Gdańska Stocznia „Remontowa”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gdańska Stocznia „Remontowa”
Ilustracja
Typ stoczni stocznia remontowo-budowlana
Data powstania 1 lipca 1952
Państwo  Polska
Miasto Gdańsk
Dawne nazwy Baza Remontowa – Ostrów, Gdańska Stocznia Remontowa
Doki pływające 6 (oraz dwie barki Heavy Lift „Rem Lift 25000” oraz „Rem Lift 24000” przystosowane m.in. do dokowania platform offshore)
Pochylnie 1 boczna
Strona internetowa

Gdańska Stocznia „Remontowa” (pełna nazwa: Gdańska Stocznia „Remontowa” im. Józefa Piłsudskiego SA; nazwa handlowa: „Remontowa” SA; ang.: Gdańsk Shiprepair Yard „Remontowa” S.A.) – największa polska stocznia remontowa, położona na Ostrowiu w Gdańsku, lider Grupy „Remontowa”.

Działa w branży okrętowej remontując, przebudowując i budując obiekty pływające. Z początkiem XXI wieku rozpoczęła działalność w dziedzinie offshore. Jest firmą-matką Grupy „Remontowa”, składającej się jeszcze m.in. z Remontowa Shipbuilding i mniejszych spółek branż kadłubowych, elektrycznych, rusztowaniowych i in.

W rankingu specjalistycznego pisma Drydock dotyczącego najlepszych i największych stoczni remontowych „Remontowa” SA zajmuje miejsca w pierwszej trójce w Europie i w pierwszej piątce na świecie. Jest także w notowana w krajowych rankingach największych firm w Polsce (m.in. „500 Polityki”).

W skład zarządu wchodzą: Michał Habina (Prezes), Marek Sokołowski (Członek Zarządu), Marcin Seroka (Członek Zarządu), Sławomir Ostrowski (Członek Zarządu)[1].

Dane podstawowe[edytuj | edytuj kod]

Logo
Doki pływające Stoczni Remontowej: pusty oraz z zadokowanym statkiem
  • Liczba zatrudnionych: 1660
  • Dane finansowe (za 2018): przychody ponad 1,08 mld zł (po połowie z remontów i przebudów); zysk netto ponad 65 mln zł;
  • Produkcja (2018): wyremontowano 147 statków[2]
  • Infrastruktura[3]
    • Doki pływające (nośność, możliwości dokowania, długość):
      • 3200 ton, 4000 dwt, 87 m
      • 6400 ton, 8000 dwt, 131 m
      • 9000 ton, 18 000 dwt, 164 m
      • 15 000 ton, 50 000 dwt, 189 m
      • 25 000 ton, 85 000 dwt, 225 m
      • 36 000 ton, 135 000 dwt, 255 m
    • Półzanurzalne barki służące do dokowania platform offshore(długość, powierzchnia pokładu, dopuszczalne obciążenie, maksymalna masa całkowita):
      • Rem Lift 24000 - 140 m, 4320 m2, 15 t/m2, 24000 ton
      • Rem Lift 25000 - 140 m, 5120 m2, 15 t/m2, 25000 ton
    • Pochylnia o długości 160 m i szerokości 33 m
    • Żuraw pływający REM-220 o nośności 220 ton
    • 24 Żurawie nabrzeżowe o nośności do 300 ton

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dok pływający nr 2 w Remontowej

1952, 1 lipca – utworzenie przedsiębiorstwa pod nazwą Baza Remontowa – Ostrów z siedzibą w Gdańsku na Ostrowiu.

1952, 7 listopada – zmiana nazwy na Gdańska Stocznia Remontowa.

1958, listopad – liczba zatrudnionych przekroczyła 2000 osób.

1961 – stworzono szkołę przyzakładową, która zapewniała napływ wykwalifikowanych robotników aż do roku 1991, kiedy Stocznia zrezygnowała z finansowania działalności tej placówki.

1962-1964 – budowa serii 100-tonowych barek.

1963 – sprowadzenie ze Szczecina doku pływającego o nośności 2700 ton oraz zakup doku o nośności 11 000 ton.

1964 – liczba zatrudnionych przekroczyła 4320 osób.

1965 i 1967 – budowa 2 doków o nośności 3500 ton.

1968 – budowa doku o nośności 9000 ton.

