Édouard Roger-Vasselin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Édouard Roger-Vasselin
Édouard Roger-Vasselin
Państwo  Francja
Miejsce zamieszkania Boulogne-Billancourt
Data i miejsce urodzenia 28 listopada 1983
Gennevilliers
Wzrost 188 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Gregory Carraz
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 35 (10 lutego 2014)
Australian Open 3R (2014)
Roland Garros 3R (2007)
Wimbledon 3R (2007)
US Open 2R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 14
Najwyżej w rankingu 6 (3 listopada 2014)
Australian Open QF (2015)
Roland Garros W (2014)
Wimbledon F (2016)
US Open QF (2017)

Édouard Roger-Vasselin (ur. 28 listopada 1983 w Gennevilliers) – francuski tenisista, mistrz French Open 2014 w grze podwójnej.

Vasselin jest synem półfinalisty French Open z 1983 roku, Christophe Rogera-Vasselina.

Kariera tenisowa[edytuj]

W gronie profesjonalistów od 2002 roku.

W grze pojedynczej wygrał 4 turnieje rangi ATP Challenger Tour. Na początku marca 2013 roku Vasselin osiągnął finał zawodów kategorii ATP World Tour w Delray Beach, po wyeliminowaniu m.in. w półfinale Johna Isnera. Spotkanie o tytuł przegrał 6:7(3), 3:6 z Ernestsem Gulbisem. Drugi finał singlowy w imprezach tej rangi Vasselin osiągnął w styczniu 2014 roku w Ćennaju, pokonany przez Stanislasa Wawrinkę. Francuz trzykrotnie osiągał trzecią rundę zawodów wielkoszlemowych – po raz pierwszy podczas French Open w 2007 roku, kiedy otrzymawszy od organizatorów dziką kartę, zwyciężył w I rundzie z Marcosem Danielem, w II rundzie z Radkiem Štěpánkiem, by przegrać w dalszej fazie z Juanem Mónaco.

W rozgrywkach deblowych Francuz triumfował w 14 turniejach, w tym w czerwcu 2014 roku w Rolandzie Garrosie w parze z Julienem Benneteau. Dodatkowo Vasselin zagrał w 8 finałach gry podwójnej, wliczając w to finał Wimbledonu 2016.

Najwyżej w rankingu ATP singlistów zajmował 35. miejsce (10 lutego 2014), a rankingu deblistów 6. pozycję (3 listopada 2014).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (0–2)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 3 marca 2013 Delray Beach Twarda Łotwa Ernests Gulbis 6:7(3), 3:6
Finalista 2. 5 stycznia 2014 Ćennaj Twarda Szwajcaria Stanislas Wawrinka 5:7, 2:6

Gra podwójna (14–8)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 5 lutego 2012 Montpellier Twarda (hala) Francja Nicolas Mahut Australia Paul Hanley
Wielka Brytania Jamie Murray
6:4, 7:6(4)
Zwycięzca 2. 26 lutego 2012 Marsylia Twarda (hala) Francja Nicolas Mahut Niemcy Dustin Brown
Francja Jo-Wilfried Tsonga
3:6, 6:3, 10–6
Zwycięzca 3. 23 września 2012 Metz Twarda (hala) Francja Nicolas Mahut Szwecja Johan Brunström
Dania Frederik Nielsen
7:6(3), 6:4
Zwycięzca 4. 15 lipca 2013 Newport Trawiasta Francja Nicolas Mahut Stany Zjednoczone Tim Smyczek
Stany Zjednoczone Rhyne Williams
6:7(4), 6:2, 10–5
Finalista 1. 21 lipca 2013 Bogota Twarda Holandia Igor Sijsling Indie Purav Raja
Indie Divij Sharan
6:7(4), 6:7(3)
Zwycięzca 5. 28 lipca 2013 Atlanta Twarda Holandia Igor Sijsling Wielka Brytania Colin Fleming
Wielka Brytania Jonathan Marray
7:6(6), 6:3
Zwycięzca 6. 6 października 2013 Tokio Twarda Indie Rohan Bopanna Wielka Brytania Jamie Murray
Australia John Peers
7:6(5), 6:4
Zwycięzca 7. 23 lutego 2014 Marsylia Twarda (hala) Francja Julien Benneteau Australia Paul Hanley
Wielka Brytania Jonathan Marray
4:6, 7:6(6), 13–11
Zwycięzca 8. 8 czerwca 2014 French Open, Paryż Ceglana Francja Julien Benneteau Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Marc López
6:3, 7:6(1)
Finalista 2. 12 października 2014 Szanghaj Twarda Francja Julien Benneteau Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:7(3)
Zwycięzca 9. 26 lipca 2015 Bogota Twarda Czechy Radek Štěpánek Chorwacja Mate Pavić
Nowa Zelandia Michael Venus
7:5, 6:3
Finalista 3. 16 sierpnia 2015 Montreal Twarda Kanada Daniel Nestor Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(5), 6:3, 6–10
Zwycięzca 10. 23 sierpnia 2015 Cincinnati Twarda Kanada Daniel Nestor Polska Marcin Matkowski
Serbia Nenad Zimonjić
6:2, 6:2
Zwycięzca 11. 27 września 2015 Metz Twarda (hala) Polska Łukasz Kubot Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
2:6, 6:3, 10–7
Finalista 4. 11 października 2015 Pekin Twarda Kanada Daniel Nestor Kanada Vasek Pospisil
Stany Zjednoczone Jack Sock
6:3, 3:6, 6–10
Finalista 5. 9 lipca 2016 Wimbledon, Londyn Trawiasta Francja Julien Benneteau Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
4:6, 6:7(1), 3:6
Zwycięzca 12. 24 lipca 2016 Waszyngton Twarda Kanada Daniel Nestor Polska Łukasz Kubot
Austria Alexander Peya
7:6(3), 7:6(4)
Zwycięzca 13. 23 października 2016 Antwerpia Twarda (hala) Kanada Daniel Nestor Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
6:4, 6:4
Finalista 6. 14 maja 2017 Madryt Ceglana Francja Nicolas Mahut Polska Łukasz Kubot
Brazylia Marcelo Melo
5:7, 3:6
Finalista 7. 25 czerwca 2017 Londyn Trawiasta Francja Julien Benneteau Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia Bruno Soares
2:6, 3:6
Zwycięzca 14. 24 września 2017 Metz Twarda (hala) Francja Julien Benneteau Holandia Wesley Koolhof
Nowa Zelandia Artem Sitak
7:5, 6:3
Finalista 8. 29 października 2017 Bazylea Twarda (hala) Francja Fabrice Martin Chorwacja Ivan Dodig
Hiszpania Marcel Granollers
5:7, 6:7(6)

Bibliografia[edytuj]