Erwin Fiedor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erwin Fiedor
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1943
Koniaków (obecnie Polska)
Data i miejsce śmierci 13 lutego 2012
Koniaków, Polska
Klub ROW Rybnik (1955-1956 i 1967-1968)[1]
Górnik Katowice (1957-1964)
WKS Zakopane (1965-1966)
Wzrost 170 cm

Erwin Fiedor (ur. 20 maja 1943 w Koniakowie, zm. 13 lutego 2012 tamże[2]) – polski kombinator norweski, skoczek narciarski, olimpijczyk z Innsbrucku 1964 i Grenoble 1968, trener. Syn Jakuba i Karoliny Porębskiej[3].

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy na arenie krajowej odnosił jako junior zdobywając siedem tytułów mistrza Polski zarówno w kombinacji norweskiej i skokach narciarskich. Opiekował się nim wówczas trener Jan Haratyk. Już jako senior został mistrzem Polski w skokach narciarskich: w latach 1967 (na skoczni 90 metrowej) i w 1968 (na skoczni 70 metrowej i 90 metrowej)[4] oraz w kombinacji norweskiej w roku 1964. Dwukrotnie (1966-1967) był wicemistrzem Polski w kombinacji. W roku 1966 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski w skokach na skoczni dużej[4]. W 1964 zajął 2. miejsce na zawodach w Holmenkollen w kombinacji.

Uczestniczył w mistrzostwach świata w roku 1966 i w 1970.

Na igrzyskach olimpijskich w 1964 wystartował w kombinacji zajmując 14. miejsce z notą 406,16 pkt.[5]. Na kolejnej olimpiadzie, tym razem w Grenoble 1968 w kombinacji norweskiej zajął 18. miejsce (nota 395,93), a w skokach dwukrotnie (na skoczni normalnej i na dużej) był 30[5]..

Po zakończeniu kariery zawodniczej zajął się pracą trenerską. Jego wychowankami byli m.in. Jan Legierski i Stanisław Kawulok[3]. Otrzymał tytuł Mistrza Sportu. Żonaty, miał troje dzieci, mieszkał w Koniakowie. Tam też zmarł[6].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

1964 Austria Innsbruck 14. miejsce (w kombinacji)
1968 Francja Grenoble 30. miejsce (w skokach, skocznia duża), 30. miejsce (w skokach, skocznia normalna), 18. miejsce (w kombinacji)

Starty E. Fiedora w kombinacji na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Dyscyplina/konkurencja Wynik Strata Zwycięzca
14. 30 stycznia 1964 Austria Innsbruck kombinacja norweska
skoki
+ bieg
406,16 pkt. 63,12 pkt. Tormod Knutsen
18. 11 lutego 1968 Francja Grenoble kombinacja norweska
skoki
+ bieg
395,93 pkt. 53,11 pkt. Franz Keller

Starty E. Fiedora w skokach na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
30. 11 lutego 1968 Francja Grenoble Le Claret K-70 indywid. 74,5 m 67,5 m 191,8 pkt 24,7 pkt Jiří Raška
30. 18 lutego 1968 Francja Grenoble Dauphine K-90 indywid. 92,0 m 84,0 m 179,7 pkt 51,6 pkt Władimir Biełousow

Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym[edytuj | edytuj kod]

1966 Norwegia Oslo ?
1970 Czechosłowacja Wysokie Tatry ?

Sukcesy krajowe[edytuj | edytuj kod]

  • trzykrotny mistrz Polski w skokach: 1967, 1968[4]
  • mistrz Polski w kombinacji: 1964
  • dwukrotny wicemistrz Polski w skokach: 1966, 1967
  • brązowy medalista MP w skokach: 1966[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kalendarz Śląski 1975 - Katowice : Wydawnictwo Śląsk - s. 256
  2. Nasza Trójwieś, numer 3 (224), marzec 2012
  3. a b FIEDOR ERWIN. pkol.pl. [dostęp 2014-08-22].
  4. a b c d Wyniki Mistrzostw Polski – 1920-2002 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-15]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. a b Erwin Fiedor. sports-reference.com. [dostęp 2012-01-15].
  6. Zmarł olimpijczyk Erwin Fiedor (pol.). PZN.pl. [dostęp 2012-01-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]