Wherever I May Roam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wherever I May Roam
Singel zespołu Metallica
z albumu Metallica
Strona B „Fade to Black” (live) / „Wherever I May Roam” (demo) / „Last Caress” / „Am I Evil?” / „Battery” (live)
Wydany 19 października 1992[1]
Nagrywany 16 czerwca 1991
One on One Studios, Los Angeles
Gatunek heavy metal
Długość 6:47
Wydawnictwo Elektra Records
Producent Bob Rock, James Hetfield, Lars Ulrich
Format CD, CC, winyl
Autor James Hetfield, Lars Ulrich
Singel po singlu

Wherever I May Roam – piosenka zespołu Metallica wydana na singlu w 1992 roku, która pochodzi z albumu Metallica (1991).

Utwór rozpoczyna się głównym riffem granym na elektrycznym sitarze. Za głośne „crack” słyszane w 0:30 utworu (a następnie wielokrotnie w całym intro) odpowiedzialny jest basista Jason Newsted, który gra go na 12-strunowej gitarze basowej.

Utwór jest często wykonywany podczas koncertów zespołu na żywo. Został również zagrany z Orkiestrą Symfoniczną pod batutą Michaela Kamena na albumie S&M[2].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Singiel CD #1
  1. „Wherever I May Roam”
  2. „Fade to Black” (na żywo)
  3. „Wherever I May Roam” (demo)
Singiel CD #2
  1. „Wherever I May Roam”
  2. „Last Caress / Am I Evil? / Battery” (na żywo)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. METALLICA.com | Wherever I May Roam (ang.). metallica.com. [dostęp 2016-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 kwietnia 2011)].
  2. Ian Winwood, Paul Brannigan: Into the Black: The Inside Story of Metallica, 1991–2014. Faber & Faber, 2014, s. 91. ISBN 978-0-571-29577-7. [dostęp 19 lutego 2016].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]