Bolesław Malisz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bolesław Malisz (ur. 31 maja 1910 w Wiedniu, zm. 18 lipca 1995 w Warszawie) – polski architekt i urbanista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej w 1933 (od 1968 profesor tej uczelni). Od 1937 do 1939 kierował Biurem Planu Regionalnego Pomorza Północnego w Gdyni. Uczestniczył w kampanii wrześniowej - był dowódcą plutonu moździerzy w batalionie ON "Gdynia I", po kapitulacji trafił do niemieckiego obozu jenieckiego IID Grossborn w Kłominie[1]. Od 1947 członek warszawskiego oddziału SARP[1]. Od 1949 dyrektor Biura Planu Krajowego w Głównym Urzędzie Planowania Przestrzennego. Od 1956 do 1963 główny urbanista w Komitecie Budownictwa, Urbanistyki i Architektury. Opracował teorię progów urbanistycznych. Ekspert ONZ i UNESCO do spraw planowania przestrzennego[2]. W latach 1966–1968 był ekspertem ONZ w Grecji i Jugosławii. Od 1983 był członkiem Polskiej Akademii Nauk[3], od 1973 honorowym członkiem korespondencyjnym Królewskiego Instytutu Urbanistyki w Wielkiej Brytanii, a od 1974 członkiem Akademii Nauk Technicznych Meksyku[1].

W 1966 otrzymał nagrodę państwową pierwszego stopnia[3].

Pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[1].

Projekty[edytuj | edytuj kod]

Udział w konkursach m.in.:

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Najważniejsze publikacje to: Zarys teorii kształtowania układów osadniczych (1966) i Podstawy gospodarki i polityki przestrzennej (1984)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f In Memoriam, Bolesław Malisz
  2. Projekt - Miasto. Wspomnienia poznańskich architektów 1945-2005, Henryk Marcinkowski i inni, Poznań: Wydawnictwo Miejskie Posnania, 2013, s. 377, ISBN 978-83-7768-069-8, OCLC 871701842.
  3. a b Encyklopedia PWN, Malisz, Bolesław