Przejdź do zawartości

Armen Tachtadżian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Armen Tachtadżian
ilustracja
Państwo działania

ZSRR

Data i miejsce urodzenia

10 czerwca 1910
Şuşa

Data i miejsce śmierci

13 listopada 2009
Petersburg

doktor nauk biologicznych
Specjalność: botanika
podpis
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej Nagroda Państwowa ZSRR
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Przyjaźni Narodów

Armen Lewonowicz Tachtadżian (ros. Армен Левонович Тахтаджян, ur. 10 czerwca 1910 w Şuşy, zm. 13 listopada 2009 w Sankt Petersburgu) – botanik rosyjsko-ormiański. Główne działy jego działań naukowych to ewolucja roślin, systematyka i biogeografia. Do innych jego zainteresowań i specjalności naukowych należała morfologia roślin kwiatowych, paleobotanika i flora Kaukazu.

Jego nazwisko w języku polskim zapisywano najczęściej w formie Tachtadżjan[1][2], natomiast w literaturze angielskojęzycznej spotyka się przede wszystkim transkrypcję Takhtajan[3], od której też pochodzi oficjalny skrót botaniczny Takht.[4]

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1932 Wszechzwiązkowy Instytut Kultur Subtropikalnych w Tbilisi, pracował w oddziale Wszechzwiązkowego Instytutu Hodowli Roślin w Suchumi, 1938-1948 kierował katedrą Uniwersytetu Erywańskiego i jednocześnie pracował w Instytucie Botanicznym im. Komarowa w St. Petersburgu (dawniej Leningradzie), gdzie w 1940 rozwinął własną klasyfikację roślin kwiatowych, kładącą nacisk na relacje filogenetyczne. W 1944 został doktorem nauk biologicznych i profesorem, w latach 1944–1948 był dyrektorem Instytutu Botanicznego Akademii Nauk Armeńskiej SRR, 1949–1961 profesorem Uniwersytetu Leningradzkiego, a od 1954 kierownikiem Wydziału Botanicznego Akademii Nauk ZSRR. 1 lipca 1966 został członkiem korespondentem, a 28 listopada 1972 akademikiem Akademii Nauk ZSRR. W 1977 r. został członkiem zagranicznym PAN[5]. W latach 1976–1987 był dyrektorem Instytutu Botanicznego im. Komarowa w Leningradzie Jego system klasyfikacji nie był znany w krajach zachodnich do lat 50. Pod koniec lat 50. nawiązał kontakt i współpracę ze znanym botanikiem amerykańskim Arthurem Cronquistem. Zaproponowana przez Cronquista klasyfikacja roślin nosi wyraźne wpływy współpracy z Tachtadżianem oraz innymi botanikami z Instytutu Komarowa.

System klasyfikacji roślin okrytonasiennych Tachtadżiana (system Tachtadżiana) ujmuje je jako gromadę Magnoliophyta, z dwoma klasami: Magnoliopsida (dwuliścienne) i Liliopsida (jednoliścienne). Te dwie klasy są podzielone na podklasy, nadrzędy, rzędy i rodziny.

Klasyfikacja Tachtadżiana przypomina system Cronquista, jest jednak nieco bardziej skomplikowana na wyższych poziomach taksonomicznych. Dzięki węższemu ujęciu rzędów i rodzin powiązania ewolucyjne są łatwiejsze do dostrzeżenia. Klasyfikacja Tachtadżiana, której ostatnia wersja została opublikowana w 2009[3][6], pozostaje w użyciu, np. w ogrodzie botanicznym w Montrealu (Montréal Botanical Garden).

Tachtadżian rozwinął także system regionów botanicznych (ang. floristic regions).

Ważniejsze prace

[edytuj | edytuj kod]
  • Morfologičeskaja evoljucija pokrytosemennyh, 1948
  • Voprosy evoljucionnoj morfologii rastenij, 1954
  • A. Takhtajan, Th. J. Crovello & A. Cronquist. 1986. Floristic Regions of the World.
  • A. Takhtajan. 1991. Evolutionary Trends in Flowering Plants.
  • A. Takhtajan. 1997. Diversity and Classification of Flowering Plants. Columbia University Press. ISBN 0-231-10098-1.
  • A. Takhtajan. 2009. Flowering Plants. Springer Verlag.

Nagrody i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Eponimia

[edytuj | edytuj kod]

Na jego cześć nazwano rodzaje Takhatjania M.A.Baranova & J.-F.Leroy z rodziny winterowatych[7] (endemiczny dla Madagaskaru[8]) oraz Takhtajaniantha Nazarova z rodziny złożonych[7].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski, Botanika. T. 2: Systematyka, wyd. 2, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994, s. 637, ISBN 83-01-10952-1 [dostęp 2025-07-14] (pol.).
  2. Sergey Glebovich Zhilin, SZKOŁY BOTANICZNE ARMENA LEONOWICZA TACHTADŻJANA (W DZIEWIĘĆDZIESIĘCIOLECIE URODZIN), „Wiadomości Botaniczne”, 46 (1/2), 2002, s. 7–17.
  3. a b A.L. Takhtajan, Flowering plants, wyd. 2nd ed, New York: Springer, 2009, XLVI + 871, ISBN 978-1-4020-9608-2 [dostęp 2025-07-14].
  4. The International Plant Names Index. 2004. [dostęp 2006-07-26]. (ang.).
  5. Tahtadzjan, Armen L., [w:] Członkowie Polskiej Akademii Nauk [online], PAN [dostęp 2021-09-01].
  6. Adam Tadeusz Halamski, Armen Takhtajan, 2009 — Flowering Plants, „Bulletin de la Société Linnéenne de Lyon”, 79 (5), 2010, s. 179–182 [dostęp 2025-07-14].
  7. a b Eine Enzyklopädie zu eponymischen Pflanzennamen: Von Menschen & ihren Pflanzen, Berlin: Botanischer Garten und Botanisches Museum Berlin, Freie Universität Berlin, 2022, ISBN 978-3-946292-41-8 [dostęp 2025-07-14].
  8. Jean-François Leroy, Origine et évolution des plantes à fleurs: les Nymphéas et le génie de la nature, Paris: Masson, 1993, s. 524, ISBN 978-2-225-83946-7 [dostęp 2025-07-14].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • S. G. Zhilin, 2002. Szkoły botaniczne Armena Leonowicza Tachtadżjana (w dziewięćdziesięciolecie urodzin). Botanical scientific schools of Armen Leonovich Takhtajan (on the 90th anniversary of his birth). // Wiadomości Botaniczne 46(1/2): 7-17 (tłumaczył: P. Köhler).
  • http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=10803 (ros.)

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]