Biesiekierz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 54°8′2″N 16°2′19″E
- błąd 38 m
WD 54°8'N, 16°2'E, 54°7'59.09"N, 16°2'20.72"E
- błąd 2269 m
Odległość 369 m
Biesiekierz
wieś
Ilustracja
Pomnik ziemniaka i kościół (w tle)
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Gmina Biesiekierz
Liczba ludności (2008) 998
Strefa numeracyjna 94
Kod pocztowy 76-039
Tablice rejestracyjne ZKO
SIMC 0303657
Położenie na mapie gminy Biesiekierz
Mapa konturowa gminy Biesiekierz, w centrum znajduje się punkt z opisem „Biesiekierz”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Biesiekierz”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Biesiekierz”
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa konturowa powiatu koszalińskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Biesiekierz”
Ziemia54°08′02″N 16°02′19″E/54,133889 16,038611
Strona internetowa

Biesiekierz (niem. Biziker) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim i gminie Biesiekierz, której jest siedzibą.

Według danych z 31 grudnia 2008 r. wieś miała 998 mieszkańców[1].

Przez wieś prowadzi droga wojewódzka nr 112.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś Biesiekierz od XVI w. stanowiła część majątku kołobrzeskiego rodu Holkenów, których główna siedziba mieściła się w pobliskim Nosowie. Następnie, aż do XIX wieku, wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli. Pod koniec XVIII w. należała do rodziny von Kameke, a ostatnim właścicielem był Edward graf von Herztberg[2].

Komisja Ustalania Nazw Miejscowości przyjmując nazwę nawiązała do wyrazu „kierz” (krzak) oraz słowa „biesi” („diabelski”) lub „byczy”, ewentualnie do miejsca pozbawionego krzewów, czyli „bezkrza”[3].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Biesiekierz jest głównym ośrodkiem gminy. Zlokalizowany jest tu urząd gminy, biblioteka, posterunek policji, Centrum Zdrowia i Opieki Społecznej, klub wiejski, szkoła podstawowa, przedszkole, filia urzędu pracy i boisko gminne, z którego korzysta klub piłkarski Wybrzeże.

W miejscowości ma remizę jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej, włączona do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego[4].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Kościół
Pałac

Na terenie wsi znajduje się kościół pod wezwaniem Chrystusa Króla z XIV wieku. We wnętrzu kościoła znajduje się późnorenesansowy ołtarz oraz chrzcielnica z XVII w[5]. fragment nastawy ołtarzowej z datą renowacji (1932), a także dwie rzeźby barokowe oraz dzwon gotycki.

W Biesiekierzu położony jest zespół pałacowo-parkowy z przełomu XIX i XX wieku, którego powierzchnia wynosi 2,5 hektara. Biesiekierska aleja dębowa, licząca 9 drzew, jest pomnikiem przyrody.

Biesiekierz stolicą ziemniaka[edytuj | edytuj kod]

Nieopodal pałacu od lat 80. XX wieku znajduje się Pomnik Ziemniaka mierzący ze stelażem 9 metrów, gdzie sama bulwa ma 3,95 m. Położony jest kilkanaście metrów na południe od dawnej trasy drogi krajowej nr 6 (obecnie droga wojewódzka nr 112). Według Urzędu Gminy Biesiekierz jest to prawdopodobnie największy na świecie monument ziemniaka. Został on utworzony na cześć nowej odmiany tej rośliny, która została wyhodowana w pobliskiej Hodowli Ziemniaka w Biesiekierzu. Pomysłodawcą całego przedsięwzięcia był dyrektor Stacji Hodowli Roślin Mariusz Roeder. Jego autorem jest Wiesław Adamski[6]. Prace nad pomnikiem trwały blisko rok, natomiast jego oficjalne odsłonięcie nastąpiło w 1983 roku[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Plan Odnowy Miejscowości Biesiekierz na lata 2010–2016. 2010-01, s. 8 (Uchwała Nr XXXIX/291/10 Rady Gminy w Biesiekierzu z dnia 5 lutego 2010 r.).
  2. Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, ​ISBN 83-7263-900-0​.
  3. Małgorzata Żuchowska, Nazwy miejscowości nadbałtyckich, w: Poznaj swój kraj, nr 4/1986, s.13, ISSN 0832-6151
  4. Wykaz OSP w KSRG w województwie zachodniopomorskim w lutym 2011 r. Komenda Wojewódzka Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie, 2011-03-02. [dostęp 2011-08-14].
  5. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 107-108, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  6. Gmina Biesiekierz: Turystyka na web.archive.org, 2007-10-21
  7. Vacacion.pl: Pomnik Ziemniaka w Biesiekierzu. Vacacion.pl. [dostęp 2014-08-26].