Binjamin Minc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Binjamin Minc
בנימין מינץ
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1903
Łódź, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 30 maja 1961
Petach Tikwa
Minister usług pocztowych
w VII rządzie Ben Guriona
Okres od 17 lipca 1960
do 30 maja 1961
Przynależność polityczna Po’alej Agudat Jisra’el
Poprzednik Jisra’el Barzilaj
Następca Elijjahu Sason
Poseł do Knesetu
Okres od 14 lutego 1949
do 30 maja 1961
Przynależność polityczna Zjednoczony Front Religijny, Po’alej Agudat Jisra’el, Religijny Front Tory

Binjamin Minc (hebr.: בנימין מינץ, ang.: Binyamin Mintz, Benjamin Mintz, ur. 12 stycznia 1903 w Łodzi, zm. 30 maja 1961)[1]izraelski polityk, w latach 1960–1961 minister usług pocztowych, w latach 1949–1961 poseł do Knesetu z list Zjednoczonego Frontu Religijnego, Po’alej Agudat Jisra’el i Religijnego Frontu Tory[1].

W wyborach parlamentarnych w 1949 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu[1]. Zasiadał w Knesetach I, II, III i IV kadencji. Zmarł 30 maja 1961[1] podczas pełnienia funkcji posła i ministra, mandat poselski objął po nim Szelomo-Ja’akow Gross[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Binjamin Minc (ang.) – profil na stronie Knesetu.
  2. Members of the Fourth Knesset. knesset.gov.il. [dostęp 2017-01-04].