Stare Bielice (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. zachodniopomorskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Artykuł 54°10′37″N 16°6′54″E
- błąd 38 m
WD 54°10'36.8"N, 16°6'54.0"E
- błąd 14 m
Odległość 1 m
Stare Bielice
wieś
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Gmina Biesiekierz
Liczba ludności (2016) 2500
Strefa numeracyjna 94
Kod pocztowy 76-039
Tablice rejestracyjne ZKO
SIMC 0303798
Położenie na mapie gminy Biesiekierz
Mapa lokalizacyjna gminy Biesiekierz
Stare Bielice
Stare Bielice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stare Bielice
Stare Bielice
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Stare Bielice
Stare Bielice
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koszalińskiego
Stare Bielice
Stare Bielice
Ziemia54°10′37″N 16°06′54″E/54,176944 16,115000

Stare Bielice (niem. Alt Belz) – wieś w Polsce położona na Równinie Białogardzkiej, w dorzeczu Parsęty na terenie województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Biesiekierz, przy trasie drogi krajowej nr 6.

Liczba ludności[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 31 grudnia 2008 r. wieś miała 1344 mieszkańców[1].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. Po reformie administracji w 1999 roku wieś należy do województwa zachodniopomorskiego, powiatu Koszalińskiego, w gminie Biesiekierz.

Miejscowość graniczy od wschodu z Koszalinem, od południa z Nowymi Bielicami, od północy z Gniazdowem i od zachodu z Tatowem. Z powodu podmiejskiego położenia rozwijają się tu usługi, handel oraz budownictwo jednorodzinne.

Obecnie w sołectwie na ponad 2-hektarowym terenie budowane jest największe w północnej Polsce centrum blacharsko-lakiernicze. Ma mieć ponad 4000m² powierzchni.

Mieszkańcy[edytuj | edytuj kod]

Przed 1939 rokiem wieś należała do Trzeciej Reszy. Po II wojnie światowej miejscowość została zasiedlona przez ludność przesiedloną z kresów Wschodnich na mocy traktatu Jałtańskiego wraz z osadnikami z Wielkopolski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś została założona w XI wieku, niedługo po powstaniu Koszalina, w celu wzmocnienia pozycji Koszalina na Pomorzu Środkowym. Wiadomo o istnieniu świątyni w tej miejscowości z zachowanej wzmianki o proboszczu kościoła parafialnego w Starych Bielicach, którym był w 1370 roku Heinrich Klocke. 27 września 1440 roku mieszczanie koszalińscy rozbili tu wojska kołobrzeskie, pragnące zniszczyć konkurencyjny ośrodek handlowy[2]. W ciągu XVI stulecia została zawiązana w miejscowości gmina luterańska przy kościele w Starych Bielicach. Obecny kościół, pod wezwaniem Świętego Stanisława, biskupa i męczennika, został wzniesiony w 1894 roku, jako neogotycki, murowany z cegły. Zawieszony na wieży dzwon, pierwotnie odlany w 1569 roku, został na nowo odlany w Szczecinie w 1905 roku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się murowany neogotycki kościół pw. Stanisława ze Szczepanowa. Ze względu na swój wygląd i otoczenie jest często wybierany przez pary młode jako miejsce ślubu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Plan Odnowy Miejscowości Stare Bielice na lata 2010–2016. 2010-01, s. 6 (Uchwała Nr XXXIX/301/10 Rady Gminy w Biesiekierzu z dnia 5 lutego 2010 r.).
  2. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 250, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]