Koczkodan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Cercopithecus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koczkodan
Cercopithecus[1]
Linneusz, 1758[2]
Przedstawiciele rodzaju – dwa koczkodany sowiolice (C. lomamiensis)
Przedstawiciele rodzaju – dwa koczkodany sowiolice (C. lomamiensis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Nadrodzina koczkodanowce
Rodzina koczkodanowate
Podrodzina koczkodany
Rodzaj koczkodan
Synonimy

Koczkodan[18] (Cercopithecus) – rodzaj ssaka z rodziny koczkodanowate (Cercopithecidae).

Występowanie[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[19].

Systematyka[edytuj]

Nazewnictwo[edytuj]

Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego słowa κερκοπίθηκος kerkopithēkos – „małpa z długim ogonem” (κερκος kerkos – „ogon” oraz πίθηκος píthēkos – „małpa”)[20].

Gatunek typowy[edytuj]

Simia diana Linnaeus, 1758

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[18][19]:

Uwagi

  1. Greckie λασιος lasios – „włochaty, kudłaty”; πυγη pugē – „zad”.
  2. a b Epitet gatunkowy Simia mona Schreber, 1774.
  3. Greckie κερκος kerkos – „ogon”; -κεφαλος -kephalos – „-głowy” (κεφαλη kephalē – „głowa”) – lapsus camale.
  4. Greckie διάδημα diadēma – „diadem”.
  5. Greckie πεταυριστής petauristēs – „balansista”.
  6. Epitet gatunkowy Simia diana Linnaeus, 1758.
  7. Greckie ῥις rhis, ῥινος rhinos – „nos”; στικτος stiktos – „cętkowany, plamiasty” (στιζω stizō – „tatuować”).
  8. Greckie ους ous, ωτος ōtos – „ucho”; πίθηκος píthēkos – „małpa”.
  9. Greckie πωγων pōgōn, πωγωνος pōgōnos – „broda”; κηβος kēbos – „małpa”.
  10. Greckie αλλοχωσ allokhōs – „dziwny wygląd”; κηβος kēbos – „małpa”.
  11. Łacińskie insignis – „godny uwagi”; κηβος kēbos – „małpa”.
  12. Łacinskie melas, melanos – „czarny” (greckie μελας melas, μελανος melanos – „czarny”); κηβος kēbos – „małpa”.
  13. Greckie νεος neos – „nowy”; κηβος kēbos – „małpa”.
  14. Greckie ῥις rhis, ῥινος rhinos – „nos”; στιγμα stigma, στιγματος stigmatos – „plama, skaza” (στιζω stizō – „tatuować”).

Przypisy

  1. Cercopithecus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Sztokholm: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 26. (łac.)
  3. J. K. W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium. Berlin: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 68. (łac.)
  4. L. Oken: Lehrbuch der Naturgeschichte. Cz. 3: Zoologie. Wiedeń: A. Schmid, 1816, s. 1208. (niem.)
  5. C. J. Temminck: Esquisses zoologiques sur la côte de Guiné. Lejda: E.J. Brill, 1853, s. 31. (fr.)
  6. Reichenbach 1862 ↓, s. 108.
  7. Reichenbach 1862 ↓, s. 107.
  8. Reichenbach 1862 ↓, s. 105.
  9. É. L. Trouessart. Synopsis systematicus et geographigus Mammalium tam viventium quam fossilium. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 6, s. 124, 1878 (fr.). 
  10. Trouessart 1897 ↓, s. 17.
  11. Trouessart 1897 ↓, s. 22.
  12. É. L. Trouessart: Catalogus mammalium tam viventium quam fossilium. Wyd. Quinquennale Supplementum. Berlin: R. Friedländer & Sohn, 1904, s. 14. (łac.)
  13. Elliot 1913 ↓, s. 297.
  14. Elliot 1913 ↓, s. 359.
  15. Elliot 1913 ↓, s. 306.
  16. Elliot 1913 ↓, s. 224.
  17. Elliot 1913 ↓, s. 273.
  18. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 44-46. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol.)
  19. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cercopithecus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-01-01]
  20. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 171-172, seria: North American Fauna. (ang.)
  21. John A. Hart, Kate M. Detwiler, Christopher C. Gilbert, Andrew S. Burrell i inni. Lesula: A New Species of Cercopithecus Monkey Endemic to the Democratic Republic of Congo and Implications for Conservation of Congo’s Central Basin. „PLOS ONE”. 7, 2012-08-12. 9. DOI: 10.1371/journal.pone.0044271. 

Bibliografia[edytuj]

  1. H. G. L. Reichenbach: Die vollständigste Naturgeschichte der Affen. Drezno i Lipsk: Expedition der vollstèandigsten Naturgeschichte, 1862, s. 1-204. (niem.)
  2. É. L. Trouessart: Catalogus mammalium tam viventium quam fossilium. Wyd. Nova Editio (prima completa). Berlin: R. Friedländer & sohn, 1897, s. 1-664. (łac.)
  3. D. G. Elliot: A review of the primates. Cz. 2. Nowy Jork: American Museum of Natural History, 1913, s. 1-382. (ang.)