Franciszkanki Rodziny Maryi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siostry Rodziny Maryi
Pełna nazwa

Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi

Nazwa łacińska

Congregatio Sororum Franciscalium Familiae Mariae

Skrót zakonny

CSFFM, RM

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Założyciel

św. Zygmunt Szczęsny Feliński

Data założenia

1857

Strona internetowa
Franciszkanki Rodziny Maryi w Brazylii

Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi (Congregatio Sororum Franciscalium Familiae Mariae), CSFFM, Siostry Rodziny Maryi, RM – żeński zakon katolicki.

Zgromadzenie zostało założone przez metropolitę warszawskiego, abp. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego (beatyfikowanego przez Jana Pawła II w 2002 r. w czasie jego ostatniej pielgrzymki do Polski, kanonizowanego przez Benedykta XVI w 2009 r.) w Petersburgu w 1857 r. dla ratowania biednych dzieci polskich w Imperium Rosyjskim, udzielania pomocy biednym, a także parafiom katolickim w Rosji.

Siostry kształtują swoje życie według wzoru Świętej Rodziny z Nazaretu, opierając swą duchowość na franciszkańskich ideałach służby Bogu i ludziom, zwłaszcza najuboższym. Duch ubóstwa jest widoczny w standardzie ich życia. Domy i mieszkania sióstr są urządzone tak, by nie gorszyć zarówno biednych jak i bogatych. Wstępując do zgromadzenia postulantki nie wnoszą posagów. W sprawach doczesnego utrzymania siostry starają się zawierzyć Opatrzności Bożej. Spośród innych zgromadzeń wyróżniają się fioletowym sznurem, którym przepasują czarne habity.

W Polsce Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi prowadzą działalność wychowawczą w przedszkolach, oraz zakładach opiekuńczo-resocjalizacyjnych, w domach dziecka, a także pracują przy chorych w szpitalach. Pomagają starszym i samotnym prowadząc domy pomocy społecznej. Podejmują także pracę w parafiach jako katechetki, organistki i zakrystianki, a także w instytucjach kościelnych, głównie w seminariach duchownych.

Poza Polską siostry pracują już od stu lat w Brazylii, gdzie przybyły razem z Polakami-emigrantami na pocz. XX wieku (1906 r.) - głównie w mieście Kurytyba, stolicy stanu Parana. Ponadto pracują na Ukrainie, na Białorusi, w Kazachstanie, w Gruzji, w Rosji oraz w Rzymie.

Dom generalny zgromadzenia mieści się w pałacyku Bogusławskiego przy ul. Żelaznej 97 w Warszawie.