Stanisław Broniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Broniewski
Orsza, Witold, K. Krzemień
Stanisław Broniewski
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1915
Warszawa
Data i miejsce śmierci 30 grudnia 2000
Wesoła
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy II Wojna Światowa
Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Armii Krajowej Krzyż Partyzancki Warszawski Krzyż Powstańczy Medal za Warszawę 1939-1945 Medal Wojska (czterokrotnie) Srebrny Krzyż "Za Zasługi dla ZHP" z Rozetą i Mieczami

Stanisław Broniewski, ps. Orsza, Witold, K. Krzemień (ur. 29 grudnia 1915 w Warszawie, zm. 30 grudnia 2000 tamże) – polski ekonomista, naczelnik Szarych Szeregów, harcmistrz, podporucznik AK. Kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 29 grudnia 1915 w Warszawie. W 1928 wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego – 3 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. ks. J. Poniatowskiego, później był m.in. instruktorem harcerskim w Chorągwi Wielkopolskiej ZHP.

We wrześniu 1939 współorganizator Pogotowia Harcerzy w Warszawie. Podczas II wojny światowej w Szarych Szeregach, m.in.: 1941 komendant Okręgu Południowego w Chorągwi Warszawskiej i organizacji Wawer, 1941–1943 komendant Chorągwi Warszawskiej, od lutego do maja 1943 komendant Grup Szturmowych w Warszawie, od maja 1943 do października 1944 naczelnik Szarych Szeregów. Dowódca akcji pod Arsenałem, uczestnik powstania warszawskiego 1944. Jeniec obozu w Bergen-Belsen.

Od 1945 komendant Harcerstwa wśród Polaków w Niemczech. Po powrocie do kraju w 1946 pracował m.in. w Centralnym Urzędzie Planowania, Radzie Ekonomicznej przy Radzie Ministrów, Instytucie Kształtowania Środowiska, UŁ.

W 1989 został przewodniczącym Krajowego Komitetu Odrodzenia ZHP oraz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Współzałożyciel Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, w latach dziewięćdziesiątych działał na rzecz zjednoczenia polskiego harcerstwa.

Pełnił funkcję Honorowego Przewodniczącego Stowarzyszenia Szarych Szeregów. W kwietniu 1992 otrzymał Honorowe Obywatelstwo miasta stołecznego Warszawy. Zmarł po długiej chorobie 30 grudnia 2000, w Wesołej w wieku 85 lat.

Pogrzeb hm. Stanisława Broniewskiego „Orszy” odbył się 9 stycznia 2001 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Książki[edytuj | edytuj kod]

Autor wielu prac z historii harcerstwa okresu okupacji, m.in.:

Tablica pamiątkowa przy ul. Grażyny 22

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Był Kanclerzem Kapituły Orderu Orła Białego i członkiem Kapituły Orderu Virtuti Militari.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • Tablica pamiątkowa na kamienicy przy ul. Grażyny 22 w Warszawie, w której w latach 1948–2000 mieszkał Stanisław Broniewski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Urząd m.st. Warszawa: Stanisław Broniewski-Orsza. [dostęp 7 stycznia 2009].
  • Broniewski Stanisław. W: Janusz Wojtycza (red.): Harcerski Słownik Biograficzny. T. 1. Warszawa: Muzeum Harcerstwa i Marron Edition, 2006, s. 22–26. ISBN 8392357116.
Poprzednik
Florian Marciniak
Szare Szeregi-lilijka.gif Naczelnik Szarych Szeregów
1943-1944
Szare Szeregi-lilijka.gif Następca
Leon Marszałek