Borowa (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borowa
Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski
Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat wrocławski
Gmina Długołęka
Liczba ludności (III 2011) 673[1]
Strefa numeracyjna (+48) 71
Tablice rejestracyjne DWR
SIMC 0873679
Położenie na mapie gminy Długołęka
Mapa lokalizacyjna gminy Długołęka
Borowa
Borowa
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wrocławskiego
Borowa
Borowa
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Borowa
Borowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borowa
Borowa
Ziemia51°11′22″N 17°16′44″E/51,189444 17,278889
Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski

Borowa, używana także nazwa Borowa Oleśnicka (niem. Bohrau, Kreis Oels[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka. Znajdujące się w miejscowości 4 stawy o pow. 15 ha wraz z systemem śluz zostały założone przez zakonników na przełomie XII i XIII w.[3]

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wrocławskim.

Połączenia kolejowe[edytuj]

We wsi działa stacja kolejowa, na której kursują pociągi na linii Oleśnica - Wrocław Główny.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół rzymsko-katolicki parafialny Matki Bożej Królowej Polski w dekanacie Oleśnica zachód, z 1771 r., 1865 r.
    • cmentarz przy kościele
  • zespół pałacowy, z XVIII-XX w.
    • pałac z roku 1905 powstały na fundamentach poprzedniego pałacu z XVII wieku. Pałac należał w latach 1780-1945 do rodziny von Schwerin. Pierwszym właścicielem z tej rodziny był pruski generał major Friedrich August Carl Leopold (1750-1834), żonaty z hrabianką Luizą Fryderyką Wilhelminą von der Schulenburg (1767-1832). Friedrich August otrzymał w r. 1782 pruski tytuł hrabiowski. Majątek rycerski Bohrau obejmował 648 ha, miał stawy rybne o powierzchni 20 ha. Park dworski był wielkości 8 ha. Ostatnim właścicielem był zamieszkały w Rzymie, nieletni hrabia Bruno von Schwerin, majątkiem administrował jego stryj i opiekun prawny Woldemar hr. von Schwerin. W czasie II wojny światowej pałac był jedną ze składnic dzieł sztuki organizowanych przez Günthera Grundmanna. Składowane były tam cenne starodruki, książki i zbiory monet. Część zbiorów została ewakuowana przez Niemców pod koniec 1944 roku. Od stycznia 1945 r. do października 1945 r. w majątku stacjonowali Rosjanie, następnie utworzono w pałacu szkołę, natomiast zabudowania gospodarcze przekazano PGR i osiedlonym w Borowej ludziom. Od 2005 roku obiekt jest własnością prywatną. Najcenniejszy zabytek Borowej.
 Osobny artykuł: Pałac w Borowej Oleśnickiej.
  • park
  • brama.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  3. Stawy w Borowej
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 28.10.2012]. s. 227.

Bibliografia[edytuj]

  • Heinrich Kneschke, Deutsche Grafen-Häuser, Band II, Leipzig 1853
  • Schlesisches Güter-Adreßbuch, Verzeichnis sämtlicher Rittergüter sowie der größeren Landgüter der Provinzen Nieder- und Oberschlesien, Breslau 1937