Drużynowy Puchar Świata na żużlu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drużynowy Puchar Świata na żużlu
FIM Speedway World Cup
Państwo Zawody międzynarodowe
Dyscyplina Żużel
Organizator rozgrywek FIM
Poprzednia nazwa Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu
Rozgrywki
Liczba drużyn 9 drużyn
Zwycięzca Drużynowy Mistrz Świata
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Australia Australia (2001)
Obecny zwycięzca Polska Polska (2017)
Najwięcej zwycięstw Polska Polska (8)
Strona internetowa

Drużynowy Puchar Świata na żużlu (ang. Speedway World Cup) – cykl zawodów żużlowych organizowanych pod patronatem Międzynarodowej Federacji Motocyklowej w latach 2001–2017, jako kontynuacja drużynowych mistrzostw świata (ang. Speedway World Team Cup). Zawody wyłaniały najlepszą reprezentację narodową na świecie.

Turniej finałowy odbywał się podczas jednego tygodnia, zaś zwycięzca otrzymywał przechodnie trofeum im. Ove Fundina.

Od 2018 roku rozgrywane są mistrzostwa świata pod nazwą Speedway of Nations. Drużyny narodowe rywalizują w formie par, jednakże zwycięzcy otrzymują tytuł Drużynowych Mistrzów Świata[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Zasady wprowadzonego w 2001 roku Drużynowego Pucharu Świata zmieniają się praktycznie co roku. Celem cyklu jest wyłonienie najlepszej reprezentacji narodowej na żużlu.

W 2001 zgłosiło się 16 narodowych drużyn. W finałach startowało 12 drużyn (osiem rozstawionych + cztery z rund kwalifikacyjnych). Podzielono je na trzy grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy grup zagwarantowali sobie bezpośredni awans do wielkiego finału, drużyny z drugich miejsc oraz dwie najlepsze drużyny spośród drużyn, które zajęły miejsce trzecie awansowały do barażu. Dwie najlepsze drużyny z barażu uzupełniły stawkę finalistów. W wielkim finale pięć drużyn walczyło o medale. W barażach oraz wielkich finałach w jednym biegu walczyło pięciu zawodników. W 2002 zgłosiło się 14 drużyn. Dziesięć drużyn z poprzedniego roku miało zagwarantowany udział w finałach, a o pozostałe dwa wolne miejsca walka toczyła się w rundzie kwalifikacyjnej. W 2003 system rozgrywek nie zmienił się, zgłosiło się 15 narodowych drużyn.

Zrezygnowano z pięcioosobowych biegów. Do rozgrywek zgłosiło się 14 drużyn. W finałach, zamiast 12 drużyn, wystąpiło osiem (sześć najlepszych z DPŚ z 2003 + dwie z rund kwalifikacyjnych). Finalistów podzielono na dwie grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy tych grup awansowali bezpośrednio do wielkiego finału, a drużyny z miejsc drugiego i trzeciego walczyły w barażu o dwa miejsca w wielkim finale. We wszystkich turniejach uczestniczyły cztery drużyny, w każdym biegu brało udział czterech zawodników.

W 2005 finały nie odbyły się na terytorium jednego kraju, zachowano natomiast tygodniowy układ imprezy. Turnieje grupowe odbyły się w Szwecji i Anglii, baraż i wielki finał w Polsce. Zasady te nie uległy zmianom w następnych sezonach. W 2006 półfinały odbyły się w Polsce i Szwecji, a decydujące zawody w Wielkiej Brytanii. W 2007 półfinaliści ścigali się w Danii i Wielkiej Brytanii, natomiast o medale walczyli w Polsce. W 2008 półfinały odbyły się w Polsce i Anglii, a wielki finał w Danii. Z kolei w 2009 mieliśmy sytuację analogiczną jak w 2007, z tą różnicą, że angielski półfinał odbył się w Peterborough, a nie w Coventry. W 2010 roku po raz pierwszy reprezentacja Polski wywalczyła złoto na obcej ziemi - stało się to w duńskim Vojens, a w pokonanym polu zostały drużyny gospodarzy, Szwecji i Wielkiej Brytanii. W 2011 półfinały odbyły się w angielskim King’s Lynn i duńskim Vojens. Automatycznie awansowały z nich Polska i Dania, natomiast w barażu musiały walczyć Wielka Brytania, Rosja, Szwecja i Australia. Odpadły Czechy i Niemcy. Z barażu w Gorzowie Wielkopolskim do finału awansowały ekipy Australii i Szwecji, w którym 3 raz z rzędu okazała się najlepsza Polska.

