Dowód rejestracyjny pojazdu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dowód rejestracyjny pojazdudokument przewidziany przez ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym[1] wydawany przez odpowiedni organ administracji publicznej właścicielowi pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy podczas rejestracji. Obowiązek jego posiadania obejmuje właściciela pojazdu, jak i osobę prowadzącą pojazd (kierowcę) za zgodą właściciela.

Od 1 października 2004 r. wydawany jest nowy dowód rejestracyjny, wprowadzony rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 4 maja 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. Dowód rejestracyjny odpowiada wymogom znowelizowanej dyrektywy Rady UE 1999/37/WE z 29 kwietnia 1999 roku w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów.

Dowód rejestracyjny jest dokumentem w formie trzyskrzydełkowego dokumentu papierowego, w układzie poziomym. Kolorystyka tła dokumentu utrzymana jest w tonacji błękitno-żółtej. Awers dokumentu laminowany jest folią transparentną, służącą do zabezpieczenia spersonalizowanego dowodu rejestracyjnego przed uszkodzeniami. Wymiary dowodu rejestracyjnego w układzie poziomym to 105 mm x 218 mm (±0,7 mm), natomiast po złożeniu 73 mm x 105 mm. Dowody rejestracyjne produkuje oraz personalizuje Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych.

Nalepka legalizacyjna składa się z trzech części (A, B i C) i służy do legalizacji tablic rejestracyjnych. Jest to samoprzylepna etykieta holograficzna, posiadająca wiele zabezpieczeń przed próbami fałszowania. Odklejenie od podłoża powoduje rozwarstwienie, uniemożliwiające jej ponowne wykorzystanie.

Części A i B znaku umieszczane są na stałych tablicach rejestracyjnych. Część C wklejana jest do dowodu rejestracyjnego[2]. Na nalepce jest kod składający się z liter NL/, następnie trzech liter i siedmiu cyfr.

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Oznaczenia kodów zastosowanych we wzorze dowodu rejestracyjnego[3][edytuj]

A — numer rejestracyjny pojazdu,
B — data pierwszej rejestracji pojazdu,
C — dane dotyczące posiadacza dowodu rejestracyjnego i właściciela pojazdu obejmują wydruk następujących kodów i danych:
C.1.1 — nazwisko lub nazwa posiadacza dowodu rejestracyjnego[a],
C.1.2 — numer PESEL lub REGON,
C.1.3 — adres posiadacza dowodu rejestracyjnego,
C.2.1 — nazwisko lub nazwa właściciela pojazdu,
C.2.2 — numer PESEL lub REGON,
C.2.3 — adres właściciela pojazdu,
D — dane dotyczące pojazdu obejmują wydruk następujących kodów i danych:
D.1 — marka pojazdu,
D.2 — typ pojazdu:
– wariant, jeżeli występuje,
– wersja, jeżeli występuje,
D.3 — model pojazdu,
E — numer identyfikacyjny pojazdu (numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy),
F.1 — maksymalna masa całkowita pojazdu[b], wyłączając motocykle i motorowery (w kg),
F.2 — dopuszczalna masa całkowita pojazdu (w kg),
F.3 — dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów (w kg),
G — masa własna pojazdu; w przypadku pojazdu ciągnącego innego niż kategoria M1 masa własna pojazdu obejmuje urządzenie sprzęgające (w kg),
H — okres ważności dowodu, jeżeli występuje takie ograniczenie,
I — data wydania dowodu rejestracyjnego,
J — kategoria pojazdu,
K — numer świadectwa homologacji typu pojazdu, jeżeli występuje,
L — liczba osi,
O.1 — maksymalna masa całkowita przyczepy z hamulcem (w kg),
O.2 — maksymalna masa całkowita przyczepy bez hamulca (w kg),
P.1 — pojemność silnika (w cm3),
P.2 — maksymalna moc netto silnika (w kW),
P.3 — rodzaj paliwa[c],
Q — stosunek mocy do masy własnej (w kW/kg); dotyczy motocykli i motorowerów,
S.1 — liczba miejsc siedzących, włączając siedzenie kierowcy,
S.2 — liczba miejsc stojących, jeżeli występuje.

Dowód rejestracyjny zawiera także dane dotyczące badań technicznych pojazdu

  • datę ponownego badania technicznego pojazdu
  • dane diagnosty wykonującego badanie techniczne
  • dane organu nadającego uprawnienia diagnosty wykonującego badanie techniczne

Dowód rejestracyjny pojazdu zawiera na 6-tej stronie kwadratowe pole z dwuwymiarowym kodem (Aztec Code). Oznakowanie to służy do automatycznego bezbłędnego wprowadzania danych z dokumentów do systemów informatycznych zakładów ubezpieczeń.

Dowody rejestracyjne nowego wzoru wydawane są od 1 października 2004 r. W ciągu pierwszych pięciu lat wydano ich ok. 22,3 mln.[4]

Na dowodzie rejestracyjnym nadrukowana jest seria i siedmiocyfrowy numer bez cyfry kontrolnej:

  • 2004 seria DR/BAA
  • 2005 seria DR/BAB
  • 2006 seria DR/BAC
  • 2007 seria DR/BAD
  • ...
  • 2013 seria DR/BAJ
  • 2014 seria DR/BAK
  • 2015 seria DR/BAL
  • 2016 seria DR/BAM

Zobacz też[edytuj]

Uwagi[edytuj]

  1. Posiadacz dowodu rejestracyjnego – jest to podmiot, któremu organ rejestrujący wydał dowód rejestracyjny uprawniający ten podmiot do poruszania się pojazdem w ruchu, i jest to:
    a) właściciel pojazdu albo
    b) użytkownik pojazdu użytkowanego w drodze umowy leasingu.
  2. Maksymalna masa całkowita pojazdu jest największą technicznie dopuszczalną masą całkowitą pojazdu wynikającą z jego konstrukcji i wykonania, określoną przez producenta.
  3. Oznaczenie P.3 w dowodzie rejestracyjnym, oznaczające rodzaj paliwa:
    • P – Benzyna
    • D – Diesel
    • LPG – gaz LPG
    • EE – pojazd napędzany elektrycznie
    • CNG - gaz ziemny

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 1137, z późn. zm.)
  2. Dokumenty rejestracyjne
  3. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 4 maja 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2004 r. Nr 110, poz. 1169)
  4. http://www.pwpw.pl/kwartalnik_archiwum.html?id=19&magCid=22

Linki zewnętrzne[edytuj]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.