Przejdź do zawartości

Marcelo Arévalo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marcelo Arévalo
Ilustracja
Marcelo Arévalo (2022)
Państwo

 Salwador

Data i miejsce urodzenia

17 października 1990
Sonsonate

Wzrost

193 cm

Gra

praworęczny, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

2012

Zakończenie kariery

aktywny

Trener

Yari Bernardo, Carlos Teixeira

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

139 (2 lipca 2018)

Australian Open

2Q (2017, 2019)

Roland Garros

2Q (2018)

Wimbledon

2Q (2016)

US Open

2Q (2018)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

15

Najwyżej w rankingu

1 (11 listopada 2024)

Australian Open

QF (2020, 2021, 2023, 2025)

Roland Garros

W (2022, 2024)

Wimbledon

SF (2025)

US Open

SF (2022, 2024)

Gra mieszana
Wygrane turnieje

0

Australian Open

2R (2022, 2023, 2025)

Roland Garros

SF (2025)

Wimbledon

SF (2025)

US Open

F (2021)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Salwador
Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów
brąz Mayagüez 2010 gra pojedyncza

Marcelo Arévalo (ur. 17 października 1990 w Sonsonate) – salwadorski tenisista, zwycięzca French Open 2022 i French Open 2024 w grze podwójnej, reprezentant kraju w Pucharze Davisa, lider rankingu ATP deblistów.

Jest młodszym bratem Rafaela Arévala, również tenisisty.

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

Zawodowym tenisistą został w 2012 roku. Po raz pierwszy w rozgrywkach Wielkiego Szlema wystąpił podczas Wimbledonu 2016 w konkurencji gry podwójnej, wspólnie z Robertem Maytínem przechodząc przez eliminacje. Para Arévalo–Maytín odpadła z rywalizacji w pierwszej rundzie po porażce z Konstantinem Krawczukiem i Denysem Mołczanowem.

W cyklu ATP Tour Arévalo jest zwycięzcą piętnastu turniejów w konkurencji gry podwójnej, w tym French Open 2022 i French Open 2024.

We wrześniu 2021 osiągnął finał w mikście podczas US Open, partnerując Giulianie Olmos, z którą w finale przegrali z parą Desirae KrawczykJoe Salisbury 5:7, 2:6.

Od roku 2005 jest reprezentantem Salwadoru w Pucharze Davisa.

W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 139. miejscu (2 lipca 2018), a w klasyfikacji gry podwójnej na 1. pozycji (11 listopada 2024).

Finały w turniejach ATP Tour

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (15–7)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 21 lipca 2018 Newport Trawiasta Meksyk Miguel Ángel Reyes-Varela Izrael Jonatan Erlich
Nowa Zelandia Artem Sitak
1:6, 2:6
Zwycięzca 1. 4 sierpnia 2018 Los Cabos Twarda Meksyk Miguel Ángel Reyes-Varela Stany Zjednoczone Taylor Fritz
Australia Thanasi Kokkinakis
6:4, 6:4
Finalista 2. 21 lipca 2019 Newport Trawiasta Meksyk Miguel Ángel Reyes-Varela Hiszpania Marcel Granollers
Ukraina Serhij Stachowski
7:6(10), 4:6, 11–13
Finalista 3. 29 lutego 2020 Santiago Ceglana Wielka Brytania Jonny O’Mara Hiszpania Roberto Carballés Baena
Hiszpania Alejandro Davidovich Fokina
6:7(3), 1:6
Zwycięzca 2. 27 sierpnia 2021 Winston-Salem Twarda Holandia Matwé Middelkoop Chorwacja Ivan Dodig
Stany Zjednoczone Austin Krajicek
6:7(5), 7:5, 10–6
Zwycięzca 3. 13 lutego 2022 Dallas Twarda (hala) Holandia Jean-Julien Rojer Wielka Brytania Lloyd Glasspool
Finlandia Harri Heliövaara
7:6(4), 6:4
Zwycięzca 4. 20 lutego 2022 Delray Beach Twarda Holandia Jean-Julien Rojer Kazachstan Ołeksandr Nedowiesow
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
6:2, 6:7(5), 10–4
Finalista 4. 26 lutego 2022 Acapulco Twarda Holandia Jean-Julien Rojer Hiszpania Feliciano López
Grecja Stefanos Tsitsipas
5:7, 4:6
Zwycięzca 5. 4 czerwca 2022 French Open, Paryż Ceglana Holandia Jean-Julien Rojer Chorwacja Ivan Dodig
Stany Zjednoczone Austin Krajicek
6:7(4), 7:6(5), 6:3
Zwycięzca 6. 23 października 2022 Sztokholm Twarda (hala) Holandia Jean-Julien Rojer Wielka Brytania Lloyd Glasspool
Finlandia Harri Heliövaara
6:3, 6:3
Zwycięzca 7. 14 stycznia 2023 Adelaide Twarda Holandia Jean-Julien Rojer Chorwacja Ivan Dodig
Stany Zjednoczone Austin Krajicek
walkower
Zwycięzca 8. 19 lutego 2023 Delray Beach Twarda Holandia Jean-Julien Rojer Australia Rinky Hijikata
Stany Zjednoczone Reese Stalder
6:3, 6:4
Zwycięzca 9. 13 sierpnia 2023 Toronto Twarda Holandia Jean-Julien Rojer Stany Zjednoczone Rajeev Ram
Wielka Brytania Joe Salisbury
6:3, 6:1
Zwycięzca 10. 7 stycznia 2024 Hongkong Twarda Chorwacja Mate Pavić Belgia Sander Gillé
Belgia Joran Vliegen
7:6(3), 6:4
Finalista 5. 19 maja 2024 Rzym Ceglana Chorwacja Mate Pavić Hiszpania Marcel Granollers
Argentyna Horacio Zeballos
2:6, 2:6
Zwycięzca 11. 25 maja 2024 Genewa Ceglana Chorwacja Mate Pavić Wielka Brytania Lloyd Glasspool
Holandia Jean-Julien Rojer
7:6(2), 7:5
Zwycięzca 12. 8 czerwca 2024 French Open, Paryż Ceglana Chorwacja Mate Pavić Włochy Simone Bolelli
Włochy Andrea Vavassori
7:5, 6:3
Zwycięzca 13. 19 sierpnia 2024 Cincinnati Twarda Chorwacja Mate Pavić Stany Zjednoczone Mackenzie McDonald
Stany Zjednoczone Alex Michelsen
6:2, 6:4
Finalista 6. 17 listopada 2024 Turyn Twarda (hala) Chorwacja Mate Pavić Niemcy Kevin Krawietz
Niemcy Tim Pütz
6:7(5), 6:7(6)
Zwycięzca 14. 16 marca 2025 Indian Wells Twarda Chorwacja Mate Pavić Stany Zjednoczone Sebastian Korda
Australia Jordan Thompson
6:3, 6:4
Zwycięzca 15. 29 marca 2025 Miami Twarda Chorwacja Mate Pavić Wielka Brytania Julian Cash
Wielka Brytania Lloyd Glasspool
7:6(3), 6:3
Finalista 7. 3 maja 2025 Madryt Ceglana Chorwacja Mate Pavić Hiszpania Marcel Granollers
Argentyna Horacio Zeballos
4:6, 4:6

Gra mieszana (0–1)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 11 września 2021 US Open, Nowy Jork Twarda Meksyk Giuliana Olmos Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
Wielka Brytania Joe Salisbury
5:7, 2:6

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]