Cheryl Gillan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cheryl Gillan
Ilustracja
Oficjalny portret minister ds. Walii
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1952
Cardiff
Minister ds. Walii
Okres od 12 maja 2010
do 4 września 2012
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik Peter Hain
Następca David Jones

Cheryl Elise Kendall Gillan (ur. 21 kwietnia 1952 w Cardiff) – brytyjska polityk związana z Partią Konserwatywną, w latach 2010–2012 minister ds. Walii w pierwszym gabinecie Davida Camerona

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata życia[edytuj | edytuj kod]

Urodziła w Cardiff w dzielnicy Llandaff. Jej ojciec był oficerem British Army i dyrektorem kompanii stalowej, matka służyła w Women's Royal Naval Service. Dorastała w Usk w południowej Walii. Wykształcenie odebrała w szkołach podstawowych Elm Tree House i Norfolk House w Cardiff. Kiedy miała 11 lat jej rodzina opuściła Walię[1]. Gillan uczęszczała następnie do Cheltenham Ladies' College.

W 1977 r. rozpoczęła pracę w International Managemtn Group. W 1984 r. została dyrektorem British Film Year. W 1986 r. została doradcą Ernest & Young. W latach 19911993 pracowała dla Kidsons Impey. W 1985 r. poślubiła Johna Coatesa Leeminga.

Początki kariery politycznej[edytuj | edytuj kod]

W latach 19871988 była przewodniczącą prawicowej Bow Group. W 1989 r. bez powodzenia startowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu Greater Manchester Central. W 1992 r. została wybrana do Izby Gmin z okręgu Chesham and Amersham. Swoją pierwszą mowę na forum parlamentu wygłosiła 25 czerwca 1992 r.[2].

Podczas swojej pierwszej kadencji w parlamencie Gillan zasiadała w komisjach nauki i technologii (19921995) i procedury (19941995). W 1994 r. została parlamentarnym prywatnym sekretarzem przewodniczącego Izby Lordów i Lorda Tajnej Pieczęci lorda Cranborne'a. W 1994 r. została sekretarzem międzypartyjnej grupy parlamentarnej ds. kosmosu, a w 1995 r. została członkiem parlamentarnego urzędu ds. nauki i technologii.

Działalność w opozycji[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1995 r. Gillan została parlamentarnym podsekretarzem stanu w Ministerstwie Edukacji i Zatrudnienia. Po wyborach 1997 r. Partia Konserwatywna przeszła do opozycji, a Gillan została referentką partii ds. przemysłu i handlu. Od 1998 r. była „cieniem” ministra stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 20012003 pracowała w urzędzie partyjnego whipa. W 2003 r. została "cieniem" ministra stanu ds. konstytucyjnych.

Dodatkowo Gillan reprezentowała Wyspy Brytyjskie i obszar Morza Śródziemnego w Komitecie Wykonawczym Parlamentarnego Stowarzyszenia Wspólnoty Narodów w latach 20002003. W latach 20032006 była skarbnikiem Stowarzyszenia.

Minister ds. Walii[edytuj | edytuj kod]

W 2005 r. została członkiem gabinetu cieni jako minister ds. Walii[3]. Po zwycięstwie konserwatystów w wyborach 2010 r. i koalicji z Liberalnymi Demokratami została ministrem ds. Walii w rządzie Camerona, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku[4]. 4 września 2012 została odwołana z tego stanowiska, co było częścią szerszej rekonstrukcji rządu[5].

Późniejsza kariera parlamentarna[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu z rządu Gillan powróciła do grona backbenchers Partii Konserwatywnej. W wyborach w 2015 uzyskała reelekcję na kolejną kadencję, otrzymując w swoim okręgu wyborczym 59,1% głosów[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]