Artur Orzech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artur Orzech
Ilustracja
Artur Orzech (2013)
Pełne imię i nazwisko Artur Dariusz Orzech
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1964
Jelenia Góra
Zawód, zajęcie dziennikarz, prezenter, konferansjer, wykładowca, iranista, muzyk
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Strona internetowa
Artur Orzech, 2007

Artur Dariusz[a] Orzech (ur. 22 lutego 1964[1] w Jeleniej Górze) – polski dziennikarz muzyczny, konferansjer oraz prezenter radiowy i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Warszawie, w klasie o profilu ogólnym z rozszerzonym językiem angielskim. W 1983 rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku iranistyki. Po roku nauki podjął pracę tłumacza. Po czwartym roku studiów, w latach 1987–1988 przebywał na stypendium naukowo-badawczym na Uniwersytecie w Kabulu w Afganistanie. W 1989 ukończył z wyróżnieniem studia, został asystentem w Zakładzie Iranistyki Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego.

W 1983 był współzałożycielem zespołu rockowego Róże Europy, gdzie był gitarzystą i autorem muzyki na pierwszych dwóch płytach – Stańcie przed lustrami i Krew Marilyn Monroe.

Podjął pracę w Radio Dla Ciebie, potem trafił do radiowej Jedynki, a w 2001 – do Trójki. Pierwszy raz w Trójce pojawił się na początku lat 90. Prowadził audycję Orzech i reszta, a od września 2007 prowadził audycję Prywatna kolekcja. W latach 2006–2015 poprowadził trzy wydania Listy Przebojów Programu Trzeciego. Prowadził też audycje Zaraz wracam i Trzy kontynenty. Jesienią 2017 roku w związku z działaniami ówczesnego dyrektora Trójki Wiktora Świetlika odszedł ze stacji[2]. W roku 2020 należał do zespołu redakcyjnego internetowej stacji radiowej RadioSpacja.pl jako prezenter audycji Swoją drogą[3].

W latach 2001–2007 pełnił funkcję prorektora ds. studenckich w niepublicznej Wyższej Szkole Promocji w Warszawie.

W latach 1994–1997 prowadził popularny program Muzyczna Jedynka emitowany w TVP1. Ponadto, był prowadzącym innych programów TVP1: Twoja Lista Przebojów (1997–1998), Muzyczny Serwis Jedynki, Studio Orzech (oba w 2000), Śpiewaj i walcz (2010)[4], Świat się kręci (2015–2016), Hit, Hit, Hurra (2016)[5][6][7]. Współprowadził poranny program TVP2 Pytanie na śniadanie. W latach 2019–2021 prowadził odnowiony konkurs z gatunku talent shows w TVP2, Szansa na sukces zastępując w tej roli wieloletniego gospodarza wspomnianego programu – Wojciecha Manna.

Od 1992 do 2020 roku (z krótkimi przerwami w latach 1996–1997 z racji przeniesienia do Polskiego Radia i w latach 2012–2013 z racji braku udziału Polski) komentował dla polskich widzów Konkurs Piosenki Eurowizji, a od 2004 do 2020 roku (z przerwą związaną z brakiem udziału Polski) Konkurs Piosenki Eurowizji Junior zaś w latach 2007-2008 Konkurs Tańca Eurowizji. Ponadto w latach 2003–2004, 2006–2007, 2010 oraz 2016–2018 prowadził finał Krajowych Eliminacji wyłaniających reprezentantów Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji. 1 października 2017 zasiadł w jury krajowych eliminacji do 15. Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci[8][9].

Wielokrotnie prowadził Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu i Sopot Festival, ponadto w 1997, 1998, 2000, 2010 i 2013 prowadził galę rozdania Fryderyków. W 2017[10], 2018[11] i 2019 prowadził galę rozdania Telekamer[12].

Od 2011 zasiada w Radzie Akademii Fonograficznej ZPAV w sekcji muzyki rozrywkowej[13].

