Ivan Dodig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ivan Dodig
Ilustracja
Państwo  Chorwacja
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1985
Medziugorie
Wzrost 183 cm
Masa ciała 83 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2004
Zakończenie kariery aktywny
Trener Mladen Dodig
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 29 (7 października 2013)
Australian Open 3R (2013)
Roland Garros 2R (2016)
Wimbledon 4R (2013)
US Open 3R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 12
Najwyżej w rankingu 4 (8 czerwca 2015)
Australian Open SF (2015)
Roland Garros W (2015)
Wimbledon F (2013)
US Open SF (2013, 2014)
Strona internetowa

Ivan Dodig (ur. 2 stycznia 1985 w Medziugorie) – chorwacki tenisista, zwycięzca French Open 2015 w grze podwójnej i French Open 2018 w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę tenisową rozpoczął w 2004 roku.

Występując jako zawodowiec wygrał w grze pojedynczej 2 turnieje rangi ATP Challenger Tour. W rozgrywkach rangi ATP World Tour Chorwat w lutym 2011 roku odniósł triumf w Zagrzebiu. Po drodze wyeliminował m.in. Ivana Ljubičicia, Guillermo Garcíę Lópeza, a w finale wynikiem 6:3, 6:4 Michaela Berrera. W połowie czerwca tegoż samego roku Dodig doszedł do finału w 's-Hertogenbosch, na nawierzchni trawiastej, jednak mecz finałowy przegrał z Dmitrijem Tursunowem.

W grze podwójnej Dodig wygrał 11 turniejów rangi ATP World Tour, w tym French Open 2015. Ponadto 14-krotnie osiągał finał w rozgrywkach deblowych ATP World Tour, wliczając w to finał Wimbledonu 2013.

W 2016 Chorwat uczestniczył w przegranym finale gry mieszanej French Open, a jego partnerką była Sania Mirza. W styczniu 2017 Dodig wspólnie z Mirzą przegrali finał Australian Open. W czerwcu 2018 odniósł premierowe zwycięstwo w mikście, podczas French Open partnerując Latishi Chan, z którą w finale pokonał parę Gabriela DabrowskiMate Pavić 6:1, 6:7(5), 10–8.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Z rywalizacji singlowej odpadł w 1. rundzie, natomiast w turnieju deblowym awansował razem z Marinem Čiliciem do ćwierćfinału.

Od 2002 roku reprezentuje Chorwację w Pucharze Davisa. W 2016 osiągnął z zespołem narodowym finał, w którym Chorwaci przegrali 2:3 z Argentyną. Dodig zdobył punkt w meczu deblowym wspólnie z Marinem Čiliciem.

Najwyżej w rankingu ATP singlistów zajmował 29. miejsce (7 października 2013), a w rankingu deblistów 4. pozycję (8 czerwca 2015).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 6 lutego 2011 Zagrzeb Twarda (hala) Niemcy Michael Berrer 6:3, 6:4
Finalista 1. 19 czerwca 2011 's-Hertogenbosch Trawiasta Rosja Dmitrij Tursunow 3:6, 2:6

