Kirk Hammett
Kirk Hammett (2025) | |
| Imię i nazwisko |
Kirk Lee Hammett |
|---|---|
| Pseudonim |
The Ripper |
| Data i miejsce urodzenia |
18 listopada 1962 |
| Instrumenty |
gitara elektryczna, gitara basowa, sitar, gitara rezofoniczna, gitara akustyczna, wokal |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1980 |
| Wydawnictwo |
Warner Bros., Megaforce, Elektra |
| Powiązania | |
| Zespoły | |
| Exodus (1980–1983) Metallica (od 1983) | |
| Strona internetowa | |
Kirk Lee Hammett (ur. 18 listopada 1962 w San Francisco[1]) – gitarzysta amerykański. Od 1983 członek trashmetalowej grupy Metallica, a wcześniej Exodus. Udzielał się również w Spastik Children.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jest synem irlandzkiego marynarza i Filipinki. Rockiem zainteresował się dzięki kolekcji płyt swojego brata, Ricka[2]. Uczęszczał do De Anza High School w Richmond. Jego szkolnym kolegą był Les Claypool, późniejszy lider zespołu Primus[3]. Hammett zaczął się uczyć grać w wieku piętnastu lat. Pierwszą gitarę kupił za dziesięć dolarów, po czym w ogóle na niej nie grał. Jego brat stwierdził, że trzeba do niej dokupić struny, co kosztowało Kirka kolejne 5 dolarów[2]. Duży wpływ wywarła na niego gra na gitarze Jimiego Hendriksa[4].
Pierwszą poważną grupą, w której grał, był Exodus. Zanim zaczął występować w Metallice, grał z Exodusem wspólne koncerty z Metalliką. 10 kwietnia 1983 zastąpił w Metallice Dave’a Mustaine'a, który został wyrzucony z zespołu za pijaństwo i ekscesy[2]. 15 kwietnia Hammett zagrał swój pierwszy koncert z Metalliką w Dover w stanie Delaware.
W 1982 roku pobierał nauki u Joego Satrianiego. Po tournée promującym album Metallica rozpoczął naukę jazzowej gry na gitarze w City College w San Francisco. Miało to wpływ na brzmienie następnych albumów Metalliki: Load i Reload oraz na ogólny image grupy.
Mimo częstej krytyki za niedokładną grę na koncertach wyczyny Hammetta na studyjnych płytach Metalliki są przez specjalistów bardzo wysoko oceniane. Znajduje się on na 2 miejscu listy stu najlepszych gitarzystów heavymetalowych magazynu „Guitar World”[5] oraz na 15 miejscu w książce autorstwa Joela McIvera „The 100 Greatest Metal Guitarists”[6]. W 2003 został sklasyfikowany na 11. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone[7]. Z kolei w 2004 roku muzyk wraz z Jamesem Hetfieldem został sklasyfikowany na 2. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów magazynu „Guitar World”[8].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W 1987 roku ożenił się z Rebeccą Hammett[9]. Rozwiódł się w 1991 roku[9]. 31 stycznia 1998 roku ożenił się na Hawajach z Lani Gruttadauro[9]. 29 września 2006 roku urodził się syn Kirka, Angel Ray Keala Hammett[9]. 28 czerwca 2008 muzyk ponownie został ojcem. Urodził mu się syn Vincenzo Kainalu Hammett[9].
Kirk jest uważany w zespole za dość ekscentrycznego człowieka, więc dostał od przyjaciół pseudonim „Kwirk” (ang. Quirk – pol. kaprys). Pasjonują go stare horrory, uwielbia martini oraz kubańskie cygara[2]. Jest wegetarianinem. W młodości pracował w restauracji Burger King[2]\[niewiarygodne źródło?].
Instrumentarium
[edytuj | edytuj kod]Kirk Hammett najczęściej gra na gitarach marek ESP oraz Gibson[10]. Obydwie firmy produkują instrumenty sygnowane jego nazwiskiem.
Firma Dunlop we współpracy z Kirkiem Hammettem wyprodukowała kostki z serii Jazz.