Od sezonu 2012 Drużynowy Puchar Świata odbywać się będzie według nowych zasad. Do walki w finałowym turnieju o trofeum Ove Fundina stanie 9 reprezentacji, a nie jak w poprzednich latach 8. Automatyczne miejsce w finale zagwarantowane będzie miał gospodarz barażu i finału (w 2012 roku była to reprezentacja Szwecji), a oprócz nich o tytuł najlepszej drużyny na świecie powalczą zwycięzcy półfinałów oraz najlepszy zespół z barażu. Dodatkowo każda z drużyn liczyć będzie czterech zawodników, bez rezerwowych. Zmianie ulegnie również tabela biegowa - liczba wyścigów zostanie zmniejszona z 25 do 20.

Medaliści[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Złoto Srebro Brąz
2001 Polska Wrocław  Australia
Jason Crump
Todd Wiltshire
Craig Boyce
Ryan Sullivan
Leigh Adams
 Polska
Krzysztof Cegielski
Piotr Protasiewicz
Tomasz Gollob
Sebastian Ułamek
Jacek Krzyżaniak
 Szwecja
Jimmy Nilsen
Mikael Karlsson
Tony Rickardsson
Niklas Klingberg
Andreas Jonsson
2002 Wielka Brytania Peterborough  Australia
Todd Wiltshire
Jason Lyons
Leigh Adams
Jason Crump
Ryan Sullivan
 Dania
Nicki Pedersen
Ronni Pedersen
Charlie Gjedde
Hans Andersen
Bjarne Pedersen
 Szwecja
Tony Rickardsson
Niklas Klingberg
Peter Karlsson
Mikael Karlsson
Stefan Andersson
2003 Dania Vojens  Szwecja
Andreas Jonsson
Mikael Max
Peter Ljung
Peter Karlsson
David Ruud
 Australia
Jason Crump
Todd Wiltshire
Jason Lyons
Ryan Sullivan
Leigh Adams
 Dania
Nicki Pedersen
Hans Andersen
Bjarne Pedersen
Ronni Pedersen
Charlie Gjedde
2004 Wielka Brytania Poole  Szwecja
Mikael Max
Tony Rickardsson
Antonio Lindbäck
Andreas Jonsson
Peter Karlsson
 Wielka Brytania
David Norris
Lee Richardson
Mark Loram
Scott Nicholls
Gary Havelock
 Dania
Hans Andersen
Nicki Pedersen
Kenneth Bjerre
Niels Kristian Iversen
Bjarne Pedersen
2005 Polska Wrocław  Polska
Grzegorz Walasek
Rune Holta
Piotr Protasiewicz
Jarosław Hampel
Tomasz Gollob
 Szwecja
Tony Rickardsson
Peter Karlsson
Andreas Jonsson
Antonio Lindbäck
Fredrik Lindgren
 Dania
Hans Andersen
Bjarne Pedersen
Kenneth Bjerre
Nicki Pedersen
Niels Kristian Iversen
2006 Wielka Brytania Reading  Dania
Niels Kristian Iversen
Nicki Pedersen
Bjarne Pedersen
Hans Andersen
Charlie Gjedde
 Szwecja
Andreas Jonsson
Antonio Lindbäck
Fredrik Lindgren
Mikael Max
Peter Karlsson
 Wielka Brytania
Lee Richardson
Mark Loram
Scott Nicholls
Chris Louis
Chris Harris
2007 Polska Leszno  Polska
Tomasz Gollob
Jarosław Hampel
Rune Holta
Krzysztof Kasprzak
Grzegorz Walasek
Damian Baliński
 Dania
Hans Andersen
Kenneth Bjerre
Niels Kristian Iversen
Nicki Pedersen
Bjarne Pedersen
Jesper Jensen
 Australia
Ryan Sullivan
Chris Holder
Leigh Adams
Davey Watt
Jason Crump
Rory Schlein
2008 Dania Vojens  Dania
Nicki Pedersen
Bjarne Pedersen
Kenneth Bjerre
Niels Kristian Iversen
Hans Andersen (żużlowiec)
 Polska
Rune Holta
Wiesław Jaguś
Tomasz Gollob
Grzegorz Walasek
