Działoszyn (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Działoszyn
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina Bogatynia
Wysokość 290-350[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 597[2]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Tablice rejestracyjne DZG
SIMC 0188802
Położenie na mapie gminy Bogatynia
Mapa lokalizacyjna gminy Bogatynia
Działoszyn
Działoszyn
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zgorzeleckiego
Działoszyn
Działoszyn
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Działoszyn
Działoszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Działoszyn
Działoszyn
Ziemia50°58′42,68″N 14°57′01,10″E/50,978522 14,950306

Działoszyn (niem. Königshain) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Działoszyn to duża wieś łańcuchowa o długości około 2,3 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, w kotlinowatym obniżeniu Wyniosłości Działoszyńskiej, u południowego wylotu Obniżenia Żytawsko-Zgorzeleckiego, na wysokości około 290-350 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1954 siedziba gminy Działoszyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 597 mieszkańców[2]. Jest czwartą co do wielkości miejscowością gminy Bogatynia.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Bezpośrednio po II wojnie światowej miejscowość nosiła nazwę Królewszczyzna[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • zespół kościoła parafialnego
  • budynek wozowni, szachulcowy, z bramą, w zagrodzie nr 17, z 1838 r.
  • dom, szachulcowy, nr 163, z trzeciej ćwierci XIX w., początek XX w.
  • kuźnia, przy drodze z Bratkowa do Bogatyni, z pierwszej połowy XIX w.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 188-192. ISBN 83-85773-60-6.
  2. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 10.11.2012]. s. 255.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]