Dornier Do 228

Dornier Do 228
	Dane podstawowe
Typ	samolot pasażerski / transportowy
Konstrukcja	półskorupowa, duralowa, podwozie chowane
Załoga	2
	Historia
Data oblotu	21 marca 1981
Lata produkcji	1981 – 1998
Liczba egz.	270
	Dane techniczne
Napęd	2 × silnik turbośmigłowy Gerrett AiResearch TPE-331 -5-252D
Moc	2 × 776 KM (560 kW)
	Wymiary
Rozpiętość	16,97 m
Długość	16,56 m
Wysokość	4,86 m
Powierzchnia nośna	32 m²
	Masa
Własna	3739 kg
	Osiągi
Prędkość maks.	433 km/h
Prędkość przelotowa	315 km/h
Pułap	8535 m
Zasięg	1111 km
	Dane operacyjne
	Liczba miejsc
	19 pasażerów lub 2340 kg ładunku (wersja transportowa)
	Rzuty
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ten artykuł od 2023-06 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Dornier Do 228 – niemiecki dwusilnikowy turbośmigłowy samolot pasażerski i transportowy typu STOL z lat 80. XX wieku, opracowany przez firmę Dornier.

Rozwój

Samolot powstał jako następca samolotu Dornier Do 28 z nowym rodzajem skrzydła. Został opracowany w wariancie 15 i 19-osobowym (Do 228-100 i Do 228-200), prototyp oblatano w 1981 roku. W 1983 licencje zakupiło Hindustan Aeronautics Limited i produkowało samoloty na rynek azjatycki. Łącznie wyprodukowano około 270 sztuk samolotu. Następcą konstrukcji był samolot Dornier Do 328.

Samolot jest wykorzystywany do zadań patrolowych oraz poszukiwawczo-ratowniczych. Indie planowały, w ramach modernizacji, dostosować posiadane samoloty do przenoszenia przeciwokrętowych pocisków rakietowych^[1].

Konstrukcja

Dwusilnikowy wolnonośny górnopłat o konstrukcji całkowicie metalowej. Usterzenie klasyczne, podwozie trójpodporowe chowane w locie.

Przypisy

↑ Rendall, Siekański 2001 ↓, s. 135.

Bibliografia

David Alexander Rendall, Apoloniusz Siekański: Lotnictwo : przewodnik encyklopedyczny. Poznań: Zysk i S-ka, 2001. ISBN 978-83-7150-819-6. OCLC 749571570.

[CITEREFRendall,_Siekański2001135-1] Rendall, Siekański 2001 ↓, s. 135.

[1]

Oznaczenia producenta przed 1933	Do A (Libelle) Do B (Merkur) Do C (Komet) Do D (Komet) Do E Do F Do G Do H Do J (Wal) Do K Do L (Delphin) Do N Do O Do P Do Q Do R (Superwal) Do S Do T (Komet) Do U Do V Do X Do Y Spatz
Oznaczenia RLM 1933-1945	Do 10 Do 11 Do 12 Do 13 Do 14 Do 15 Do 16 Do 17 Do 18 Do 19 Do 20 Do 22 Do 23 Do 24 Do 25 Do 26 Do 29 Do 212 Do 214 (P.192) Do 215 Do 216 (P.174) Do 217 Do 317 Do 318 Do 335 (P.231, P.1075) Do 417 Do 435 (P.238) Do 635 P.59 P.85 P.184 P.232 P.247 P.252 P.254 P.256 P.273
Oznaczenia producenta po 1945	Do 24 Do 25 Do 27 Do 28 Do 29 Do 31 Do 32 Do 34 Do 128 Do 132 Do 228 Do 231 Do 328 428 528 728 928 Projekt 621
Dassault-Breguet/Dornier	Alpha Jet