W marcu 2021 został zwolniony z pracy w Telewizji Polskiej. Decyzja została podyktowana tym, że według władz TVP zbyt późno poinformował o swojej absencji na planie nagraniowym do programu Szansa na sukces z powodu „niedyspozycji”, co spowodowało opóźnienie w realizacji odcinka charytatywnego, a także według komunikatu nadawcy naraził TVP "na straty finansowe i wizerunkowe"[14]. Sam zainteresowany wytłumaczył to sprzeciwem wobec dominującej linii muzycznej publicznego nadawcy oraz niezgodą na poprowadzenie odcinków z udziałem m.in. discopolowego zespołu Boys czy Jana Pietrzaka[15][16][17]. Nowym prowadzącym programu został Marek Sierocki.

W czerwcu 2021 dołączył do zespołu redakcyjnego internetowej rozgłośni Rockserwis.fm, gdzie prowadzi audycję NUTA NUT'A[18][19].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

9 września 2006 poślubił Karolinę Kozłowską, z wykształcenia filozofkę, z którą rozwiódł się w 2015.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Na stronie internetowej ZAiKS (online.zaiks.org.pl) w wyszukiwarce utworów A. Orzecha.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński, Encyklopedia Polskiego Rocka, Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 369, ISBN 83-7129-570-7, OCLC 43868642.
  2. Artur Orzech po 16 latach odchodzi z radiowej Trójki, www.wirtualnemedia.pl, 30 października 2017 [dostęp 2017-11-02] (pol.).
  3. jk: „Swoją drogą” Artura Orzecha w RadioSpacja.pl, rozgłośnia niebawem z nową stroną internetową (pol.). wirtualnemedia.pl. [dostęp 2020-04-21].
  4. Śpiewaj i walcz (pol.). tvp.pl. [dostęp 2010-03-05].
  5. Hit, Hit, Hurra - odcinek 2. Uczestnicy, których zapamiętacie! (pol.). eska.pl. [dostęp 2016-09-21].
  6. Finał Hit, Hit, Hurra - kto wygrał? (pol.). eska.pl. [dostęp 2016-12-10].
  7. Łukasz Szewczyk: Alicja Szemplińska wygrała show „Hit Hit Hurra!” (wideo) (pol.). media2.pl. [dostęp 2016-12-12].
  8. Eurowizja Junior 2017 - krajowe eliminacje: Rafał Brzozowski prowadzącym. Kto w jury? (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl. [dostęp 2017-09-25].
  9. Interia: Eurowizja Junior 2017: Alicja Rega zwyciężczynią polskich preselekcji (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2017-10-01].
  10. Janusz Sulisz: Wręczono Telekamery Tele Tygodnia 2017 (pol.). satkurier.pl. [dostęp 2017-01-31].
  11. Michał Kurdupski: Żadna telewizja nie pokaże gali Telekamer 2018. Transmisja na oficjalnym fanpage „Tele Tygodnia” (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. 20 listopada 2017. [dostęp 2018-02-08].
  12. Michał Kurdupski: Bez transmisji telewizyjnej gali Telekamery 2019 (lista nominowanych) (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. 27 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-30].
  13. Rady Akademii Fonograficznej w kadencji 2011-2012 (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2011-01-29].
  14. Komunikat Telewizji Polskiej - Telewizja Polska S.A. - tvp.pl, centruminformacji.tvp.pl [dostęp 2021-04-13].
  15. Artur Orzech znika z „Szansy na sukces”. TVP zerwało umowę? (pol.). Onet.pl, 2021-03-22. [dostęp 2021-03-23].
  16. Artur Orzech po rozstaniu z TVP: "Boys i Pietrzaka nie dźwignę", muzyka.interia.pl [dostęp 2021-03-23] (pol.).
  17. Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2021-03-23].
  18. Artur Orzech znalazł pracę po odejściu z TVP. Co będzie robił?, muzyka.interia.pl [dostęp 2021-06-08] (pol.).
  19. Artur Orzech wraca do radia. "To jest właściwa antena", plejadapl, 8 czerwca 2021 [dostęp 2021-06-08] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]