Brookit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brookit
Brookit, Pakistan.jpg
Kryształ brukitu
Kryształ brukitu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy brukit
Skład chemiczny dwutlenek tytanu (TiO2)
Twardość w skali Mohsa 5,5–6,0
Przełam niewyraźny, muszlowy
Łupliwość niewyraźna
Pokrój kryształu cienkotabliczkowy, słupkowy
Układ krystalograficzny rombowy
Właściwości mechaniczne kruchy
Gęstość minerału 4,14 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żółtobrunatny, czerwonobrunatny do czarnego, rzadko niebieskawy
Rysa biała do szarej, niekiedy żółtawa
Połysk diamentowy do metalicznego
Inne przezroczysty, silny pleochroizm

Brookit (brukit) – bardzo rzadki minerał z gromady tlenków.

Nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego mineraloga i krystalografa Henry’ego Brooke’a (1771-1857).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy cienkotabliczkowe i słupkowe. Występuje w postaci tabliczkowych kryształów, na ścianach których widać wyraźne prążkowanie.

Często przyjmuje postać pseudoheksagonalną (podwójnej pseudoheksagonalnej piramidy). Jest jedną z trzech odmian polimorficznych dwutlenku tytanu – pozostałe odmiany to: rutyl i anataz. Jest kruchy, przezroczysty, wykazuje silny pleochroizm o barwach od żółto-, przez czerwoną, do złocistobrunatnej.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest składnikiem skał krystalicznychmagmowych, metamorficznych i żył hydrotermalnych. Powstaje też jako produkt rozkładu innych minerałów zawierających tytan. Niekiedy tworzy koncentracje w skałach okruchowych: piaskach i żwirach.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ma znaczenie naukowe i kolekcjonerskie,
  • okazjonalnie stosowany jako kamień ozdobny w jubilerstwie. Przezroczyste brukity są bardzo rzadkie i najbardziej poszukiwane,
  • w niektórych złożach minerał występuje w ilościach opłacalnych do eksploatacji i wówczas jest używany do pozyskiwania tytanu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]