Cerkiew św. Michała Archanioła w Sokołowsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Michała Archanioła
Distinctive emblem for cultural property.svg 1048/WŁ z dnia 30.11.1984.
cerkiew parafialna
Ilustracja
Cerkiew św. Archanioła Michała od frontu
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miejscowość Sokołowsko
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Diecezja wrocławsko-szczecińska
Wezwanie św. Michała Archanioła
Wspomnienie liturgiczne 8/21 listopada
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. Łukasza Biskupa Krymu
Położenie na mapie gminy Mieroszów
Mapa lokalizacyjna gminy Mieroszów
Cerkiew św. Michała Archanioła
Cerkiew św. Michała Archanioła
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wałbrzyskiego
Cerkiew św. Michała Archanioła
Cerkiew św. Michała Archanioła
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Cerkiew św. Michała Archanioła
Cerkiew św. Michała Archanioła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew św. Michała Archanioła
Cerkiew św. Michała Archanioła
Ziemia50°40′57,0″N 16°14′21,0″E/50,682500 16,239167

Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archaniołaprawosławna cerkiew parafialna w Sokołowsku. Należy do dekanatu Wrocław diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zbudowana w latach 1900–1901 z błogosławieństwa metropolity petersburskiego Palladiusza, staraniem Bractwa św. Włodzimierza, dla kuracjuszy przyjeżdżających do miejscowego uzdrowiska (Sokołowsko). Konsekracji cerkwi dokonał 3 września 1901 kapelan rosyjskiej ambasady w Berlinie – ks. prezbiter Aleksy von Maltzow. Cerkiew służyła wiernym do końca lat 30.

Po II wojnie światowej została porzucona i zapomniana ulegała dewastacji, przez pewien czas była użytkowana jako kostnica[1]. Od 1980 do 16 sierpnia 1996 stanowiła własność prywatną – jako dom letniskowy (o istnieniu cerkwi w Sokołowsku władze zwierzchnie Kościoła Prawosławnego w Polsce dowiedziały się dopiero w 1989 ze wzmianki w lokalnej gazecie).

Staraniem parafii prawosławnej św. Cyryla i św. Metodego we Wrocławiu na Piasku i uzyskaniu subwencji z Fundacji „Renovabis” w Freising cerkiew została odkupiona i po generalnym remoncie przywrócona do pierwotnego przeznaczenia. Dnia 5 kwietnia 1997 arcybiskup wrocławski i szczeciński Jeremiasz dokonał poświęcenia nowego krzyża wieńczącego cerkiew (pierwszy zdjęto w latach 80.). Od 1999 przy cerkwi istnieje pracownia pisania ikon i mała galeria ikonopisa Michała Boguckiego.

Obecnie cerkiew pełni funkcję świątyni parafialnej dla wiernych z Sokołowska i regionu pogranicza polsko-czeskiego. Jest też miejscem modlitwy dla uczestników obozów młodzieżowych i turystów z innych regionów Polski oraz z zagranicy odwiedzających Sokołowsko. Setną rocznicę poświęcenia cerkwi z udziałem J.E. Abpa Jeremiasza obchodzono 10 listopada 2001.

W 2008 dach świątyni został zniszczony w czasie huraganu, gdy spadł na niego powalony świerk. Mimo to cerkiew jest nadal czynna[1].

W 2018 r. w cerkwi umieszczono relikwie św. Łukasza Biskupa Krymu, sprowadzone z Ukrainy[2].

Obiekt został wpisany do rejestru zabytków 30 listopada 1984 pod nr 1048/WŁ[3].

Zwiedzanie[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew udostępniona jest zwiedzającym od rana do zmierzchu. Do świątyni najłatwiej trafić z centrum Sokołowska drogą przy kościele i szpitalu „Biały Orzeł” (dróżką w głąb parku). Po prawej stronie mija się Dom św. Elżbiety, 100 metrów dalej na niewielkim wzniesieniu stoi cerkiew. Jeżeli cerkiew jest zamknięta, należy podejść do Domu św. Elżbiety i poprosić o jej otwarcie.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b ks. E. Cebulski, Pomóżmy najmniejszej parafii, Przegląd Prawosławny nr 4 (298), ISSN 1230-1078, s.32
  2. ks. Grzegorz Cebulski: Przeniesienie relikwii św. Łukasza Krymskiego do Sokołowska. diecezjawroclawsko-szczecinska.pl, 14 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-19].
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie. 2018-06-30.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 9 Góry Kamienne, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 1996, ​ISBN 83-85773-20-7
  2. Sudety Środkowe. Skala 1:40000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005. ISBN 83-60044-44-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]