Borucin (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borucin
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat raciborski
Gmina Krzanowice
Liczba ludności (2008) 1247
Strefa numeracyjna 32
Tablice rejestracyjne SRC
SIMC 0215404
Położenie na mapie gminy Krzanowice
Mapa lokalizacyjna gminy Krzanowice
Borucin
Borucin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borucin
Borucin
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Borucin
Borucin
Położenie na mapie powiatu raciborskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu raciborskiego
Borucin
Borucin
Ziemia50°00′36″N 18°09′14″E/50,010000 18,153889

Borucin (dodatkowa nazwa w j. niem. Borutin, cz. Bořutín[1]) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Krzanowice, przy granicy polsko-czeskiej na południu. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na tzw. polskich Morawach, zachowując do dziś kulturę morawską w wyjątkowym stopniu[1].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według Heinricha Adamy'ego nazwa miejscowości pochodzi od staropolskiej nazwy lasu iglastego – boru[2]. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Borucin podając jej znaczenie "Waldau" czyli po polsku "Las, bór"[2].

Niemcy zgermanizowali nazwę na Borutin[2] w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie. W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod polską nazwą Boruczin oraz nazwą zgermanizowaną Borutin[3]. Topograficzny słownik Prus z 1835 roku notuje wieś pod polską nazwą Boruczin, a także niemiecką Borutin[4].

W 1936 roku nazistowska administracja III Rzeszy, chcąc zatrzeć polskie pochodzenie nazwy wsi, przemianowała ją na Streitkirch. Po II wojnie światowej polska administracja nazwała miejscowość Borucin.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość została po raz pierwszy wzmiankowana w 1302[5] i początkowo znajdowała się w granicach czeskiego księstwa opawskiego. Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus. Od 1818 w nowym powiecie raciborskim. Według spisu z 1910 zamieszkała była w 97% przez czeskojęzycznych (zobacz gwary laskie) Morawców. Do dziś Borucin w odróżnieniu od wielu innych wsi w tym regionie zachował niemal całkowicie morawski charakter[1].

Własna parafia w dekanacie hluczyńskim dystryktu kietrzańskiego diecezji ołumunieckiej powstała na początku XX wieku[5].

W granicach Polski od końca II wojny światowej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Instytutu Dziedzictwa, w miejscowości znajduje się obiekt zabytkowy[6]:

  • spichrz przy zagrodzie nr 24 (ul. Kopernika 65), drewn., nr rej.: A-1814/67 z 3.02.1967
  • grodzisko średniowieczne – numer rejestru A-214/70 z 1970-04-02; A/Op-214/70 z 2000-12-10 (stanowisko 2)

Transport[edytuj | edytuj kod]

Do 21 grudnia 2007 roku w miejscowości funkcjonowało przejście graniczne Borucin – Chuchelná.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Mariusz Kowalski. Morawianie (Morawcy) w Polsce. „Studia z Geografii Politycznej i Historycznej”. 5, s. 115-131, 2016. 
  2. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 35.
  3. Johann Knie 1830 ↓, s. 61.
  4. J.G. Muller 1835 ↓, s. 366.
  5. a b Borucin.
  6. http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/SLS-rej.pdf

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  2. J.C. Muller: Bollständiges geographisch-statistisch-topographisches Wörterbuch des preußischen Staates Erster band A-E. Erfurt: J.E. Muller Buchhandlung, 1835.