Drużynowy Puchar Świata na żużlu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drużynowy Puchar Świata na żużlu
FIM Speedway World Cup
Sports current event.svg 2017
Państwo Zawody międzynarodowe
Dyscyplina Żużel
Organizator rozgrywek FIM
Poprzednia nazwa Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu
Sponsor tytularny Monster Energy
Rozgrywki
Liczba drużyn 9 drużyn
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Szwecja Szwecja (1960)
Obecny zwycięzca Polska Polska (2017)
Najwięcej zwycięstw Dania Dania (15)
Strona internetowa

Drużynowy Puchar Świata na żużlu (ang. Speedway World Cup) – cykl zawodów żużlowych organizowanych pod patronatem Międzynarodowej Federacji Motocyklowej od 2001, jako kontynuacja drużynowych mistrzostw świata (ang. Speedway World Team Cup). Zawody wyłaniają najlepszą reprezentację narodową na świecie.

Od 2001 roku zwycięzca otrzymuje przechodnie trofeum im. Ove Fundina.

Turniej finałowy odbywa się podczas jednego tygodnia.

Historia[edytuj]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Zasady wprowadzonego w 2001 roku Drużynowego Pucharu Świata zmieniają się praktycznie co roku. Celem cyklu jest wyłonienie najlepszej reprezentacji narodowej na żużlu.

W 2001 zgłosiło się 16 narodowych drużyn. W finałach startowało 12 drużyn (osiem rozstawionych + cztery z rund kwalifikacyjnych). Podzielono je na trzy grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy grup zagwarantowali sobie bezpośredni awans do wielkiego finału, drużyny z drugich miejsc oraz dwie najlepsze drużyny spośród drużyn, które zajęły miejsce trzecie awansowały do barażu. Dwie najlepsze drużyny z barażu uzupełniły stawkę finalistów. W wielkim finale pięć drużyn walczyło o medale. W barażach oraz wielkich finałach w jednym biegu walczyło pięciu zawodników. W 2002 zgłosiło się 14 drużyn. Dziesięć drużyn z poprzedniego roku miało zagwarantowany udział w finałach, a o pozostałe dwa wolne miejsca walka toczyła się w rundzie kwalifikacyjnej. W 2003 system rozgrywek nie zmienił się, zgłosiło się 15 narodowych drużyn.

Zrezygnowano z pięcioosobowych biegów. Do rozgrywek zgłosiło się 14 drużyn. W finałach, zamiast 12 drużyn, wystąpiło osiem (sześć najlepszych z DPŚ z 2003 + dwie z rund kwalifikacyjnych). Finalistów podzielono na dwie grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy tych grup awansowali bezpośrednio do wielkiego finału, a drużyny z miejsc drugiego i trzeciego walczyły w barażu o dwa miejsca w wielkim finale. We wszystkich turniejach uczestniczyły cztery drużyny, w każdym biegu brało udział czterech zawodników.

W 2005 finały nie odbyły się na terytorium jednego kraju, zachowano natomiast tygodniowy układ imprezy. Turnieje grupowe odbyły się w Szwecji i Anglii, baraż i wielki finał w Polsce. Zasady te nie uległy zmianom w następnych sezonach. W 2006 półfinały odbyły się w Polsce i Szwecji, a decydujące zawody w Wielkiej Brytanii. W 2007 półfinaliści ścigali się w Danii i Wielkiej Brytanii, natomiast o medale walczyli w Polsce. W 2008 półfinały odbyły się w Polsce i Anglii, a wielki finał w Danii. Z kolei w 2009 mieliśmy sytuację analogiczną jak w 2007, z tą różnicą, że angielski półfinał odbył się w Peterborough, a nie w Coventry. W 2010 roku po raz pierwszy reprezentacja Polski wywalczyła złoto na obcej ziemi - stało się to w duńskim Vojens, a w pokonanym polu zostały drużyny gospodarzy, Szwecji i Wielkiej Brytanii. W 2011 półfinały odbyły się w angielskim King’s Lynn i duńskim Vojens. Automatycznie awansowały z nich Polska i Dania, natomiast w barażu musiały walczyć Wielka Brytania, Rosja, Szwecja i Australia. Odpadły Czechy i Niemcy. Z barażu w Gorzowie Wielkopolskim do finału awansowały ekipy Australii i Szwecji, w którym 3 raz z rzędu okazała się najlepsza Polska.

