Borowa (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°11′22″N 17°16′44″E
- błąd 39 m
WD 51°11'21"N, 17°16'47"E
- błąd 39 m
Odległość 69 m
Borowa
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat wrocławski
Gmina Długołęka
Liczba ludności (III 2011) 673[1]
Strefa numeracyjna 71
Tablice rejestracyjne DWR
SIMC 0873679
Położenie na mapie gminy Długołęka
Mapa konturowa gminy Długołęka, po prawej znajduje się punkt z opisem „Borowa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Borowa”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Borowa”
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa konturowa powiatu wrocławskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Borowa”
Ziemia51°11′22″N 17°16′44″E/51,189444 17,278889
Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski

Borowa, używana także nazwa Borowa Oleśnicka (niem. Bohrau, Kreis Oels[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka. Znajdujące się w miejscowości 4 stawy o pow. 15 ha wraz z systemem śluz zostały założone przez zakonników na przełomie XII i XIII w.[3]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wrocławskim.

Połączenia kolejowe[edytuj | edytuj kod]

We wsi działa stacja kolejowa, na której kursują pociągi na linii OleśnicaWrocław Główny.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół rzymskokatolicki parafialny Matki Bożej Królowej Polski w dekanacie Oleśnica zachód, z 1771 r., 1865 r.
    • cmentarz przy kościele
  • zespół pałacowy, z XVIII-XX w.
    • pałac z roku 1905 powstały na fundamentach poprzedniego pałacu z XVII wieku. Pałac należał w latach 1780-1945 do rodziny von Schwerin. Pierwszym właścicielem z tej rodziny był pruski generał major Friedrich August Carl Leopold (1750-1834), żonaty z hrabianką Luizą Fryderyką Wilhelminą von der Schulenburg (1767-1832). Friedrich August otrzymał w r. 1782 pruski tytuł hrabiowski. Majątek rycerski Bohrau obejmował 648 ha, miał stawy rybne o powierzchni 20 ha. Park dworski był wielkości 8 ha. Ostatnim właścicielem był zamieszkały w Rzymie, nieletni hrabia Bruno von Schwerin, majątkiem administrował jego stryj i opiekun prawny Woldemar hr. von Schwerin. W czasie II wojny światowej pałac był jedną ze składnic dzieł sztuki organizowanych przez Günthera Grundmanna. Składowane były tam cenne starodruki, książki i zbiory monet. Część zbiorów została ewakuowana przez Niemców pod koniec 1944 roku. Od stycznia 1945 r. do października 1945 r. w majątku stacjonowali Rosjanie, następnie utworzono w pałacu szkołę, natomiast zabudowania gospodarcze przekazano PGR i osiedlonym w Borowej ludziom. Od 2005 roku obiekt jest własnością prywatną. Najcenniejszy zabytek Borowej.
 Osobny artykuł: Pałac w Borowej Oleśnickiej.
  • park
  • brama.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Stawy w Borowej
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 227. [dostęp 28.10.2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Heinrich Kneschke, Deutsche Grafen-Häuser, Band II, Leipzig 1853
  • Schlesisches Güter-Adreßbuch, Verzeichnis sämtlicher Rittergüter sowie der größeren Landgüter der Provinzen Nieder- und Oberschlesien, Breslau 1937