Racławice (powiat miechowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie miechowskim. Zobacz też: inne wsie o tej nazwie.
Racławice
Herb
Herb
Kopiec Kościuszki w Racławicach
Kopiec Kościuszki w Racławicach
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat miechowski
Gmina Racławice
Liczba ludności 510
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 32-222
Tablice rejestracyjne KMI
SIMC 0264319
Położenie na mapie gminy Racławice
Mapa lokalizacyjna gminy Racławice
Racławice
Racławice
Położenie na mapie powiatu miechowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu miechowskiego
Racławice
Racławice
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Racławice
Racławice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Racławice
Racławice
Ziemia50°19′47″N 20°13′56″E/50,329722 20,232222

Racławicewieś w Polsce położona jest na lekko pofałdowanej Wyżynie Miechowskiej w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Racławice, przy drodze wojewódzkiej nr 783, znana z bitwy w czasie insurekcji kościuszkowskiej. Siedziba gminy Racławice.

Części miejscowości: Biały Dół, Dale, Gościniec, Górki, Smolny Dół, Wysiołek, Zagumnie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na wzniesieniu Górka Kościejowska, zwanym także „Zamczyskiem”, w XIV w. stał niewielki gródek. Dowody w postaci fundamentów murów dochowały się do czasów obecnych. Nazwa Racławice najprawdopodobniej pochodzi od nazwiska właściciela dóbr rycerza Racława. Pojawia się po raz pierwszy w Kronikach Długosza, gdzie znajduje się informacja, że w roku 1410 chłopi z Racławic przywozili do obozu króla Jagiełły pod Sandomierzem soloną wołowinę i dziczyznę w beczkach. Z sąsiadującej z Racławicami wsi Wrocimowice pochodził chorąży Marcin, postać znana z opisu bitwy grunwaldzkiej.

W okresie powstania kościuszkowskiego wieś należała do Walerego Wielogłowskiego, herbu Starykoń, a jego dwór stał naprzeciw kościoła od strony zachodniej. Do dóbr Wielogłowskiego należały także mniejsze folwarki z dworkami w Janowiczkach i Dziemierzycach.

4 kwietnia 1794 pod Racławicami polskie wojska powstańcze pod wodzą Tadeusza Kościuszki pokonały wojska rosyjskie pod dowództwem generała Aleksandra Tormasowa.

W kwietniu 1937 podczas protestu chłopskiego we wsi w czasie interwencji policji państwowej zginęło 3 chłopów[2].

W latach 1976–1991 miejscowość była siedzibą gminy Racławice-Pałecznica. W latach 1975–1998 w województwie kieleckim.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[3].

Inne zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Cmentarz z grobowcami właścicieli majątków w Marchocicach, Klonowie, Janowiczkach, Dziemięrzycach i Racławicach;
  • Kopiec Kościuszki usypany w latach 1926–1934.

Europejski Wybór Chłopa Roku[edytuj | edytuj kod]

Od 1995 roku w pierwszą niedzielę po wspomnieniu liturgicznym św. Wojciecha, na błoniach pod pomnikiem Bartosza Głowackiego odbywa się wybór „Chłopa Roku”, który tradycyjnie dopełnia ogólnopolski Zlot Wojciechów i Bartoszów. Chłopem Roku zostaje osoba, która zdobywa najwięcej punktów w konkursach sprawnościowych, takich jak m.in.: rzut podkową do celu, dojenie krowy na czas. Wysoko punktowana jest także prezentacja stroju regionalnego oraz folkloru ze swego regionu. Warunkiem podstawowym jest, aby każdy uczestnik konkursu występował w stroju ludowym.

W 2009 odbył się I Europejski Wybór Chłopa Roku. Pomysłodawcą i ojcem chrzestnym ogólnopolskiego wyboru polskiego chłopa nad chłopy w Racławicach jest red. Piotr Płatek ze Stowarzyszenia „Teatr Regionalny”[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Rejestr TERYT
  2. Stanisław Giza, Kalendarz wydarzeń historii ruchu ludowego 1895–1965, Warszawa 1967, s. 131.
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-06-30.
  4. Krasnowolski 2013 ↓, s. 242.
  5. Będzie 15. chłop nad chłopy (pol.). Dziennik Polski, 8 kwietnia 2009. [dostęp 8 kwietnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architektury Małopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]