Fade to Black

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy singla. Zobacz też: artykuł na temat gry komputerowej.
Fade to Black
Singel zespołu Metallica
z albumu Ride the Lightning
Wydany luty 1985
Nagrywany 20 lutego14 marca 1984
Gatunek thrash metal
Długość 6:55
Wydawnictwo Elektra Records
Producent Metallica
Format winyl
Autor James Hetfield, Lars Ulrich, Cliff Burton, Kirk Hammett
Singel po singlu

Fade to Black” – pierwsza rock/metalowa[1] ballada[2][3] zespołu Metallica zamieszczona w 1984 roku na albumie Ride the Lightning.

Kompozycja[edytuj | edytuj kod]

Utwór rozpoczyna się spokojnym solo gitarowym Kirka. Kompozycja kończy się także solówką, tyle że dłuższą i znacznie szybszą. Zostały one sklasyfikowane przez magazyn „Guitar World” na 24. miejscu listy „100. najlepszych gitarowych solówek”[4].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Słowa utworu ukazują myśli samobójcy, spokojnie żegnającego się ze światem, z którym nie chce mieć już nic wspólnego. Piosenka nie została zaakceptowana przez niektórych fanów zespołu, uważających, że napisanie tej ballady było ruchem komercyjnym[5]. James Hetfield tłumaczył nagranie piosenki niechęcią zespołu do zamykania się w jednej ścisłej konwencji[6].

Hetfield napisał słowa piosenki po dość smutnym zdarzeniu, kiedy to po koncercie zespołu została okradziona ciężarówka w której był cały sprzęt z wyjątkiem gitar, które muzycy schowali w obawie przed zimnem. Wtedy Metalliki nie było stać na nowy sprzęt i cały zespół mocno się przejął, a James napisał „Fade to Black[7].

Utwór na koncertach[edytuj | edytuj kod]

„Fade to Black” jest niemal zawsze grany na koncertach zespołu. Bardzo często samej muzyce towarzyszą pokazy pirotechniczne. 8 sierpnia 1992 roku w trakcie wykonywania „Fade to Black” na koncercie w kanadyjskim Montrealu, James Hetfield przeżył wypadek, którego powodem był brak porozumienia między pirotechnikami a formacją. Wokalista Metalliki stanął w miejscu, w którym zamieszczone były ładunki. W momencie ich wybuchu uległ poparzeniom.

Piosenka weszła w skład Live Shit: Binge & Purge.

30 listopada 2000 roku w Los Angeles utwór został zagrany na „VH-1 Awards”. Stało się tak dzięki oddaniu fanów, którzy głosowali na ten utwór. Był to zarazem ostatni występ na żywo Jasona Newsteda w Metallice.

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Wykonawcy[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • „Fade to Black” jest jedną z dwóch piosenek (obok „Escape”), dzięki której James uwierzył w swoje wokalne zdolności. Wcześniej kapela chciała zaangażować jako wokalistę Johna Busha z zespołu Armored Saint.
  • W 1998 roku fiński zespół Apocalyptica na swojej płycie Inquisition Symphony zamieścił trochę skrócony cover „Fade to Black”. Na albumie znalazły się również trzy inne utwory Metalliki. Zagrano je na samych wiolonczelach.
  • „Fade to Black” doczekało się również wersji techno. Utwór przerobił zespół Orbital.
  • Inny cover techno nagrała też grupa Apoptygma Berzerk
  • Znacznie przyjemniejszym w brzmieniu coverem tego utworu jest kompilacja Disturbed, którą można usłyszeć na krążku Music as a Weapon
  • Kolejną wersję utworu nagrała fińska formacja power metalowa – Sonata Arctica. Piosenka znalazła się na EPce Takatalvi oraz singlu Victora’s Secret.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tim Grierson: Top 10 Rock Songs About Death and Dying (ang.). rock.about.com. [dostęp 2014-08-08].
  2. Metallica „Ride The Lightning” (pol.). rockmagazyn.pl. [dostęp 2014-08-08].
  3. Igor Stefanowicz: Metallica: Ride The Lightning (pol.). terazrock.pl. [dostęp 2014-08-08].
  4. 100 Greatest Guitar Solos (ang.). guitar.about.com. [dostęp 2014-08-05].
  5. Ride the Lightning (ang.). Encycmet.com.
  6. Metallica > Dyskografia > Ride the Lightning. Overkill.pl, 22 września 2004.
  7. Fade To Black (ang.). W: J. Hetfield's comment [on-line]. encycmet.com. [dostęp 2014-08-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]