Jarosław Hampel
 Szwecja
Andreas Jonsson
Daniel Nermark
Peter Ljung
Fredrik Lindgren
Jonas Davidsson
2009 Polska Leszno  Polska
Krzysztof Kasprzak
Piotr Protasiewicz
Jarosław Hampel
Tomasz Gollob
Adrian Miedziński
 Australia
Davey Watt
Troy Batchelor
Leigh Adams
Chris Holder
Jason Crump
 Szwecja
Jonas Davidsson
Fredrik Lindgren
Antonio Lindbäck
Andreas Jonsson
David Ruud
2010 Dania Vojens  Polska
Rune Holta
Jarosław Hampel
Tomasz Gollob
Adrian Miedziński
Janusz Kołodziej
 Dania
Kenneth Bjerre
Nicolai Klindt
Niels Kristian Iversen
Bjarne Pedersen
Hans Andersen
 Szwecja
Fredrik Lindgren
Jonas Davidsson
Antonio Lindbäck
Magnus Zetterström
Andreas Jonsson
2011 Polska Gorzów Wlkp.  Polska
Krzysztof Kasprzak
Jarosław Hampel
Tomasz Gollob
Piotr Protasiewicz
Janusz Kołodziej
 Australia
Jason Crump
Darcy Ward
Troy Batchelor
Davey Watt
Chris Holder
 Szwecja
Andreas Jonsson
Fredrik Lindgren
Antonio Lindbäck
Jonas Davidsson
Thomas H. Jonasson
2012 Szwecja Målilla  Dania
Niels Kristian Iversen
Mikkel Bech Jensen
Nicki Pedersen
Michael Jepsen Jensen
 Australia
Jason Crump
Chris Holder
Darcy Ward
Davey Watt
 Rosja
Emil Sajfutdinow
Grigorij Łaguta
Artiom Łaguta
Roman Poważny
2013 Czechy Praga  Polska
Jarosław Hampel
Krzysztof Kasprzak
Patryk Dudek
Maciej Janowski
 Dania
Nicki Pedersen
Kenneth Bjerre
Niels Kristian Iversen
Michael Jepsen Jensen
 Australia
Darcy Ward
Cameron Woodward
Jason Doyle
Troy Batchelor
2014 Polska Bydgoszcz  Dania
Nicki Pedersen
Peter Kildemand
Mads Korneliussen
Niels Kristian Iversen
 Polska
Piotr Protasiewicz
Krzysztof Kasprzak
Janusz Kołodziej
Jarosław Hampel
 Australia
Chris Holder
Darcy Ward
Jason Doyle
Troy Batchelor
2015 Dania Vojens  Szwecja
Antonio Lindbäck
Andreas Jonsson
Linus Sundström
Fredrik Lindgren
 Dania
Peter Kildemand
Nicki Pedersen
Niels Kristian Iversen
Kenneth Bjerre
 Polska
Bartosz Zmarzlik
Krzysztof Buczkowski
Maciej Janowski
Przemysław Pawlicki
2016 Wielka Brytania Manchester  Polska
Piotr Pawlicki
Bartosz Zmarzlik
Patryk Dudek
Krzysztof Kasprzak
Krystian Pieszczek
 Wielka Brytania
Craig Cook
Tai Woffinden
Daniel King
Robert Lambert
Adam Ellis
 Szwecja
Andreas Jonsson
Antonio Lindbäck
Peter Ljung
Fredrik Lindgren
Joel Andersson
2017 Polska Leszno  Polska
Patryk Dudek
Maciej Janowski
Piotr Pawlicki
Bartosz Zmarzlik
Bartosz Smektała
 Szwecja
Antonio Lindbäck
Fredrik Lindgren
Linus Sundström
Andreas Jonsson
Joel Kling
 Rosja
Emil Sajfutdinow
Wadim Tarasienko
Andriej Kudriaszow
Gleb Czugunow

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Według państw[edytuj | edytuj kod]

Lp. Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1.  Polska 8 3 1 12
2.  Dania 4 5 3 12
3.  Szwecja 3 3 7 13
4.  Australia 2 4 3 9
5.  Wielka Brytania 2 1 3
6.  Rosja 2 2

Według zawodników[edytuj | edytuj kod]

Tabela obejmuje 10 najbardziej utytułowanych zawodników.

