Georg Forster (stacja antarktyczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stacja Georg Forster
Georg-Forster-Station
Ilustracja
Przynależność państwowa  NRD
Data założenia 1976
Liczba personelu zimą: do 8
Wysokość 141 m n.p.m.
Położenie na mapie Antarktyki
Mapa lokalizacyjna Antarktyki
Stacja Georg Forster
Stacja Georg Forster
Ziemia70°46′38,98″S 11°50′55,85″E/-70,777494 11,848847

Georg-Forster-Station – nieistniejąca obecnie stacja polarna należąca do Niemieckiej Republiki Demokratycznej, położona na Antarktydzie Wschodniej.

Położenie i warunki[edytuj | edytuj kod]

Stacja znajdowała się w Oazie Schirmachera na Ziemi Królowej Maud, półtora kilometra od radzieckiej stacji Nowołazariewskaja[1]. Współpraca z radzieckimi badaczami pozwalała na wspólne zarządzanie zaopatrzeniem i transportem. Stacja miała budowę modułową, tworzyły ją kontenery zawierające kwatery mieszkalne, generatory i laboratoria; w miarę potrzeb programu badawczego dodawano kolejne kontenery. Ta wówczas nowatorska koncepcja okazała się doskonale sprawdzać w warunkach antarktycznych[2].

Historia i działalność[edytuj | edytuj kod]

Stacja Georg Forster rozpoczęła działalność 21 kwietnia 1976. W stacji prowadzono początkowo badania fizyki wysokiej atmosfery, później program naukowy wzbogacono o geologię, geofizykę, glacjologię i pomiary meteorologiczne[2]. W 1985, kiedy odkryta została dziura ozonowa nad Antarktydą, rozpoczęto w niej program badań warstwy ozonowej. Prowadzono je przez siedem lat, używając balonów stratosferycznych wypuszczanych na wysokość do 35 kilometrów[2][3]. W 1987, kiedy Niemcy Wschodnie przystąpiły do traktatu antarktycznego, została nazwana na cześć Jerzego Forstera, polsko-niemieckiego przyrodnika, uczestnika wyprawy Jamesa Cooka, która w XVIII wieku jako pierwsza zapuściła się na wody Antarktyki. Stacja działała przez 17 lat, po zjednoczeniu Niemiec jednostki badawcze NRD i RFN zostały połączone, a stacja przeszła pod kontrolę Instytutu Alfreda Wegenera. Program badań warstwy ozonowej został przeniesiony do nowej stacji Neumayer II. Stacja została zamknięta w 1993, w ciągu następnych trzech lat została całkowicie zdemontowana, a teren został zrekultywowany[2]. Na liście historycznych miejsc i pomników Antarktyki znajduje się tablica pamiątkowa z brązu (nr 87), ustawiona w miejscu w którym stała stacja Georg Forster[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b HSM 87: Location of the first permanently occupied German Antarctic research station “Georg Forster” at the Schirmacher Oasis, Dronning Maud Land (ang.). Secretariat of the Antarctic Treaty, 2013. [dostęp 2015-06-12].
  2. a b c d Vor 25 Jahren: Eröffnung der ersten deutschen Antarktisstation (niem.). Informationsdienst Wissenschaft, 2001-04-20. [dostęp 2015-06-12].
  3. G König-Langlo, H Gernandt, 426 ozonesonde profiles from Georg-Forster-Station, Alfred Wegener Institute, Helmholtz Center for Polar and Marine Research, 2008, DOI10.1594/PANGAEA.547983., suplement do: Gert König-Langlo, Hartwig Gernandt. Compilation of ozonesonde profiles from the Antarctic Georg-Forster-Station from 1985 to 1992. „Earth System Science Data”. 1 (1), s. 1-5, 2009. DOI: 10.5194/essd-1-1-2009. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Hans-Jürgen Paech. Die DDR-Antarktisforschung - eine Retrospektive. „Polarforschung”. 60 (3), s. 197-218, 1992. Alfred Wegener Institute for Polar and Marine Research & German Society of Polar Research. Bremerhaven. DOI: 10013/epic.29677 (niem.). 
  • Georg Forster Station / Antarctica (ang.). French Polar Team. [dostęp 2015-06-12].