|
Wzmacniacze i kolumny głośnikowe[11][12]
Efekty[12]
Pozostałe[12]
Struny[12]
Kostki[12]
|
|
Gitary sygnowane nazwiskiem muzyka:
- ESP KH-2 Vintage: menzura 25,5 cala, czarny korpus olchowy, gryf klonowy, podstrunnica palisandrowa, 24 progi, mostek Floyd Rose Original, przetworniki EMG 80 + EMG 60A[14]
- ESP KH-2 Neck-Thru: menzura 25,5 cala, czarny korpus olchowy, gryf klonowy, podstrunnica palisandrowa, 24 progi, mostek Floyd Rose Original, dwa przetworniki EMG KH Bone Breaker Set Limited Edition[15]; dostępna również wersja z połyskliwym wykończeniem fioletowym korpusu[16]
- ESP 30th Anniversary KH-2 Spider: menzura 24,75 cala, czarny korpus olchowy z grafiką przedstawiającą pająka, gryf klonowy, podstrunnica palisandrowa, 24 progi, mostek Floyd Rose Original, dwa przetworniki EMG KH Bone Breaker Set[17]
- ESP KH-202: menzura 25,5 cala, czarny korpus lipowy, gryf klonowy, podstrunnica palisandrowa, 24 progi, mostek Floyd Rose Special, przetworniki ESP LH-301B + ESP LH-301N[18]; dostępna również wersja leworęczna[19]
- ESP KH-602: menzura 25,5 cala, korpus olchowy w połyskliwym wykończeniu fioletowym, gryf klonowy, podstrunnica hebanowa, 24 progi, mostek Floyd Rose 1000, dwa przetworniki EMG KH Bone Breaker Set[20]; dostępna również wersja czarna dla prawo-[21] oraz leworęcznych[22]
- ESP KH Demonology: menzura 25,5 cala, czarny korpus olchowy z naniesionymi sigilami, gryf klonowy, podstrunnica palisandrowa, 24 progi, mostek Floyd Rose Original, czarne przetworniki ESP 81 + ESP 60[23]
- ESP KH-WZ: menzura 25,5 cala, korpus olchowy z nadrukiem nawiązującym do filmu Białe zombie, gryf klonowy, podstrunnica hebanowa, 24 progi, mostek Floyd Rose 1000, dwa przetworniki EMG KH Bone Breaker Set[24]
- Gibson Custom Kirk Hammett "Greeny" 1959 Les Paul Standard, Greeny Burst: ta i dwie poniższe gitary zbudowano na bazie egzemplarza, którym posługiwali się kolejno Peter Green i Gary Moore. Charakterystyczny dźwięk instrumentu jest pochodną odwróconej polaryzacji przetwornika przy gryfie, a ta wersja jest jak najwierniejszą kopią instrumentu z roku 1959. menzura 24,75 cala, korpus mahoniowy + wierzchnia warstwa klonowa, gryf mahoniowy, podstrunnica palisandrowa, 22 progi, mostek ABR-1, przetworniki Custom Greeny Bucker Alnico 2 Magnet przy mostku + Custom Greeny Bucker Alnico 2 Magnet z odwróconą polaryzacją przy gryfie[25]
- Gibson Kirk Hammett "Greeny” Les Paul Standard, Greeny Burst: instrument inspirowany egzemplarzem z 1959, menzura 24,75 cala, korpus mahoniowy + wierzchnia warstwa klonowa, gryf mahoniowy, podstrunnica z palisandru indyjskiego, mostek ABR-1 Tune-O-Matic, przetworniki Greenybucker - zamontowany odwrotnie przy gryfie[26]
- Epiphone Kirk Hammett "Greeny" 1959 Les Paul Standard, Greeny Burst: instrument inspirowany egzemplarzem z 1959, menzura 24,75 cala, korpus mahoniowy + wierzchnia warstwa klonowa, gryf mahoniowy, podstrunnica z wawrzynu indyjskiego (Ficus microcarpa), 22 progi, mostek Epiphone Tune-O-Matic, przetworniki Gibson USA Greenybucker + drugi zamocowany odwrotnie przy mostku[27]
- Epiphone Kirk Hammett 1979 Flying V, model inspirowany pierwszym posiadanym przez Hammetta Gibsonem, egzemplarzem z roku 1979: menzura 24,75 cala, korpus mahoniowy, gryf z mahoniu, podstrunnica z wawrzynu indyjskiego, 22 progi, mostek Custom Bridge, przetwornik przy mostku Gibson USA Calibrated T-Type, 2 przetworniki Gibson USA Calibrated T-Type Humbucker; wykonanie czarne [28] oraz metalizujące fioletowe [29]
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Kirk Hammett, Arthur Rotfeld, The Art of Kirk Hammett, Cherry Lane Music, 1997, ISBN 978-1-57560-000-0
- Kirk Hammett, Steffan Chirazi, Too Much Horror Business. The Kirk Hammett Collection, Harry N. Abrams, 2012, ISBN 978-0-8109-9659-5
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]- Metallimania (1997, film dokumentalny, reżyseria: Marc Paschke)[30]
- Some Kind of Monster (2004, film dokumentalny, reżyseria: Joe Berlinger, Bruce Sinofsky)
- Get Thrashed (2006, film dokumentalny, reżyseria: Rick Ernst)[31]
- Lemmy (2010, film dokumentalny, reżyseria: Greg Olliver, Wes Orshoski)[32]
- Cry Baby: The Pedal that Rocks the World (2011, film dokumentalny, reżyseria: Max Baloian, Joey Tosi)
- Metallica Through the Never (jako on sam, 2013, film fabularny, reżyseria: Nimród Antal)[33]
- Metal Lords (jako on sam, 2022, film fabularny, reżyseria Peter Sollett)[34]
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Kategoria | Nagroda | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 2010 | Best Guitarist | Revolver Golden Gods Awards | Nominacja[35][36] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael Ray: Disco, Punk, New Wave, Heavy Metal, and More: Music in the 1970s and 1980s. Britannica Educational Publishing, 2012, s. 52. ISBN 978-1-61530-912-2.