Od sezonu 2012 Drużynowy Puchar Świata odbywać się będzie według nowych zasad. Do walki w finałowym turnieju o trofeum Ove Fundina stanie 9 reprezentacji, a nie jak w poprzednich latach 8. Automatyczne miejsce w finale zagwarantowane będzie miał gospodarz barażu i finału (w 2012 roku była to reprezentacja Szwecji), a oprócz nich o tytuł najlepszej drużyny na świecie powalczą zwycięzcy półfinałów oraz najlepszy zespół z barażu. Dodatkowo każda z drużyn liczyć będzie czterech zawodników, bez rezerwowych. Zmianie ulegnie również tabela biegowa - liczba wyścigów zostanie zmniejszona z 25 do 20.

Medaliści[edytuj]

Drużynowe mistrzostwa świata (1960–2000)[edytuj]

Rok Miejsce Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
1960 → wyniki Göteborg  Szwecja  Wielka Brytania  Czechosłowacja
1961 → wyniki Wrocław  Polska  Szwecja  Wielka Brytania
1962 → wyniki Slaný  Szwecja  Wielka Brytania  Polska
1963 → wyniki Wiedeń  Szwecja  Czechosłowacja  Wielka Brytania
1964 → wyniki Abensberg  Szwecja  ZSRR  Wielka Brytania
1965 → wyniki Kempten  Polska  Szwecja  Wielka Brytania
1966 → wyniki Wrocław  Polska  ZSRR  Szwecja
1967 → wyniki [a] Malmö  Szwecja  Polska  Wielka Brytania
 ZSRR
1968 → wyniki Londyn  Wielka Brytania  Szwecja  Polska
1969 → wyniki Rybnik  Polska  Wielka Brytania  ZSRR
1970 → wyniki Londyn  Szwecja  Wielka Brytania  Polska
1971 → wyniki Wrocław  Wielka Brytania  ZSRR  Polska
1972 → wyniki Olching  Wielka Brytania  ZSRR  Polska
1973 → wyniki Londyn  Wielka Brytania  Szwecja  ZSRR
1974 → wyniki Chorzów  Wielka Brytania  Szwecja  Polska
1975 → wyniki Norden  Wielka Brytania  ZSRR  Szwecja
1976 → wyniki Londyn  Australia  Polska  Szwecja
1977 → wyniki Wrocław  Wielka Brytania  Polska  Czechosłowacja
1978 → wyniki Landshut  Dania  Wielka Brytania  Polska
1979 → wyniki Londyn  Nowa Zelandia  Dania  Czechosłowacja
1980 → wyniki Wrocław  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone  Polska
1981 → wyniki Olching  Dania  Wielka Brytania  RFN
1982 → wyniki Londyn  Stany Zjednoczone  Dania  RFN
1983 → wyniki Vojens  Dania  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone
1984 → wyniki Leszno  Dania  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone
1985 → wyniki Long Beach  Dania  Stany Zjednoczone  Wielka Brytania
1986 → wyniki 3 rundy  Dania  Stany Zjednoczone  Wielka Brytania
1987 → wyniki 3 rundy  Dania  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone
1988 → wyniki Long Beach  Dania  Stany Zjednoczone  Szwecja
1989 → wyniki Bradford  Wielka Brytania  Dania  Szwecja
1990 → wyniki Pardubice  Stany Zjednoczone  Wielka Brytania  Dania
1991 → wyniki Vojens  Dania  Szwecja  Stany Zjednoczone
1992 → wyniki Kumla  Stany Zjednoczone  Szwecja  Wielka Brytania
1993 → wyniki Coventry  Stany Zjednoczone  Dania  Szwecja
1994 → wyniki Brokstedt  Szwecja  Polska  Dania
1995 → wyniki Bydgoszcz  Dania  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone
1996 → wyniki Diedenbergen  Polska  Rosja  Dania
1997 → wyniki Piła  Dania  Polska  Szwecja
1998 → wyniki Vojens  Stany Zjednoczone  Szwecja  Dania
1999 → wyniki Pardubice  Australia  Czechy  Stany Zjednoczone
2000 → wyniki Coventry  Szwecja  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone

Drużynowy Puchar Świata (od 2001)[edytuj]

