Philip Hammond

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philip Hammond
PhilipHammond2 cropped.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1955
Epping
Minister obrony Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 14 października 2011
do 15 lipca 2014
Poprzednik Liam Fox
Następca Michael Fallon
Minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 15 lipca 2014
Poprzednik William Hague

Philip Hammond (ur. 4 grudnia 1955 w Epping) - brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej. Od 12 maja 2010 zasiada w gabinecie Davida Camerona, gdzie początkowo pełnił urząd ministra transportu, w latach 2011-2014 był ministrem obrony, zaś od 15 lipca 2014 kieruje resortem spraw zagranicznych.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Ukończył interdyscyplinarne studia, obejmujące politologię, filozofię i ekonomię, na University of Oxford. Karierę zawodową zaczynał od pracy w firmie produkującej aparaturę medyczną. Później działał również w branżach nieruchomości, ropy naftowej, gazu, a także doradczej. W latach 1995-97 pracował jako konsultant dla rządu Malawi, z kolei jako doradca delegowany przez Bank Światowy brał udział w różnych projektach w Ameryce Łacińskiej.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1997 został wybrany do Izby Gmin. Wcześniej bez powodzenia kandydował do niej w 1994, w czasie wybory uzupełniających po śmierci jednego z posłów. W 1998 został członkiem grupy rzeczników partii, stanowiącej drugi najwyższy szczebel w hierarchii opozycyjnych posłów po gabinecie cieni. W skład samego gabinetu cieni wszedł w 2005 jako "cień" naczelnego sekretarza skarbu. Po dojściu do władzy w partii Davida Camerona przez pewien czas był odpowiedzialny za kwestie pracy i emerytur, ale później wrócił na poprzednie stanowisko.

Po wygranych przez konserwatystów wyborach w 2010 nie mógł zająć stanowiska naczelnego sekretarza skarbu w rzeczywistym gabinecie, ponieważ na mocy zawartej umowy koalicyjnej przypadło ono w udziale Liberalnym Demokratom. Dlatego otrzymał zupełnie inną tekę ministerialną, w resorcie transportu. 14 października 2011 został przeniesiony na stanowisko szefa resortu obrony, gdzie zastąpił swojego partyjnego kolegę Liama Foxa, zmuszonego do dymisji w atmosferze skandalu[1].

Od 15 lipca 2014 r. jest ministrem spraw zagranicznych, zastępując na stanowisku Williama Hague'a[2].

Przypisy

  1. Patrick Wintour, Dan Milmo: Philip Hammond and Justine Greening named defence and transport ministers (ang.). guardian.co.uk, 2011-10-14. [dostęp 2011-10-23].
  2. Szef brytyjskiej dyplomacji William Hague podał się do dymisji. wp.pl. [dostęp 2014-07-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]