Działoszyn (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°58′42.68″N 14°57′1.1″E
- błąd 0 m
WD 50°58'46.60"N, 14°57'1.33"E
- błąd 0 m
Odległość 128 m
Działoszyn
wieś
Ilustracja
Zabudowa Działoszyna
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina Bogatynia
Wysokość 290-350[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 597[2]
Strefa numeracyjna 75
Tablice rejestracyjne DZG
SIMC 0188802
Położenie na mapie gminy Bogatynia
Mapa konturowa gminy Bogatynia, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Działoszyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Działoszyn”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Działoszyn”
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego
Mapa konturowa powiatu zgorzeleckiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Działoszyn”
Ziemia50°58′42,68″N 14°57′01,10″E/50,978522 14,950306

Działoszyn (niem. Königshain) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Działoszyn to duża wieś łańcuchowa o długości około 2,3 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, w kotlinowatym obniżeniu Wyniosłości Działoszyńskiej, u południowego wylotu Obniżenia Żytawsko-Zgorzeleckiego, na wysokości około 290–350 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1954 siedziba gminy Działoszyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 597 mieszkańców[2]. Jest czwartą co do wielkości miejscowością gminy Bogatynia.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Bezpośrednio po II wojnie światowej miejscowość nosiła nazwę Królewszczyzna[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • zespół kościoła parafialnego
  • budynek wozowni, szachulcowy, z bramą, w zagrodzie nr 17, z 1838 r.
  • dom, szachulcowy, nr 163, z trzeciej ćwierci XIX w., początek XX w.
  • kuźnia, przy drodze z Bratkowa do Bogatyni, z pierwszej połowy XIX w.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 188-192. ISBN 83-85773-60-6.
  2. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 255. [dostęp 10.11.2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]