TSS Stefan Batory

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy statku pasażerskiego TSS Stefan Batory. Zobacz też: inne artykuły związane z Batorym.
TSS Stefan Batory
Ilustracja
Call sign SPYM
Data wodowania 5 kwietnia 1952
Data oddania do eksploatacji 11 lipca 1952
Data wycofania ze służby 6 kwietnia 1988
Wcześniejsze imiona Maasdam (1952-1968, Holandia)
Typ statek pasażerski
Stocznia Wilton-Fijenoord Doken Werf Maatschapij
Armator Polskie Linie Oceaniczne
Bandera  PRL
Port macierzysty Gdynia
Nośność (DWT) 7170 T
Liczba członków załogi 331
Liczba pasażerów 783
Długość całkowita (L) 153,4 m
Szerokość (B) 21,1 m
Zanurzenie (D) 8,8 m
Prędkość maks. 16-18 w
Pojemność brutto 15 044 RT GT
Pojemność netto 8684 RT NT
Dane napędu General Electric, 8500 KM
Liczba śrub napędowych 1
Inne 10 300 Mm (zasięg)

TSS Stefan Batory – polski statek pasażerski, o napędzie parowoturbinowym, znany jako ostatni liniowiec utrzymujący regularne rejsy na Atlantyku. Był w latach 70. i 80. XX wieku flagowym statkiem Polskich Linii Oceanicznych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • Budowa jako Maasdam: 1952 dla Holland America Line (początkowo planowany jako zwykły frachtowiec pod nazwą Diemerdyk [potrzebne źródło])
    • stocznia: Wilton-Fijenoord Dok-en-Werf-Maatschapij, Schiedam, Holandia; numer budowy: 733
    • położenie stępki: 19 grudnia 1950
    • wodowanie: 5 kwietnia 1952 - statek został czwartym transatlantykiem NASM/HAL, który otrzymał nazwę Maasdam
    • przekazanie: 11 lipca 1952 i wyruszenie w dziewiczą podróż na trasie: Rotterdam-Hawr-Southampton-Montreal-Nowy Jork.
    • zakupiony od Holendrów w 1968 dla Polskich Linii Oceanicznych, aby zastąpić legendarnego MS Batorego (1936/69),
  • Przybycie do Gdańska: 15.10.1968
  • Rozpoczęcie pierwszej podróży: 11.04.1969
  • Opuszczenie bandery polskiej: 06.04.1988

po 1988[edytuj | edytuj kod]

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  1. Słoneczny
  2. Nawigacyjny
  3. Łodziowy
  4. Spacerowy
  5. Główny
  6. A
  7. B
  8. C
  9. D
  10. E
  • Miejsc pasażerskich: 783 (pierwsza klasa 45, druga klasa 734)
  • Załoga: 331 (hotelowa 251, oficerowie i mechanicy 80)
  • Szybkość: 16 węzłów (max 18 węzłów)
Promenady. Otwarta na pokładzie łodziowym i osłonięta na pokładzie spacerowym.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Statek ten był największym transatlantykiem, na jakim kiedykolwiek podniesiono polską banderę handlową. W odróżnieniu od starszego i mniejszego Batorego miał tylko jeden komin i jedną śrubę oraz służył na tylko jednej linii regularnej. Przebudowany w Stoczni Gdańskiej, przy pierwszym swoim zawinięciu do Rotterdamu dawny liniowiec HAL-u wzbudził szczery zachwyt swoich niedawnych właścicieli, którzy nawet wyrazili chęć odkupienia tak odnowionego statku[potrzebne źródło]. Pod koniec swojej służby Stefan Batory był jedynym pasażerskim liniowcem pływającym przez Ocean Atlantycki. Odbył 140 okrężnych podróży przez ocean. Odbywał też liczne rejsy wycieczkowe, zarówno po Bałtyku, jak i w inne rejony. Co najmniej dwukrotnie „wystąpił” w polskich filmach fabularnych; szczególnie pamiętany jest z filmu Kochaj albo rzuć. Ekipa filmowa sfilmowała wtedy autentyczne pożegnanie i wyjście statku oraz fragmenty autentycznej podróży, łącznie ze sztormem na Morzu Północnym.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]