Baturyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baturyn
Батурин
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód czernihowski
Populacja (2016)
• liczba ludności

2316[1]
Nr kierunkowy +380
Kod pocztowy 16512
Położenie na mapie obwodu czernihowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu czernihowskiego
Baturyn
Baturyn
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Baturyn
Baturyn
Ziemia51°21′N 32°53′E/51,350000 32,883333
Portal Portal Ukraina
Ruiny pałacu Razumowskiego w Baturynie z roku 1802
Pałac Rozumowskiego po restauracji 2009

Baturyn (ukr. Бату́рин) – miasto na Ukrainie, od roku 1991 w rejonie bachmaczackim obwodu czernihowskiego. Leży nad rzeką Sejm, dopływem Desny.

Historia[edytuj]

Miasto Baturyn zostało założone według tradycji w roku 1576 przez króla Polski Stefana Batorego[2], w rzeczywistości założył je w r. 1625 Maciej Stachórski, zarządca dóbr Aleksandra Piasoczyńskiego w miejscu wsi Horodyszcze na Zadnieprzu[3]. Do 1686 Baturyn znajdował się w granicach Rzeczypospolitej (do roku 1635 w składzie województwa kijowskiego, od roku 1635 w składzie województwa czernihowskiego). Od 1648 było miastem garnizonowym kozackiego pułku czernihowskiego, od 1649 pułku niżowego. W wyniku ugody perejasławskiej (1654) miasto oraz województwo czernihowskie wraz z całym terytorium Hetmanatu znalazł się pod panowaniem Carstwa Rosyjskiego. Cesja terytorium Zadnieprza przez Rzeczpospolitą na rzecz Rosji nastąpiła postanowieniami rozejmu andruszowskiego (1667), potwierdzona została ostatecznie przez traktat Grzymułtowskiego w 1686. W latach 1669-1708 Baturyn był rezydencją hetmanów kozackich Ukrainy Lewobrzeżnej. W roku 1663 zawarto tu tzw. umowy baturyńskie pomiędzy Hetmanatem a Rosją.

W roku 1708 w okresie trwania III wojny północnej hetman Iwan Mazepa zawarł w Baturynie tajny sojusz z Karolem XII i Stanisławem Leszczyńskim i wystąpił przeciwko Rosji. W wyprawie odwetowej wojsk carskich miasto zdobył i zburzył Aleksandr Mienszykow, mordując obrońców i mieszkańców, w tym kobiety i dzieci[4]. W roku 1725 miasto zostało darowane Mienszykowowi przez carycę Katarzynę I w dowód zasług wojennych. Od roku 1764 było własnością hrabiego Kiryła Rozumowskiego, ostatniego hetmana kozackiego Ukrainy Lewobrzeżnej. Od roku 1803 do 1918 miasto w powiecie konotopskim w guberni czernihowskiej. W roku 1860 liczyło 3563 mieszkańców, natomiast w roku 1880 - 6580 mieszkańców, rozwój przemysłu włókienniczego.

Od roku 1991 miasto w rejonie bachmaczackim obwodu czernihowskiego.

Zabytki[edytuj]

  • Pałac Rozumowskiego Baturynie

Przypisy

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2016 року. Державна служба статистики України. Київ, 2016. стор.82
  2. Baturyn w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa, 1880.
  3. Baturyn w haśle "Żorniszcze" w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa, 1895.
  4. Liczbę ofiar szacuje się na 11-14 tysięcy.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Zobacz też[edytuj]