Piotr Wala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Wala
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1936
Bystra Śląska, Polska
Data i miejsce śmierci 22 października 2013
Bielsko-Biała, Polska
Klub KKS Bielsko
Debiut w reprezentacji 1956
Rekord życiowy 128 m na Kulm w Tauplitz (1962)[1]
Pierwszy trener Polska Mieczysław Klima

Piotr Wala (ur. 16 grudnia 1936 w Bystrej Śląskiej, zm. 22 października 2013[2][3] w Bielsku-Białej) – polski skoczek narciarski, olimpijczyk, trzykrotny mistrz Polski. Dwukrotny uczestnik mistrzostw świata.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Początkowo Wala uprawiał narciarstwo alpejskie w klubie KKS Bielsko. Później zdecydował się przejść do skoków; wielokrotnie startował w zawodach juniorów klasy C[1]. W 1956 wygrał sobotnio-niedzielny konkurs w Szklarskiej Porębie, w którym brali udział olimpijczycy z Cortiny d’Ampezzo. Drugiego dnia ustanowił rekord skoczni[1]. Został powołany na Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny.

Wala miał wystartować w Turnieju Czterech Skoczni 1959/60, jednak zawodnicy bloku wschodniego wycofali się na znak protestu wobec niewywieszenia w Oberstdorfie flagi NRD[1]. Skakał za to w cyklu zawodów w NRD, w Oberwiesenthal, Brotterode i Oberhofie. Podczas jednego z konkursów upadł i doznał kontuzji kolana, co wykluczyło go na sześć tygodni z treningów i z występu na igrzyskach w Squaw Valley.

W sezonie 1961/1962 po raz pierwszy zaprezentował się w Turnieju Czterech Skoczni w RFN i w Austrii. Zajął 16. miejsce[4], a najwyżej uplasował się w Oberstdorfie, gdzie był 17.[5] Podczas ceremonii otwarcia mistrzostw świata w Zakopanem wciągał na maszt flagę FIS-u[1]. Podczas konkursu na Średniej Krokwi w pierwszej serii oddał jeden z najdłuższych skoków, jednak upadł. W drugiej zdenerwowany sytuacją, ponownie nie ustał skoku[1]. Ustał tylko w trzeciej próbie. Ostatecznie był 35. Na Wielkiej Krokwi zajął 8. pozycję. Na skoczni Kulm w Tauplitz uzyskał odległość 128 m, co było nowym rekordem Polski. Został też mistrzem kraju na skoczni dużej i normalnej[6] oraz wygrał memoriał Czecha i Marusarzówny. Rok później obronił tytuł mistrza na dużym obiekcie.

W sezonie 1963/1964 ponownie startował w TCS. W Bischofshofen był 11.[5] Na olimpiadę do Innsbrucku pojechał z anginą. Zajął tam 22. na normalnej i 15. miejsce na dużej skoczni[7]. Został też wicemistrzem i brązowym medalistą mistrzostw Polski.

Rok później skakał w Oberstdorfie podczas TCS. Był tam 23.[5] Na MP zdobył brąz.

W sezonie 1965/66 uplasował się na 10. pozycji w Turnieju Czterech Skoczni[8]. Startował także na mistrzostwach świata w Oslo-Holmenkollen w roku 1966. W drugiej serii po swoim skoku był czwarty, a zostało jeszcze dwóch skoczków. Wala udał się wówczas do restauracji. Tam dowiedział się, że seria została anulowana i będzie powtarzana. Polak skoczył w niej słabo[1]. Na MP zdobył dwa srebrne medale.

Rok później w Turnieju był dopiero 55.[9]; zajął 2. miejsce na mistrzostwach Polski. Nie znalazł się w kadrze na igrzyska w Grenoble. W 1969 postanowił zakończyć sportową karierę.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wala prowadził prywatny zakład[1]. Jego żona Natalia jest gimnastyczką i medalistką olimpijską z igrzysk 1956 w Melbourne. Mieszkał w Bystrej.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

1964 Austria Innsbruck 22. miejsce (K-70), 15. miejsce (K-90)

Starty P. Wali na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Nota Strata Zwycięzca
22. 31 stycznia 1964 Austria Innsbruck/Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-70 indywid. 74,0 m 75,0 m 74,0 m 201,0 pkt. 28,9 pkt. Veikko Kankkonen
15. 9 lutego 1964 Austria Innsbruck Bergisel K-90 indywid. 86,5 m 88,0 m 80,0 m 205,5 pkt. 25,2 pkt. Toralf Engan

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

1962 Polska Zakopane 35. miejsce (K-70), 8. miejsce (K-90)
1966 Norwegia Oslo 28. miejsce[10] (K-70), 38. miejsce[11] (K-90)

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

10. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Innsbruck Garmisch-Partenkirchen Bischofshofen klas.
17 23 27 34 16
12. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
24 29 31 11 20
13. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
23 48 - 43 ?
14. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
9 24 20 13 10
15. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
29 28 66 64 55
16. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
69 - - - ?

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

  • trzykrotny mistrz Polski: 1962, 1963 (K-90), 1962 (K-70)[6]
  • czterokrotny wicemistrz Polski: 1964, 1966 (K-90), 1966, 1967 (K-70)[6]
  • dwukrotny brązowy medalista MP: 1964, 1965 (K-70)[6].

Inne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Piotr Wala. archiwum.watra.pl. [dostęp 2012-01-31].
  2. Zmarł Piotr Wala (pol.). Polski Komitet Olimpijski. [dostęp 28 października 2013].
  3. Nekrolog w „Gazecie Wyborczej” emitowany 24.10.2013
  4. Turniej Czterech Skoczni 1961/1962. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-31].
  5. a b c WALA Pjotr. fis-ski.com. [dostęp 2012-01-31].
  6. a b c d Wyniki Mistrzostw Polski - 1920-2002. Skijumping.l. [dostęp 2011-06-18].
  7. Piotr Wala. sports-reference.com. [dostęp 2012-01-31].
  8. Turniej Czterech Skoczni 1965/1966. skokinarciarskie.com. [dostęp 2012-01-31].
  9. Turniej Czterech Skoczni 1966/1967. skokinarciarskie.com. [dostęp 2012-01-31].
  10. 1966 Nordic World Championships, Oslo, NOR, 1966/02/19 (ang.). skijump-db.net [web.archive.org], 13 września 2003. [dostęp 2012-02-19].
  11. 1966 Nordic World Championships, Oslo, NOR, 1966/02/27 (ang.). skijump-db.net [web.archive.org], 15 listopada 2003. [dostęp 2012-02-19].