Lp. Zawodnik Państwo Lata[a] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Hampel, JarosławJarosław Hampel Polska Polska 2005–2014 6 2 8
2. Gollob, TomaszTomasz Gollob Polska Polska 2001–2011 5 2 7
3. Kasprzak, KrzysztofKrzysztof Kasprzak Polska Polska 2007–2016 5 1 6
4. Pedersen, NickiNicki Pedersen Dania Dania 2002–2015 4 4 3 11
5. Iversen, Niels KristianNiels Kristian Iversen Dania Dania 2004–2015 4 4 2 10
6. Jonsson, AndreasAndreas Jonsson Szwecja Szwecja 2001–2017 3 3 6 12
7. Protasiewicz, PiotrPiotr Protasiewicz Polska Polska 2001–2014 3 2 5
8. Holta, RuneRune Holta Polska Polska 2005–2010 3 1 4
9. Dudek, PatrykPatryk Dudek Polska Polska 2013–2017 3 3
10. Crump, JasonJason Crump Australia Australia 2001–2012 2 4 1 7

Reprezentacje występujące w DPŚ[edytuj | edytuj kod]

Legenda
  • Gold – mistrzostwo
  • Silver – wicemistrzostwo
  • Bronze – trzecie miejsce
  • 4–12 – miejsca 4–12
  •  ••  – zakwalifikowani, ale się wycofali
  •  •  – nie zakwalifikowali się
  •  –  – nie brali udziału
  •    – gospodarze finału i barażu
Reprezentacja 2001
Polska
(12)
2002
Wielka Brytania
(12)
2003
Dania
(12)
2004
Wielka Brytania
(8)
2005
Polska
(8)
2006
Wielka Brytania
(8)
2007
Polska
(8)
2008
Dania
(8)
2009
Polska
(8)
2010
Dania
(8)
2011
Polska
(8)
2012
Szwecja
(9)
2013
Czechy
(9)
2014
Polska
(9)
2015
Dania
(9)
2016
Wielka Brytania
(9)
2017
Polska
(9)
 Australia Gold Gold Silver 5 5 4 Bronze 4 Silver 5 Silver Silver Bronze Bronze 4 4 5
 Czechy 7 5 6 6 6 8 7 8 8 7 7 4 7 8 8 9
 Dania 4 Silver Bronze Bronze Bronze Gold Silver Gold 6 Silver 4 Gold Silver Gold Silver 5 8
 Finlandia 9 8 7 7 8 7
 Łotwa •• 6 8 9 6
 Niemcy 11 12 10 8 8 9 9
 Polska Silver 4 4 4 Gold 5 Gold Silver Gold Gold Gold 5 Gold Silver Bronze Gold Gold
 Rosja 8 9 8 7 6 6 4 6 5 Bronze 9 7 6 Bronze
 Słowenia 12 11 9 7
 Stany Zjednoczone 5 6 6 7 8 5 6 6 7 7
 Szwecja Bronze Bronze Gold Gold Silver Silver 5 Bronze Bronze Bronze Bronze 4 8 5 Gold Bronze Silver
 Węgry 10 10 11 8 8
 Wielka Brytania 6 7 5 Silver 4 Bronze 4 5 5 4 6 6 7 4 5 Silver 4
 Włochy 12 7 9
Reprezentacja 2001
Polska
(12)
2002
Wielka Brytania
(12)
2003
Dania
(12)
2004
Wielka Brytania
(8)
2005
Polska
(8)
2006
Wielka Brytania
(8)
2007
Polska
(8)
2008
Dania
(8)
2009
Polska
(8)
2010
Dania
(8)
2011
Polska
(8)
2012
Szwecja
(9)
2013
Czechy
(9)
2014
Polska
(9)
2015
Dania
(9)
2016
Wielka Brytania
(9)
2017
Polska
(9)
 Austria
 Francja
 Norwegia
 Ukraina

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. FIM Speedway of Nations (ang.). pzm.pl. [dostęp 2019-06-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]