Gra podwójna (12–14)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 5 lutego 2012 Zagrzeb Twarda (hala) Chorwacja Mate Pavić Cypr Markos Pagdatis
Rosja Michaił Jużny
2:6, 2:6
Finalista 2. 26 lutego 2012 Memphis Twarda (hala) Brazylia Marcelo Melo Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
6:4, 5:7, 7–10
Finalista 3. 10 lutego 2013 Zagrzeb Twarda (hala) Chorwacja Mate Pavić Austria Julian Knowle
Słowacja Filip Polášek
3:6, 3:6
Finalista 4. 6 lipca 2013 Wimbledon, Londyn Trawiasta Brazylia Marcelo Melo Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:3, 3:6, 4:6, 4:6
Zwycięzca 1. 13 października 2013 Szanghaj Twarda Brazylia Marcelo Melo Hiszpania David Marrero
Hiszpania Fernando Verdasco
7:6(2), 6:7(6), 10–2
Finalista 5. 20 kwietnia 2014 Monte Carlo Ceglana Brazylia Marcelo Melo Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:3, 8–10
Finalista 6. 10 sierpnia 2014 Toronto Twarda Brazylia Marcelo Melo Austria Alexander Peya
Brazylia Bruno Soares
4:6, 3:6
Finalista 7. 5 października 2014 Tokio Twarda Brazylia Marcelo Melo Francja Pierre-Hugues Herbert
Polska Michał Przysiężny
3:6, 7:6(3), 5–10
Finalista 8. 16 listopada 2014 Londyn Twarda (hala) Brazylia Marcelo Melo Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(5), 2:6, 7–10
Zwycięzca 2. 28 lutego 2015 Acapulco Twarda Brazylia Marcelo Melo Polska Mariusz Fyrstenberg
Meksyk Santiago González
7:6(2), 5:7, 10–3
Zwycięzca 3. 6 czerwca 2015 French Open, Paryż Ceglana Brazylia Marcelo Melo Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(5), 7:6(5), 7:5
Finalista 9. 9 sierpnia 2015 Waszyngton Twarda Brazylia Marcelo Melo Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 2:6
Zwycięzca 4. 8 listopada 2015 Paryż Twarda (hala) Brazylia Marcelo Melo Kanada Vasek Pospisil
Stany Zjednoczone Jack Sock
2:6, 6:3, 10–5
Finalista 10. 25 czerwca 2016 Nottingham Trawiasta Brazylia Marcelo Melo Wielka Brytania Dominic Inglot
Kanada Daniel Nestor
5:7, 6:7(4)
Zwycięzca 5. 31 lipca 2015 Toronto Twarda Brazylia Marcelo Melo Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia Bruno Soares
6:4, 6:4
Zwycięzca 6. 21 sierpnia 2016 Cincinnati Twarda Brazylia Marcelo Melo Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
7:6(5), 6:7(5), 10–6
Zwycięzca 7. 19 lutego 2017 Rotterdam Twarda (hala) Hiszpania Marcel Granollers Holandia Wesley Koolhof
Holandia Matwé Middelkoop
7:6(5), 6:3
Finalista 11. 21 maja 2017 Rzym Ceglana Hiszpania Marcel Granollers Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
6:4, 4:6, 3–10
Zwycięzca 8. 30 lipca 2017 Hamburg Ceglana Chorwacja Mate Pavić Urugwaj Pablo Cuevas
Hiszpania Marc López
6:3, 6:4
Finalista 12. 13 sierpnia 2017 Montreal Twarda Indie Rohan Bopanna Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
4:6, 6:3, 6–10
Zwycięzca 9. 29 października 2017 Bazylea Twarda (hala) Hiszpania Marcel Granollers Francja Fabrice Martin
Francja Édouard Roger-Vasselin
7:5, 7:6(6)
Finalista 13. 5 listopada 2017 Paryż Twarda (hala) Hiszpania Marcel Granollers Polska Łukasz Kubot
Brazylia Marcelo Melo
6:7(3), 6:3, 6–10
Zwycięzca 10. 6 maja 2018 Monachium Ceglana Stany Zjednoczone Rajeev Ram Chorwacja Nikola Mektić
Austria Alexander Peya
6:3, 7:5
Finalista 14. 26 maja 2018 Genewa Ceglana Stany Zjednoczone Rajeev Ram Austria Oliver Marach
Chorwacja Mate Pavić
6:3, 6:7(3), 9–11
Zwycięzca 11. 30 września 2018 Chengdu Twarda Chorwacja Mate Pavić Stany Zjednoczone Austin Krajicek
Indie Jeevan Nedunchezhiyan
6:2, 6:4
Zwycięzca 12. 10 lutego 2019 Montpellier Twarda (hala) Francja Édouard Roger-Vasselin Francja Benjamin Bonzi
Francja Antoine Hoang
6:4, 6:3

Gra mieszana (1–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 4 czerwca 2016 French Open, Paryż Ceglana Indie Sania Mirza Szwajcaria Martina Hingis
Indie Leander Paes
6:4, 4:6, 8–10
Finalista 2. 29 stycznia 2017 Australian Open, Melbourne Twarda Indie Sania Mirza Stany Zjednoczone Abigail Spears
Kolumbia Juan Sebastián Cabal
6:2, 6:4
Zwycięzca 1. 7 czerwca 2018 French Open, Paryż Ceglana Chińskie Tajpej Latisha Chan Kanada Gabriela Dabrowski
Chorwacja Mate Pavić
6:1, 6:7(5), 10–8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]