Bischofswerda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bischofswerda
Biskopicy
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Saksonia
Powiat Budziszyn
Powierzchnia 46,26 km²
Wysokość 304 m n.p.m.
Populacja (31.12.2013)
• liczba ludności
• gęstość

11 605
251 os./km²
Nr kierunkowy 03594
Kod pocztowy 01877
Tablice rejestracyjne BZ
Plan Bischofswerdy
Plan Bischofswerdy
Położenie na mapie Saksonii
Mapa lokalizacyjna Saksonii
BischofswerdaBiskopicy
Bischofswerda
Biskopicy
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
BischofswerdaBiskopicy
Bischofswerda
Biskopicy
Ziemia51°08′N 14°11′E/51,133333 14,183333
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Bischofswerda (górnołuż. Biskopicy; pol. hist. Biskupice[1][2]) - miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Budziszyn na Górnych Łużycach nad rzeką Wesenitz (górnołuż. Wjazońca), położone ok. 33 km na wschód od Drezna i ok. 18 km na zachód od Budziszyna. Siedziba wspólnoty administracyjnej Bischofswerda. W 2013 r. miało 11 605 mieszkańców.

Historia[edytuj]

Biskupice w 1713 roku

Biskupice powstały w końcu XI wieku i swój początek zawdzięczają biskupowi Benonowi z Miśni i prowadzonej przez niego akcji misyjnej. Stąd też wywodzi się i sama nazwa miejscowości. Miastem Biskupice były już w 1227 r. W Biskupicach zachowały się fragmenty średniowiecznych murów obronnych z basztami. W latach 1429, 1469, 1528 miasto ucierpiało z powodu pożarów. W 1559 Biskupice przeszły z rąk diecezji miśnieńskiej pod panowanie Elektoratu Saksonii. W latach 1697-1706 i 1709-1763 miasto leżało w granicach unijnego państwa polsko-saskiego. Tędy przebiegała jedna z tras przejazdów króla Augusta II Mocnego z Drezna do Warszawy[3]. Pamiątką z tego okresu jest słup dystansowy poczty polsko-saskiej z herbami Polski i Saksonii oraz monogramem króla z 1724 roku. Od 1806 część Królestwa Saksonii, połączonego w latach 1807-1815 unią z Księstwem Warszawskim. W 1813 r. wielki pożar, wywołany podczas bitwy wojsk rosyjsko-pruskich z Napoleonem, strawił niemal całe miasteczko wraz z jego cennymi archiwami. Obecna zabudowa pochodzi z XIX i XX wieku. W 1871 miasto znalazło się w granicach Niemiec. W kwietniu 1945 r. miasto zostało opanowane przez 2 Armię Wojska Polskiego. W latach 1949-1990 część NRD. Od 1990 w granicach odtworzonego Wolnego Kraju Saksonia Republiki Federalnej Niemiec.

Wśród bardziej interesujących budynków są kościół i ratusz zbudowane wg projektu Gottloba Friedricha Thormeyera.

Dzielnice miasta[edytuj]

  • Belmsdorf (górnołuż. Baldrijanecy)
  • Bischofswerda (Biskopicy) z Pikau (Špikawy)
  • Geißmannsdorf (Dźibrachćicy)
  • Goldbach (Kadłobja)
  • Großdrebnitz (Drjewnica) z Kleindrebnitz (Mała Drjewnica) oraz Neudrebnitz (Nowa Drjewnica)
  • Schönbrunn (Šumborn) z Kynitzsch (Kinič) oraz Neu-Schönbrunn (Nowy Šumborn)
  • Weickersdorf (Wukranćicy)

Zabytki[edytuj]

  • Słup poczty polsko-saskiej z 1724 roku
  • Pomnik księcia warszawskiego i króla saskiego Fryderyka Augusta na Starym Rynku
  • Ratusz
  • Dom biskupi
  • Kościół katolicki pw. św. Benona z lat 20. XX wieku
  • Gmach poczty
  • Dworzec kolejowy

Współpraca[edytuj]

Miejscowości partnerskie:

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Krzysztof R. Mazurski, Andrzej Zieliński: Łużyce, Warszawa 1984, str. 39
  2. Mapa Polski 1:500 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1947 [1]
  3. [2]

Bibliografia[edytuj]

  1. Krzysztof R. Mazurski, Andrzej Zieliński: Łużyce, Warszawa 1984, KAW, ISBN 83-03-00772-6
  2. Statistisches Landesamt des Freistaates Sachsen, Kamenz, 2009