Nowe Bielice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. zachodniopomorskim. Zobacz też: Bielice Nowe – wieś w woj. wielkopolskim, do 2011 również nosząca nazwę Nowe Bielice.
Nowe Bielice
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Gmina Biesiekierz
Liczba ludności (2008) 951
Strefa numeracyjna (+48) 94
Tablice rejestracyjne ZKO
SIMC 0303769
Położenie na mapie gminy Biesiekierz
Mapa lokalizacyjna gminy Biesiekierz
Nowe Bielice
Nowe Bielice
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koszalińskiego
Nowe Bielice
Nowe Bielice
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Nowe Bielice
Nowe Bielice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowe Bielice
Nowe Bielice
Ziemia 54°09′29″N 16°06′17″E/54,158056 16,104722

Nowe Bielice (do 1945 niem. Neu Belz) – wieś w Polsce położona na Równinie Białogardzkiej, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Biesiekierz. Położona jest w odległości około 7 km na północny wschód od Biesiekierza (siedziby władz gminy), około 5 km od Koszalina (siedziby władz powiatu) oraz około 153 km od Szczecina (siedziby władz województwa).

Hotel Atlantic
Dom pogodnej starości (w budowie)

Według danych z 16 lipca 2015 r. miała 1010 mieszkańców[1]. Funkcję sołtysa pełni Zdzisław Ejsmont.

Dominującą funkcją miejscowości Nowe Bielice jest funkcja mieszkaniowa oraz usługowo-produkcyjna, w mniejszym rolnicza i turystyczna. W ostatnich latach obserwuje się wyraźną tendencje wzrostową liczby ludności, bowiem bardzo intensywnie rozwija się budownictwo jednorodzinne. Jest to druga - za Starymi Bielicami, a przed Biesiekierzem - miejscowość co do liczby mieszkańców w gminie.

Pałac w Nowych Bielicach (nr rejestr. 386), obecnie funkcjonujący jako Dom Pomocy Społecznej
Park dworski przy pałacu w Nowych Bielicach (nr rejestr. 386)

Zasoby kulturowe[edytuj]

Pierwszymi właścicielami dóbr ziemskich od XIII w. byli Bevenhusenowie, a od 2. poł. XV w. do XIX w. - ród von Schmelingów. Kolejni właściciele to Friedrich von Wedell (1804), porucznik Friedrich Ladewig (1851) i Hugo Radoll (pocz. XX w.). W latach 30. majątek rozparcelowano. Wzniesiony jeszcze przed 1560 r. gotycki kościół filialny parafii w Starych Bielicach już nie istnieje.[2]

We wsi znajduje się zespół pałacowo-parkowy:

  • pałac z końca XVIII w., przebudowany w latach 1863-1870 przez Ladewiga, od frontu posiada czterokolumnowy portyk. Od 1958 r. do chwili obecnej mieści się w nim Dom Pomocy Społecznej,
  • park z XVIII/XIX w. o pow. 3 ha, początkowo pałacowy, obecnie krajobrazowy, z dzewostanem rodzimym (świerki, buki, jesiony, modrzewie i in.).

Na terenie Nowych Bielic znajduje się świetlica wiejska, w której odbywają się spotkania społeczności lokalnej, zajęcia pozalekcyjne dla dzieci i imprezy okolicznościowe. Swoją siedzibę ma także Koszaliński Bank Żywności.

Gospodarka[edytuj]

Do końca 2008 r. roku w Nowych Bielicach zarejestrowano 79 podmiotów gospodarczych. Na przełomie ostatnich lat powstało tu wiele nowych firm m.in.: zakład przerobu drewna – produkcja półfabrykatów klejowych przeznaczonych dla okien i drzwi, hotel z basenem (zamknięty), stolarnia, tartak czy Dom Pogodnej Starości.

Sieć komunikacyjna[edytuj]

Przez miejscowość Nowe Bielice przebiegają drogi gminne. Najistotniejszą jest prowadząca do Drogi Krajowej nr 6 droga gminna, która w 2009 roku została w pełni zmodernizowana. Połączenie z Koszalinem umożliwiały autobusy komunikacji miejskiej linii nr „5" (MZK Koszalin) – zlikwidowanej 01.02.2009 r. z powodu jej deficytowości. Obecnie na tej trasie swoje usługi świadczy prywatna firma transportowa.

Polityka[edytuj]

W Nowych Bielicach mieszka poseł IV i V kadencji Jan Łączny.

Przypisy

  1. [http://bip.biesiekierz.eu/userfiles/file/konsultacje/2015_nazwy_ulic/2015-07-16_sprawozdanie.pdf Sprawozdanie z przeprowadzonych konsultacji z mieszkańcami Gminy Biesiekierz dotyczących wprowadzenia urzędowych nazw ulic], gazeta.biesiekierz.eu [dostęp 2016-02-06].
  2. Nowicki W., Koszalin i okolice, 2012

Linki zewnętrzne[edytuj]