- ↑ a b c d e Kirk Lee Hammett. metallica.fani.fm. [dostęp 2009-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-12)]. (pol.).
- ↑ Paul Brannigan, Ian Winwood: Birth School Metallica Death, Volume 1: The Biography, Tom 1. Da Capo Press, 2013, s. 137. ISBN 978-0-306-82187-5.
- ↑ The 100 Greatest Guitarists of all time. guitarworld.com, czerwiec 2020. [dostęp 2020-08-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-20)]. (ang.).
- ↑ Tony Iommi heavymetalowym gitarzystą wszech czasów. Onet.pl. [dostęp 2010-06-22]. (pol.).
- ↑ McIver, Joel – The 100 Greatest Metal Guitarists. Mlwz.pl. [dostęp 2010-06-22]. (pol.).
- ↑ Rolling Stone’s "The 100 Greatest Guitarists of All Time" Do you agree?. theinsider.com. [dostęp 2010-05-22]. (ang.).
- ↑ GUITAR WORLD's 100 Greatest Heavy Metal Guitarists Of All Time – Jan. 23, 2004. blabbermouth.net. [dostęp 2011-12-07]. (ang.).
- ↑ a b c d e Kirk Hammett. filmweb.pl. [dostęp 2009-06-27]. (pol.).
- ↑ Gibson Custom Kirk Hammett Greeny Les Paul | Gibson [online], gibson.com [dostęp 2023-04-03].
- ↑ Magazyn dla gitarzystów – TopGuitar [online], topguitar.pl [dostęp 2018-05-25] (pol.).
- ↑ a b c d e f Kirk Hammett's Equipment list. metallicaworld.co.uk. [dostęp 2009-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-03)]. (ang.).
- ↑ Products – Kirk Hammett – The ESP Guitar Company [online], espguitars.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
- ↑ KH-2 VINTAGE [online], The ESP Guitar Company, 10 lutego 2021 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ KH-2 NECK THRU [online], The ESP Guitar Company, 5 stycznia 2022 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ KH-2 NECK THRU [online], The ESP Guitar Company, 30 lipca 2022 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ ESP 30TH ANNIVERSARY KH-3 SPIDER [online], The ESP Guitar Company, 6 marca 2023 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ KH-202 [online], The ESP Guitar Company, 29 stycznia 2024 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ KH-202 LH [online], The ESP Guitar Company, 16 marca 2021 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ KH-602 [online], The ESP Guitar Company, 23 marca 2025 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ KH-602 [online], The ESP Guitar Company, 21 czerwca 2024 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ KH-602 LH [online], The ESP Guitar Company, 24 września 2019 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ ESP KH DEMONOLOGY [online], The ESP Guitar Company, 20 sierpnia 2020 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ KH-WZ [online], The ESP Guitar Company, 14 stycznia 2022 [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ Gibson Custom Three Legendary Guitarists, One Legendary Guitar [online], Gibson [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ Gibson Three Legendary Guitarists, One Legendary Guitar [online], Gibson [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ Epiphone Kirk Hammett "Greeny" 1959 Les Paul Standard [online], Gibson [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ Epiphone Kirk Hammett 1979 Flying V [online], Gibson [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ Epiphone Kirk Hammett 1979 Flying V [online], Gibson [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ Metallimania (1997). imdb.com. [dostęp 2013-03-12]. (ang.).
- ↑ Get Thrashed (2006). imdb.com. [dostęp 2011-07-28]. (ang.).
- ↑ Lemmy (2010). imdb.com. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
- ↑ Metallica Through the Never. imdb.com. [dostęp 2013-10-12]. (ang.).
- ↑ Metal Lords | Film | 2022. [dostęp 2023-04-03].
- ↑ REVOLVER Editor-In-Chief Talks About Upcoming GOLDEN GODS AWARDS – Mar. 29, 2010. blabbermouth.net. [dostęp 2010-09-27]. (ang.).
- ↑ Revolver Golden Gods Awards 2010: The Winners. metalinjection.net. [dostęp 2010-09-27]. (ang.).
- Amerykańscy gitarzyści akustyczni
- Amerykańscy gitarzyści metalowi
- Amerykańscy gitarzyści rockowi
- Amerykańscy basiści metalowi
- Amerykańscy basiści rockowi
- Amerykańscy sitarzyści
- Amerykanie pochodzenia filipińskiego
- Amerykanie pochodzenia irlandzkiego
- Członkowie Metalliki
- Urodzeni w 1962
- Ludzie urodzeni w San Francisco