Anna Przecławska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Przecławska
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1929
Warszawa
Data śmierci 19 sierpnia 2010
Miejsce spoczynku Cmentarz w Wilanowie
Zawód pedagog
Narodowość polska
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Rodzice Henryk Sadkowski i Halina Sadkowska
Małżeństwo Krzysztof Przecławski
Dzieci Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Warszawski Krzyż Powstańczy Medal Komisji Edukacji Narodowej

Anna Przecławska, z domu Sadkowska (ur. 9 sierpnia 1929 w Warszawie, zm. 19 sierpnia 2010[1]) – uczona polska, pedagog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1981-1987 dziekan Wydziału Pedagogicznego UW.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jej rodzicami byli Henryk Sadkowski (1889-1960), urzędnik państwowy i Halina z Hejdukowskich (1895-1961), dentystka, naczelniczka Harcerstwa Polskiego. Anna Sadkowska jako nastolatka brała udział w ruchu oporu, od 1942 należała do Harcerstwa Polskiego, w powstaniu warszawskim była sanitariuszką i łączniczką Armii Krajowej (Kompania Harcerska Batalionu "Gustaw"). Po wojnie ukończyła studia pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim (1951).

Od 1957 pracownik Uniwersytetu Warszawskiego; w 1961 obroniła doktorat, w 1968 habilitowała się i została docentem, w 1978 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1979-1981 była dyrektorem Instytutu Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego, 1981-1987 dziekanem Wydziału Pedagogicznego. Była zastępcą przewodniczącego Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk. W latach 1972-1979 była konsultantem naukowym wydawnictw encyklopedycznych dla dzieci w wydawnictwie "Wiedza Powszechna" w Warszawie.

W latach 1982-1989 działała w Patriotycznym Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON), była członkiem Prezydium Komitetu Wykonawczego Rady Krajowej PRON do 1986. Wchodziła również w skład Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa (1986-1989). W 1989 uczestniczyła w obradach plenarnych Okrągłego Stołu (także w podzespole ds. nauki, oświaty i postępu technicznego). Należała do Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, a także organizacji kombatanckich (Związku Bojowników o Wolność i Demokrację do 1989, Światowego Związku Żołnierzy AK od 1991). W latach 1988-1990 wiceprzewodnicząca Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[2].

Otrzymała odznaczenia m.in. Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Warszawski Krzyż Powstańczy i Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Jej zainteresowania naukowe obejmowały m.in. teorię upowszechniania kultury i literatury dla dzieci i młodzieży. Opublikowała m.in. książki:

  • Książka w życiu młodzieży współczesnej (1962)
  • Młody czytelnik i współczesność (1966)
  • Książka, młodzież i przeobrażenia kultury (1967)
  • Literatura dla dzieci i młodzieży w procesie wychowania (1978, redaktor, współautorka)

Została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Wilanowie. Była żoną prof. Krzysztofa Przecławskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. pedagog: Prof. zw. dr hab. Anna Przecławska - odeszła na wieczną wartę, sliwerski-pedagog.blogspot.com [dostęp 2017-11-21].
  2. Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 1988–2011 radaopwim.gov.pl [dostęp 2011-11-06]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Edycja 3, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1993.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]