Rok Miejsce Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
2001 → wyniki Wrocław  Australia  Polska  Szwecja
2002 → wyniki Peterborough  Australia  Dania  Szwecja
2003 → wyniki Vojens  Szwecja  Australia  Dania
2004 → wyniki Poole  Szwecja  Wielka Brytania  Dania
2005 → wyniki Wrocław  Polska  Szwecja  Dania
2006 → wyniki Reading  Dania  Szwecja  Wielka Brytania
2007 → wyniki Leszno  Polska  Dania  Australia
2008 → wyniki Vojens  Dania  Polska  Szwecja
2009 → wyniki Leszno  Polska  Australia  Szwecja
2010 → wyniki Vojens  Polska  Dania  Szwecja
2011 → wyniki Gorzów Wlkp.  Polska  Australia  Szwecja
2012 → wyniki Målilla  Dania  Australia  Rosja
2013 → wyniki Praga  Polska  Dania  Australia
2014 → wyniki Bydgoszcz  Dania  Polska  Australia
2015 → wyniki Vojens  Szwecja  Dania  Polska
2016 → wyniki Manchester  Polska  Wielka Brytania  Szwecja
2017 → wyniki Leszno  Polska  Szwecja  Rosja

Klasyfikacja medalowa[edytuj]

Lp. Reprezentacja Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Razem
1.  Dania 15 9 7 31
2.  Polska 13 8 9 30
3.  Szwecja 11 11 14 36
4.  Wielka Brytania[b][c] 9 14 9 32
5.  Stany Zjednoczone 5 4 7 16
6.  Australia 4 4 3 11
7.  Nowa Zelandia 1 0 0 1
8.  ZSRR 0 5 3 8
9.  Czechosłowacja 0 1 3 4
10.  Rosja 0 1 2 3
11.  Czechy 0 1 0 1
12.  RFN 0 0 2 2

Reprezentacje występujące w DPŚ[edytuj]

Legenda
  • Gold – mistrzostwo
  • Silver – wicemistrzostwo
  • Bronze – trzecie miejsce
  • 4–12 – miejsca 4-12
  •  ••  – zakwalifikowani, ale się wycofali
  •  •  – nie zakwalifikowali się
  •  –  – nie brali udziału
  •    – gospodarze finału i barażu
  • Q – zakwalifikowali się do najbliższego turnieju
  • q – będą brali udział w najbliższych eliminacjach
Reprezentacja 2001
Polska
(12)
2002
Wielka Brytania
(12)
2003
Dania
(12)
2004
Wielka Brytania
(8)
2005
Polska
(8)
2006
Wielka Brytania
(8)
2007
Polska
(8)
2008
Dania
(8)
2009
Polska
(8)
2010
Dania
(8)
2011
Polska
(8)
2012
Szwecja
(9)
2013
Czechy
(9)
2014
Polska
(9)
2015
Dania
(9)
2016
Wielka Brytania
(9)
2017
Polska
(9)
 Australia Gold Gold Silver 5 5 4 Bronze 4 Silver 5 Silver Silver Bronze Bronze 4 4 5
 Czechy 7 5 6 6 6 8 7 8 8 7 7 4 7 8 8 9
 Dania 4 Silver Bronze Bronze Bronze Gold Silver Gold 6 Silver 4 Gold Silver Gold Silver 5 8
 Finlandia 9 8 7 7 8 7
 Łotwa •• 6 8 9 6
 Niemcy 11 12 10 8 8 9 9
 Polska Silver 4 4 4 Gold 5 Gold Silver Gold Gold Gold 5 Gold Silver Bronze Gold Gold
 Rosja 8 9 8 7 6 6 4 6 5 Bronze 9 7 6 Bronze
 Słowenia 12 11 9 7
 Stany Zjednoczone 5 6 6 7 8 5 6 6 7 7
 Szwecja Bronze Bronze Gold Gold Silver Silver 5 Bronze Bronze Bronze Bronze 4 8 5 Gold Bronze Silver
 Węgry 10 10 11 8 8
 Wielka Brytania 6 7 5 Silver 4 Bronze 4 5 5 4 6 6 7 4 5 Silver 4
 Włochy 12 7 9
Reprezentacja 2001
Polska
(12)
2002
Wielka Brytania
(12)
2003
Dania
(12)
2004
Wielka Brytania
(8)
2005
Polska
(8)
2006
Wielka Brytania
(8)
2007
Polska
(8)
2008
Dania
(8)
2009
Polska
(8)
2010
Dania
(8)
2011
Polska
(8)
2012
Szwecja
(9)
2013
Czechy
(9)
2014
Polska
(9)
2015
Dania
(9)
2016
Wielka Brytania
(9)
2017
Polska
(9)
 Austria
 Francja
 Norwegia
 Ukraina

Uwagi

  1. Wielka Brytania i ZSRR zajęli ex aequo 3. miejsce.
  2. W latach 1962–1973 w reprezentacji Wielkiej Brytanii startowali zawodnicy z Australii i Nowej Zelandii.
  3. W latach 1974–1977 Wielką Brytanię osobno reprezentowali Anglicy i Szkoci. Wszystkie medale w tym okresie zdobyła reprezentacja Anglii.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]