1970, 15–17 grudnia i 18–20 grudnia – strajki, których efektem było wprowadzenie podwyższonej o 20% stawki godzinowej i zniesienie górnego pułapu premii; budowa doku o nośności 25 000 ton.

1974 – budowa doku o nośności 55 000 ton dla szwedzkiej stoczni Götaverken z Göteborga.

1976 – zakład został odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy[4].

1980, 15 sierpnia – rozpoczęcie strajku okupacyjnego, podczas którego sformułowano 18 postulatów i uchwalono porozumienie z komitetami strajkowymi Stoczni Gdańskiej, Stoczni Północnej i Gdańskiej Stoczni Remontowej (dawna nazwa „Remontowej” SA) uzgadniając, że przerwanie strajku może nastąpić dopiero po wspólnym podjęciu decyzji. W odróżnieniu od Stoczni Gdańskiej, w Remontowej 16 sierpnia strajku nie przerwano. Był on kontynuowany (a w Stoczni Gdańskiej wznowiony) aż do podpisania porozumień sierpniowych 31 sierpnia.

1981, 6 października – pierwsza w historii stoczni operacja skrócenia statku o 7,4 m (rufa o 4,2 m, a dziób o 3,2 m, armator grecki)[5].

1981, 11 listopada – w wyniku plebiscytu wśród pracowników stocznia przyjmuje imię Józefa Piłsudskiego. W uroczystościach nadania imienia dla GSR uczestniczy Marian Jurczyk z Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.

1981, 13 grudnia – wprowadzenie stanu wojennego i rozpoczęcie strajku okupacyjnego, brutalnie przerwanego w godzinach rannych w dniu 16 grudnia interwencją wojska i milicji. W stoczni pojawiły się czołgi i pojazdy opancerzone, nastąpiły liczne aresztowania i internowania. Pojawił się też tzw. „komisarz wojskowy”, skierowany przez WRON. 28 grudnia strajk w Stoczni Remontowej w Gdańsku na znak protestu przeciw rozbiciu przez ZOMO tablic z imieniem Józefa Piłsudskiego. Strajkujący zostali zatrzymani i przewiezieni do aresztów tymczasowych.

1982 i lata następne – represje wobec działaczy związkowych i uczestników strajku – wyroki pozbawienia wolności od 2 do 7 lat, zwolnienia z pracy, pozbawienie premii i trzynastych pensji.

1986 – zakup doku o nośności 33 000 ton (największego doku pływającego w Polsce).

1988, 23 sierpnia – włączenie się do ogólnopolskiej akcji protestacyjnej i rozpoczęcie strajku okupacyjnego, w czasie którego odbył się wiec z udziałem Lecha Wałęsy.

1989, 12 maja – przywrócenie stoczni imienia J. Piłsudskiego, odebranego po wydarzeniach stanu wojennego[6].

1989 – reorganizacja stoczni przystosowująca firmę do działań w ramach gospodarki rynkowej; zmiana kierunku sprzedaży: w roku 1990 na rynki zachodnie sprzedawano 8% usług, a w roku 2001 86%.

1993 – zakupiono albańską stocznię w Durrës, która po nieudanych próbach restrukturyzacyjnych i lokalnych zamieszkach została sprzedana w 2003 roku.

1997 – powołanie własnego biura konstrukcyjnego zatrudniającego 100 konstruktorów i specjalistów.

2001 – prywatyzacja stoczni

2006 – przebudowa doku nr 3, zwiększająca jego wymiary (dł.: z 176 na 189,4 m, szer.: z 34 na 44 m) i nośność (z 11 000 ton na 15 000 ton)

2006 – przekroczenie miliarda złotych przychodu

2009, marzec – ujawnienie problemów finansowych wynikających z zaangażowania się stoczni w opcje walutowe; ustąpienie prezesa Piotra Soyki (oficjalną przyczyną było przejście na emeryturę) i objęcie tej funkcji przez Jarosława Flonta.

