Bronowice (Lublin)
| część miasta | |
 widok ze Starego Miasta | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Aglomeracja | |
| Miasto | |
| W granicach Lublina | |
| Powierzchnia |
2,51 km² |
| Wysokość |
190 m n.p.m. |
| Populacja (2018) • liczba ludności • gęstość |
|
| SIMC |
0954774 |
Plan Bronowic.png)
| |
Położenie na mapie
| |
| 51°14′22″N 22°35′00″E/51,239444 22,583333[2] | |
| Strona internetowa | |
Bronowice – dzielnica Lublina we wschodniej części miasta.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Bronowice (w 1342 „Brunouicze ar.”, 1409 „Brunowicze”, 1457 „Bronowicze”) były wsią położoną na południe od Lublina. W wiekach średnich należały do powiatu i parafii Lublin. W 1342 Kazimierz III Wielki sprzedał Bronowice wójtowi lubelskiemu[3]. W 1409 dziedzicami wsi byli Ocalicza z Bronowic, bracia Pecz i Marcin z Bronowic[4]. W 1457 dziedziczką była Anna Goczałkówna z Bronowic[5]. Cztery lata później podkomorzy lubelski ustanowił granice między Bronowicami a wsią Tatary: od niwy za szpitalem lubelskim do Czechówki[6]. W 1465 dziedzicami byli Stanisław (Morsztyn) i jego żona Katarzyna[7]. W latach 1470–1480 do 1529 wieś oddawała plebanowi lubelskiemu dziesięcinę wartości 4 grzywien z folwarku i łanów kmiecych[8]. W 1504 rajcy lubelscy kupili Bronowice od synów śp. Stanisława Morsztyna, wójta lubelskiego[9]. W 1530 granicami Bronowic z Tatarami były: od Bystrzycy i brzegu stawu, koło łanu zwanego Lyczkowskie, do drogi z Dziesiątej i Bronowic do Lublina, do granic z Dziesiątą[6].
W XIX wieku powstał na terenie dzielnicy Park Bronowicki, a w XX wieku naprzeciw niego wybudowano Kościół pw. św. Michała Archanioła.
W latach 30. XX wieku była uważana za najbardziej niebezpieczną dzielnicę Lublina[10].
Administracja
[edytuj | edytuj kod]Granice dzielnic administracyjnych Bronowic określa statut dzielnicy uchwalony 19 lutego 2009. Granice Bronowic tworzą: od północy Bystrzyca – ul. Mieszczańska – ul. Mieszczańska w kierunku torów PKP – tory PKP, od wschodu ul. A. Walentynowicz i H. Ordonówny, od południa ul. Droga Męczenników Majdanka, a od zachodu Czerniejówka[11].
Bronowice mają powierzchnię 2,51 km²[12]. Według stanu na 30 czerwca 2018 na pobyt stały na Bronowicach było zarejestrowanych 14 683 osób[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Mieszkańcy wg dzielnic. Stan na dzień 30.06.2018 r.. BIP Urząd Miasta Lublin. [dostęp 2018-08-12].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 10363.
- ↑ Kodeks dyplomatyczny Małopolski, wyd. F. Piekosiński, t. I-IV, Kraków 1876-1905; t. V - materiały w Zakładzie Dokumentacji Instytutu Historii PAN VI Krakowie. strona
- ↑ Teki Archiwalne VII. Warszawa 1961, Najstarsze zapiski ziemskie lubelskie z r. 1409, wyd. L. Białkowski.
- ↑ Acta Officialia w Archiwum Diecezjalnym w Lublinie. (T. I w czasie okupacji zaginął. Nieliczne zapiski z niego opublikował S. Wojciechowski, O zaginionej księdze oficjała lubelskiego z XV W., Dodatek do Biuletynu Biblioteki Uniwersytetu M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie X, nr 2. 1962. Cytowane przy t. I strony odnoszą się do powyższej publikacji) .
- ↑ a b J. Riabinin, Materiały do historii miasta Lublina, Lublin 1938.
- ↑ Księgi Ziemskie Lubelskie w Archiwum Państwowym w Lublinie.
- ↑ Długosz, Liber Relaxationum t. II, s. 538, Liber Relaxationum, s. 429
- ↑ Matricularum Regni Poloniae Summaria, t. I-IV, wyd. T. Wierzbowski, Warszawa 1905-1915. (Wykorzystano do r. 1530).
- ↑ Łobuzeria na Bronowicach. „Głos Lubelski”, 1931-03-01.
- ↑ Bronowice [online], lublin.eu [dostęp 2016-10-19].
- ↑ Projekt uchwały Rady Miasta w sprawie podziału obszaru miasta Lublin na sektory w celu zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości [online], bip.lublin.eu, 27 sierpnia 2012 [dostęp 2016-08-20] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-25].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]
