Theresa May

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Theresa May
Theresa May 2015.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 października 1956
Eastbourne
Wielka Brytania 79. Premier Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
Okres od 13 lipca 2016
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik David Cameron
Minister spraw wewnętrznych Wielkiej Brytanii
Okres od 12 maja 2010
do 13 lipca 2016
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik Alan Johnson
Następca Amber Rudd
Signature of Theresa May.svg

Theresa Mary May z domu Brasier (czytaj: /təˈriːzə mɛːri meɪ/; ur. 1 października 1956 w Eastbourne) – brytyjska polityk, liderka Partii Konserwatywnej, od 13 lipca 2016 premier Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Życiorys[edytuj]

Młodość i początki kariery[edytuj]

Jest absolwentką Uniwersytetu Oksfordzkiego, gdzie w 1977 uzyskała licencjat z geografii. Po studiach została pracowniczką Banku Anglii, z którym była związana do 1983[1]. Następnie została konsultantką ds. finansów w UK Payments Administration, brytyjskiej odpowiedniczce polskiej Krajowej Izby Rozliczeniowej. Równolegle z karierą zawodową, stawiała pierwsze kroki w polityce[2]. W 1986 została wybrana do rady londyńskiej dzielnicy Merton, gdzie w latach 1988–1990 stała na czele komisji edukacji, a od 1992 do 1994 była wiceprzewodniczącą frakcji Partii Konserwatywnej[1]. W 1992 i 1994 dwukrotnie bez powodzenia kandydowała do Izby Gmin[1]. W 1997 uzyskała mandat parlamentarny, startując w nowo utworzonym okręgu wyborczym Maidenhead[2].

Kariera parlamentarna i rządowa[edytuj]

W 2002 jako pierwsza w dziejach kobieta została przewodniczącą Partii Konserwatywnej (należy jednak pamiętać, że w Wielkiej Brytanii przewodniczący partii nie kierują nią, gdyż tym zajmuje się lider; rola przewodniczącego bardziej przypomina sekretarza generalnego partii w Polsce)[2]. W 2003 została członkiem Tajnej Rady. W tym samym roku weszła do gabinetu cieni, kierowanego przez Michaela Howarda, gdzie powierzono jej kwestie transportu i środowiska. W 2004 została przeniesiona na stanowisko ministra ds. rodziny w gabinecie cieni, a po wyborach z 2005 roku do jej zakresu obowiązków dodano jeszcze kwestie kultury, mediów i sportu. Gdy na czele partii pod koniec roku 2005 stanął David Cameron, mianował ją „cieniem” przewodniczącego Izby Gmin. W 2009 objęła w gabinecie cieni pieczę nad sprawami emerytur i pracy[1].

Po wyborach z maja 2010 roku i powstaniu gabinetu Davida Camerona objęła w nim funkcje szefa resortu spraw wewnętrznych oraz ministra ds. kobiet i równości[2]. Tym samym – według tradycyjnej hierarchii brytyjskich ministerstw – stała się najwyżej postawioną kobietą w nowym rządzie. Podczas rekonstrukcji gabinetu w 2012 straciła stanowisko ministra kobiet i równości, ale pozostała szefową resortu spraw wewnętrznych. Po wyborach w 2015 roku, w których konserwatyści zdobyli samodzielną większość w Izbie Gmin, pozostała na dotychczasowym stanowisku[2].

Po referendum w sprawie wystąpienia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej i rezygnacji Davida Camerona, wystartowała w wyborach na lidera Partii Konserwatywnej[2]. 11 lipca 2016, po wyeliminowaniu i wycofaniu się pozostałych kandydatów, została ogłoszona liderem Partii Konserwatywnej[3]. 13 lipca 2016, po złożeniu dymisji przez Davida Camerona i wręczeniu misji tworzenia nowego rządu przez królową Elżbietę II, stała się drugą kobietą premierem po Margaret Thatcher, która piastowała urząd w latach 1979-1990[2][4][5].

Przypisy

  1. a b c d The Rt Hon Theresa May MP. gov.uk. [dostęp 2016-07-16].
  2. a b c d e f g Theresa May Biography Prime Minister, Government Official (1956–). biography.com. [dostęp 2016-07-16].
  3. PM-in-waiting Theresa May promises 'a better Britain’ – BBC News, bbc.com [dostęp 2016-07-11] (ang.).
  4. Theresa May becomes new British Prime Minister. edition.cnn.com. [dostęp 2016-07-14].
  5. Theresa May nowym premierem Wielkiej Brytanii. radiopik.pl. [dostęp 2016-07-13].

Bibliografia[edytuj]