Dzięcielec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne znaczenia.
Dzięcielec
Kościół w Dzięcielcu z 1845 roku
Kościół w Dzięcielcu z 1845 roku
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat wejherowski
Gmina Łęczyce
Liczba ludności (2011) 234
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 84-218
Tablice rejestracyjne GWE
SIMC 0167214
Położenie na mapie gminy Łęczyce
Mapa lokalizacyjna gminy Łęczyce
Dzięcielec
Dzięcielec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dzięcielec
Dzięcielec
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Dzięcielec
Dzięcielec
Położenie na mapie powiatu wejherowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wejherowskiego
Dzięcielec
Dzięcielec
54°29′N 17°54′E/54,483333 17,900000

Dzięcielec (kaszb. Dzëcélc) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Łęczyce.

31 grudnia 2011 roku wieś zamieszkiwało 237 mieszkańców, powierzchnia miejscowości 6,75 km2[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

W odległości 2 kilometrów na wschód przebiega linia kolejowa Lębork - Kartuzy (obecnie zawieszona). Najbliżej położonym miastem jest Lębork, wieś znajduje się na południowy wschód od tego miasta.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość w różnych okresach miała różne nazwy wywodzące się od imienia Dzięcioł: Siencelitz, Dzięczelce, Zinzelitz, Spechtshagen, po 1947 roku Dzięcielec. Pierwsza wzmianka pisana o miejscowości pochodzi z 1400 roku i jest to akt nadania. Poprzez kolejne wieki miejscowość należała od różnych właścicieli w tym do rodu Dzięcielskich. W 1903 roku nastąpiła parcelacja majątku[2].

Pierwsza kaplica w Dzięcielcu istniała już w XV wieku. Na przełomie XVI i XVII wieku dociera tu protestantyzm, zaś parafię ewangelicką utworzono w Dzięcielcu w 1664 roku. Pod tutejszy zbór ewangelicki podlegała również kaplica ewangelicka w Bożympolu Wielkim. Obecny kościół w Dzięcielcu został wzniesiony w latach 1842-1845. Po 1945 roku ówczesny kościół ewangelicki został przejęty przez katolików i wyświęcony 08.05.1949 roku na kościół filialny parafii w Rozłazinie[3].

Pomiędzy 1945-1954 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego, powiatu lęborskiego, gminy Rozłazino.

Po zniesieniu gmin i pozostawienie w ich miejscu gromad, w latach 1957-1975 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego, powiatu lęborskiego.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Obecnie miejscowość zaliczana jest do ziemi lęborskiej włączonej w skład powiatu wejherowskiego[4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sołectwa. Gmina Łęczyce. [dostęp 2009-08-18].
  2. ks. W. Palmowski, Dzieje parafii Rozłazino, Kraków 2000, s 83,84
  3. ks. W. Palmowski, Dzieje parafii Rozłazino, Kraków 2000, s 85,86
  4. Studium Ochrony Krajobrazu Województwa Pomorskiego, Gdańsk 2005 i załącznik Ryc 32. Proponowane formy ochrony krajobrazu na tle obszarów oraz regionów historyczno-kulturowych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Sąsiednie miejscowości[edytuj | edytuj kod]