Największe zadania[edytuj | edytuj kod]

Żuraw stoczniowy w Remontowej

Remonty[edytuj | edytuj kod]

Poza remontami ok. 200 statków wszelkich typów rocznie, w „Remontowej” SA modernizowano jednostki z branży offshore:

  • Glomar Arctic IV, Maersk Jutlander, Bredford Dolphin – amerykańskie wieże wiertnicze
  • Port Reval – norweska platforma pełniąca rolę bazy hotelowej i technicznej
  • jednostki typu shuttle tanker

Przebudowy[edytuj | edytuj kod]

  • Petersburg ex. Mukran – przebudowa promu kolejowego na prom samochodowo-pasażerski
  • Queen of Scandinavia, Princess of Scandinavia, Prince of Scandinavia, Admiral of Scandinavia, Dana Anglia – przebudowa promów duńskiego armatora DFDS AS zgodnie z zaostrzonymi wymogami bezpieczeństwa na morzu
  • Palmira, Paloma – przebudowa promów dla armatora szwajcarskiego
  • Sarfaq Ittuk, Sarpik Ittuk – przebudowa promów dla armatora grenlandzkiego
  • Silesia, Pomerania, Mikołaj Kopernik, Rogalin, Jan Śniadecki – modernizacja promów dla armatora polskiego
  • Nordic Torinita, Nordic Apollo, Wilma Yukon, Betty Knutsen – przebudowy tankowców na statki typu shuttle tanker
  • Lodbrog, Prerov – przebudowa promów RORO na kablowce (statki do układania kabli na dnie morza)
  • MF Stena Baltica – modernizacja promu, dobudowa pokładów
  • Willift Eagle i Willift Falcon – przebudowa tankowców na ciężarowce

Przedłużenia[edytuj | edytuj kod]

  • CT Sun – przedłużenie jednostki o 24 m
  • Ask, Urd

Budowy[edytuj | edytuj kod]

  • udział w projekcie Hibernia: przebudowa specjalistycznego urządzenia do transportu wieży wiertniczej
  • budowa katamaranu do przewozu i posadowienia mostu nad cieśniną Sund
  • Szeksna – statek dla armatora rosyjskiego
  • MS Horyzont II i MS Nawigator XXI – statki szkoleniowo-badawcze dla Akademii Morskich w Gdyni i Szczecinie
  • Nautilus – pogłębiarka dla armatora niemieckiego
  • ISKEN – jednostka pływająca do przeładunku węgla

Grupa Remontowa[edytuj | edytuj kod]

Grupa Remontowa stanowi grupę kapitałową skupioną wokół Gdańskiej Stoczni „Remontowa” SA. W jej skład wchodzą m.in.)[7]:

  • Remontowa Shipbuilding – budowa i remonty statków i okrętów
  • Remontowa LNG Systems - kompletne systemy i zbiorniki LNG
  • Remontowa Coating & Equipment - zabezpieczenia antykorozyjne i prace wyposażeniowe
  • Remontowa Electrical Solutions - usługi i produkcja w zakresie sprzętu radionawigacyjnego,usługi informatyczne
  • Remontowa Hydraulic Systems - projektowanie i budowa urządzeń w zakresie hydrauliki okrętowej
  • Remontowa Lighting Technologies - producent oświetlenia przemysłowego
  • Remontowa Marine Design & Consulting - biuro projektowe branży morskiej i offshore
  • Remontowa River Shipyard - budowa, naprawa i modernizacja konstrukcji stalowych i urządzeń dźwignicowych
  • Fabryka Mebli Okrętowych FAMOS Sp. z o.o. – projektowanie i produkcja mebli oraz wnętrz okrętowych
  • PBUCh SA – budowa i obsługa urządzeń chłodniczych
  • Polship Trading GmbH – przedstawicielstwo i pośrednictwo handlowe
  • Transrem sp. z o.o. – usługi transportowe
  • Gaz-Rem sp. z o.o. – produkcja gazów technicznych
  • TAK-REM sp. z o.o. – usługi w zakresie obróbki mechanicznej
  • Energo-Rem sp. z o.o. – remonty urządzeń i infrastruktury energetycznej i technicznej
  • Ship Painters sp. z o.o. – usługi konserwacyjno-malarskie
  • Capital sp. z o.o. – wypożyczanie rusztowań i usługi w tym zakresie
  • Zakłady Techniczne TMX sp. z o.o. – naprawa urządzeń dźwignicowych
  • Stal-Rem SA – budowa kadłubów statków
  • Okrętownictwo i Żegluga sp. z o.o. – usługi wydawnicze (wydawca np. Naszego Morza)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]