Borowno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borowno
Kościół św. Wawrzyńca w Borownie
Kościół św. Wawrzyńca w Borownie
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat częstochowski
Gmina Mykanów
Liczba ludności (2008) 1 364
Strefa numeracyjna (+48) 34
Tablice rejestracyjne SCZ
SIMC 0138715
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Borowno
Borowno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borowno
Borowno
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Borowno
Borowno
Ziemia 50°55′55″N 19°16′29″E/50,931944 19,274722

Borownowieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Mykanów. Wieś leży 24 km na wschód od Kłobucka.

Za Królestwa Polskiego istniała gmina Borowno.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Historia[edytuj]

Nazwa miejscowości pochodzi od otaczających ją borów. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1198 roku. W 1394 istniał tu kościół. W 1482 parafię w Borownie przeniesiono z oficjalatu uniejowskiego do wieluńskiego. W 1464 roku Borowno jest wymienione w Księdze uposażeń Liber beneficjorum Łaskiego.W latach 1414-17 Borowno graniczy ze Zdrową, Babami, Grabową, Kościelcem i Łochynią. Dąbrowa, 2 łąki, zarośla Gwoździec, pole Kąt, rów do moczenia konopi, łąki zwane smugami. W 1511 roku wieś leżała w powiecie wieluńskim. W 1520 istniał kościół św. Wawrzyńca, a parafia podlegała pod dekanat brzeźnicki. Do parafii należało 13 wsi, z tego część w Sieradzkiem. Plebanowi płacono dziesięcinę snopową z 1 folwarku i ról kmiecych, role plebana były rozrzucone. Mieszkało tu 37 kmieci i znajdowała się karczma. Wysokość podatków w XVI wieku: 1511 – 6 1/2 łana, 1518 – 5 1/2 łana, 1553 – 8 łanów. W 1688 roku zostaje wzniesiony drewniany kościół na planie krzyża, konsekrowany w święto św. Anny przez Jerzego Albrechta Denhoffa, biskupa kamienieckiego. W 1846 roku ukończono budowę nowej świątyni. W 1885 roku kościół został przebudowany i 9 maja 1904 roku konsekrowany przez biskupa Stanisława Zdzitowieckiego. W XVIII i XIX wieku kultem słynął obraz Matki Bożej Loretańskiej, wiszący w bocznym ołtarzu. Licznie zgromadzone wota podczas powstania listopadowego przeznaczone na skarb narodowy. Podczas rozbudowy kościoła pod koniec XIX wieku obraz usunięto.

Właściciele Borowna XII-XV wieku[edytuj]

  • 1198 -Kagnimir wymienił Borowno i Kamion na Żytno,
  • 1271 -Stralco iudex,
  • 1362 -Ninogniew zwany Kotek,
  • 1373 -Jaśko,
  • 1381-1401 -Benik herbu Śreniawa,
  • 1382 -Protazy,
  • 1387-1424 -Michał herbu Śreniawa,
  • 1398 -Stogniew,
  • 1401 -Marcin, starosta bolesławiecki,
  • 1414-1417 -Marcin podzielił się Borownem z bratem Michałem. W 1429 zmarła jego córka Beata, matka Jana Długosza, pochowana w Wieluniu,
  • 1423 -Maciej herbu Ostoja i Jan herbu Śreniawa,
  • 1444 -tenże Jan,
  • 1491 -Jan Skowroński,
  • 1496 -Jan Momot Borowiński,

1552 -Borowno miało 5 właścicieli.

Na miejscowym cmentarzu znajduje się grób Edwarda Reszke, polskiego śpiewaka operowego.

Pałac[edytuj]

 Osobny artykuł: Pałac w Borownie.

W miejscowości znajduje się zabytkowy pałac z 1790 roku. W zagrodzie dworskiej znajdował się drewniany spichlerz z 1783 roku. Został on przeniesiony do Olsztyna i tam zrekonstruowany w 2007 roku.

Legenda o św. Stanisławie[edytuj]

We wsi Borownie stał mały kościółek poświęcony św. Stanisławowi, a nie wiadomo przez kogo i kiedy zbudowany. Wedle miejscowej tradycji wystawiono go na pamiątkę, że ów święty w podróży swej przechodząc przez Borowno pod Mstowem, był przez złych ludzi na granicach tej wsi napadnięty i znieważony wśród łanu grochu, przy czym miał wyrzec te słowa: «Oj, Borowno, Borowno, będzie u ciebie grochu nie rodno!» - Od owego czasu aż do dziś dnia nie rodzi się wcale groch na tamtejszych polach, pomimo wszelkich usiłowań. Po tej przygodzie udał się św. Stanisław pieszo do Mstowa.

Galeria[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]