Princesse-Élisabeth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Princesse-Élisabeth
Princess Elisabeth Antarctica
Ilustracja
Prezentacja modelu stacji w Brukseli w 2007
Przynależność państwowa  Belgia
Data założenia 2009
Liczba personelu maks.: 20
Wysokość 1382[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Antarktyki
Mapa lokalizacyjna Antarktyki
Princesse-Élisabeth
Princesse-Élisabeth
Ziemia71°56′59″S 23°20′49″E/-71,949850 23,346883
Strona internetowa stacji

Princesse-Élisabeth – letnia stacja antarktyczna należąca do Belgii[2], znajdująca się na Ziemi Królowej Maud na Antarktydzie Wschodniej.

Położenie i warunki[edytuj]

Stacja znajduje się na granitowym grzbiecie nunataku Utsteinen, położonym około 220 km od wybrzeża Oceanu Południowego. Umiejscowienie stacji pozwala badaczom na dogodną eksplorację wnętrza kontynentu między południkami 20° i 30° E. W okolicy stacji temperatury zmieniają się w zakresie od - 50 do -5 °C[1]. Stacja została nazwana na cześć księżniczki Elżbiety, następczyni tronu Belgii.

Stacja została zbudowana jako budynek pasywny, którego ściany posiadają 9 warstw izolacji, ze zintegrowanymi systemami wentylacji i wymiany ciepła. Dzięki temu w sezonie letnim do ogrzewania wykorzystuje jedynie energię słoneczną i ciepło emitowane przez pracujące urządzenia elektryczne, oraz ciała mieszkańców[3]. Oprócz energii słonecznej, której ilość spada z zakończeniem dnia polarnego, wykorzystywana jest także energia wiatrów katabatycznych. Stacja wykorzystuje w tym celu 9 turbin wiatrowych zdolnych wytrzymać najsilniejsze uderzenia wichru. Dla zabezpieczenia baza posiada także akumulatory i awaryjne generatory[4].

Historia i działalność[edytuj]

Stacja im. księżniczki Elżbiety rozpoczęła działalność w 2009 roku. Przewidywany czas pracy bazy to 25 lat, może ona działać w trakcie zimy polarnej, choć obecnie jest użytkowana tylko w sezonie letnim od listopada do lutego[1].

Stacja zapewnia dostęp do gór Sør Rondane, licznych lodowców i Płaskowyżu Polarnego. W tych regionach polarnicy z Belgii i współpracujących krajów (m.in. Japonii) prowadzą różnorodne programy badawcze, obejmujące glacjologię, badania klimatu i atmosfery[5], mikrobiologię i meteorytykę[1]

Przypisy

  1. a b c d A "Zero Emission" Station? (ang.). Princess Elisabeth Antarctica. [dostęp 2014-10-07].
  2. Main Antarctic Facilities operated by National Antarctic Programs in the Antarctic Treaty Area (South of 60° latitude South) (ang.). Council of Managers of National Antarctic Programs, 2014-02-13. [dostęp 2014-10-07].
  3. Passive Buildings Techniques (ang.). Princess Elisabeth Antarctica. [dostęp 2014-10-07].
  4. Running on Renewable Energies (ang.). Princess Elisabeth Antarctica. [dostęp 2014-10-07].
  5. A Venue for Polar Science (ang.). Princess Elisabeth Antarctica. [dostęp 2014-10-07].

Linki zewnętrzne[edytuj]