Cichowo (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cichowo
wieś
Ilustracja
Plaża nad jeziorem Cichowo
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

kościański

Gmina

Krzywiń

Liczba ludności (2022)

95[1]

Strefa numeracyjna

65

Kod pocztowy

64-010[2]

Tablice rejestracyjne

PKS

SIMC

0372530

Położenie na mapie gminy Krzywiń
Mapa konturowa gminy Krzywiń, po prawej znajduje się punkt z opisem „Cichowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Cichowo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Cichowo”
Położenie na mapie powiatu kościańskiego
Mapa konturowa powiatu kościańskiego, blisko prawej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Cichowo”
Ziemia51°59′35″N 16°58′47″E/51,993056 16,979722
Widok dworu przed 1912

Cichowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Krzywiń.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś Cichowo położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[3].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Cichowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej[4]. Cichowo należało do majątku Jerka, którego właścicielem był wówczas (1846) rząd pruski w Berlinie (w Jerce znajdował się urząd pruski)[4]. W skład majątku Jerka wchodziło łącznie 16 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Cichowo liczyło 136 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 18 dymów (domostw)[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Skansen i kolejka[edytuj | edytuj kod]

W 1999 roku otwarto w Cichowie Skansen Filmowy Soplicowo. Zbudowano go z elementów scenografii stworzonej na potrzeby ekranizacji poematu Pan Tadeusz w reżyserii Andrzeja Wajdy. Skansen tworzą: lamus, wozownia, spichlerz, stajnia, stodoła i kurnik. Na jego terenie odbywa się corocznie wystawy i imprezy plenerowe poświęcone Mickiewiczowi, polskiej twórczości filmowej i kultywowaniu staropolskich tradycji organizowane przez Krzywińskie Towarzystwo Kulturalne.

W Cichowie swoją „Akademię zwierząt filmowych” prowadzi Marek Pinkowski.

W latach 2007–2011 w Cichowie istniała pierwsza w Polsce Lilipucia Kolejka Parkowa o rozstawie szyn 241 mm (9½") i długości torów 927 m[5]. Tabor stanowiły repliki wagonów i lokomotyw zbudowane w skali 1:6. W jego skład wchodził parowóz Atlantic i lokomotywa spalinowa MLs1[5]. Na trasie były cztery przystanki[5] Kolejka była czynna sezonowo. Przewozy sięgały 2,5 tysiąca osób (2010 rok)[5]. Ponadto istniał 130-metrowy odcinek kolejki dziecięcej o rozstawie 127 mm[5]. Patronat nad kolejką sprawowało Stowarzyszenie Hobbystów Kolejowych. Kursowanie kolejki zostało zawieszone 21 sierpnia 2011 roku z uwagi na spory własnościowe co do gruntu, po czym infrastruktura została zdemontowana i tabor zabrany[5].

Od 1 lipca 2012 roku kursuje nowa kolejka, z nowo zbudowaną infrastrukturą, również w skali 1:6, złożona z modelu lokomotywy SM42 oraz dwóch wagonów osobowych. Kolej kursuje po pętli długości 280 m, w zabytkowym parku pałacowym, z prędkością 15 km/h[5]. Lokomotywa otrzymała nazwę „Grześ” na cześć zmarłego w 2012 roku modelarza Grzegorza Mischkego[5].

Skansen Filmowy Soplicowo, widok panoramiczny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych, Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-06].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 163 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 76.
  4. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 216.
  5. a b c d e f g h Paweł Jakuboszczak. Kolej parkowa w Cichowie. „Stalowe Szlaki”. nr 3/2013 (132). s. 31-33.