na stronie ktojekto.sk (słow.). [dostęp 2014-12-31].
  3. Kiska prijal demisiu ministrov, vymenoval ich nástupcov (słow.). pravda.sk, 3 lipca 2014. [dostęp 2014-12-31].
  4. Kreslo po Paškovi berie Pellegrini, ktorý robil čiernu prácu pre Smer (słow.). sme.sk, 24 listopada 2014. [dostęp 2014-12-31].
  5. Voľby 2016: Pozrite si zoznam zvolených poslancov (słow.). sme.sk, 6 marca 2016. [dostęp 2016-03-06].
  6. Prezident vymenoval novú vládu (słow.). pravda.sk, 23 marca 2016. [dostęp 2016-03-23].
  7. Robert Fico odchodzi. Dymisja premiera Słowacji stała się faktem. interia.pl, 15 marca 2018. [dostęp 2018-03-15].
  8. Slovensko má novú vládu, Pellegrini prisľúbil vyšetrenie vraždy (słow.). sme.sk, 22 marca 2018. [dostęp 2018-03-22].
  9. Peter Pellegrini (słow.). vlada.gov.sk. [dostęp 2018-03-22].